H υπερθέρμανση της Γης γκρεμίζει ένα βουνό!

Εντός των ημερών, ένας ογκόλιθος βάρους πέντε εκατ. τόνων θα αποκολληθεί
από το όρος Άιγκερ, στο ελβετικό Υψίπεδο της Βέρνης, και θα συντριβεί 200
μέτρα χαμηλότερα. Οι άνθρωποι δεν θα κινδυνεύσουν. Ο πλανήτης όμως κινδυνεύει.
Αιτία για αυτή την επερχόμενη θεαματική κατολίσθηση δεν είναι άλλη παρά το
φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ο ογκόλιθος που ετοιμάζεται να πέσει, λέει ο Χανς-Ρούντολφ Κέιζεν, ο γεωλόγος
που επιτηρεί το Υψίπεδο της Βέρνης για λογαριασμό της ελβετικής κυβέρνησης,
έχει όγκο δύο εκατομμύρια κυβικά μέτρα, όσο δηλαδή δύο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ
μαζί: «Θα είναι ένα εντυπωσιακό θέαμα. Δεν υπάρχουν σπίτια από κάτω, κανείς
λοιπόν δεν θα δεχθεί ένα κομμάτι βράχο στο κεφάλι». Πέρα από το θέαμα που θα
προσφέρει όμως, αυτή η επικείμενη κατολίσθηση – η μεγαλύτερη στην Ευρώπη τα
τελευταία 15 χρόνια – δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το μέλλον της Γης.

Ο παγετώνας

Για την ολοένα και μεγαλύτερη ρωγμή ανάμεσα στο πελώριο κομμάτι του
ασβεστόλιθου και τον βράχο, λέει ο Κέιζεν, ευθύνεται η συρρίκνωση του παγετώνα
Γκρίντελβαλντ, που έπαψε πλέον να στηρίζει το βουνό. «Τα τελευταία 25 χρόνια,
ο παγετώνας υποχωρεί με πολύ ταχείς ρυθμούς, έως και κατά ένα μέτρο τον χρόνο.
Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι ευθύνεται η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Είναι
φυσικό να διαβρώνονται οι Άλπεις.

Ολοένα και περισσότερα στοιχεία όμως στηρίζουν την άποψη ότι καταρρέουν πιο
γρήγορα από ποτέ… Χωρίς τη στήριξη του παγετώνα, άνοιξαν στον βράχο μικρές
ρωγμές, οι οποίες άρχισαν αμέσως να μεγαλώνουν». Στις αρχές του Ιουνίου, όταν
ο Κέιζεν εντόπισε για πρώτη φορά το χάσμα ανάμεσα στον ασβεστόλιθο και τον
βράχο, η ρωγμή είχε πλάτος μόλις 20 εκατοστά. Σήμερα, έχει ξεπεράσει τα πέντε
μέτρα και καθημερινά μεγαλώνει κατά 90 εκατοστά. «Είναι ζήτημα ημερών ο βράχος
να πέσει».

Οι τουρίστες

H κοντινή πόλη Γκρίντελβαλντ έχει γεμίσει την τελευταία εβδομάδα τουρίστες,
που ελπίζουν να παρακολουθήσουν τη θεαματική πτώση. Στον κόσμο των ορειβατών
και των σκιέρ άλλωστε, το όρος Άιγκερ, που έχει ύψος 3.970 μέτρα, κατέχει με
τον γοητευτικά «δόλιο» χαρακτήρα του ιδιαίτερη θέση. H πιο επικίνδυνη, βόρεια
πλευρά του «κατακτήθηκε» για πρώτη φορά το 1938 από τον Χάινριχ Χάρερ, τον
πρωτοπόρο Αυστριακό ορειβάτη που έμελλε να γίνει αργότερα μέλος των Ες Ες.