ANTPEAΣ ZAΠATINAΣ «Tο αυτοκίνητο είναι συναισθηματικό προϊόν»

«Όταν σχεδιάζεις, βοηθάει να σκέφτεσαι όπως ο ηθοποιός που προσπαθεί να μπει σε κάποιο ρόλο για να τον ερμηνεύσει. Προσπαθώ λοιπόν να μπω στον ρόλο του καταναλωτή και να καταλάβω τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, που πολλές φορές είναι αντίθετα άκρα», λέει ο Αντρέας Ζαπατίνας, ο Έλληνας ντιζάινερ που το ταλέντο του άγγιξε την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία

Ο Αντρέας Ζαπατίνας είναι σχεδιαστής ορισμένων διάσημων αυτοκινήτων. Είναι το
μυαλό που έδωσε θηλυκές καμπύλες στο μοντέλο Μπαρκέτα της Fiat, που
δημιούργησε το «γατίσιο βλέμμα» στο πίσω μέρος της Alfa 145, με τα σχιστά
φανάρια. Ο Έλληνας ντιζάινερ είναι ο δεύτερος Ευρωπαίος που κέρδισε την
εμπιστοσύνη των Ιαπώνων. Και ως διευθυντής εδώ και τέσσερα χρόνια στο τμήμα
σχεδιασμού της Subaru δίνει μαθήματα αισθητικής και απολαμβάνει την εμπειρία
τού να ζει σε ένα διαφορετικό πολιτισμό.

«Όταν εργάζεσαι για μία εταιρεία μετράει η εμπειρία σου και όχι η
γραμμή σου. Στην Ιαπωνία δεν βρέθηκα γιατί είχα κάποιο στυλ στον τρόπο που
σχεδιάζω, αλλά μετά τη Φίατ, την Άλφα Ρομέο, την BMW με θεώρησαν έμπειρο
σχεδιαστή. Το να δημιουργείς ένα αυτοκίνητο δεν είναι απλό. Είναι μία σύνθετη
διαδικασία που πρέπει να λάβεις υπόψη το εσωτερικό τμήμα, δηλαδή τη μηχανή, τα
εξαρτήματά της, αλλά και την όψη, στο σαλόνι και στην εξωτερική επιφάνεια. Το
αυτοκίνητο είναι ένα συναισθηματικό προϊόν», εξηγεί στα NEA, ο Αντρέας
Ζαπατίνας κάνοντας στην Αθήνα ένα πιτ στοπ από τη διεθνή καριέρα του, για να
συναντήσει φίλους, συγγενείς αλλά και για να θεραπεύσει τη νοσταλγία του για
την Ελλάδα.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και σπούδασε τις αρχές του βιομηχανικού
σχεδιασμού στην Καλιφόρνια στο περίφημο Art Center College of Design. Εκεί
έμαθε όπως λέει να σχεδιάζει αυτοκίνητα. «Αλλά κοντά στους Ιταλούς έμαθα κάτι
περισσότερο. Τη σημασία της αισθητικής και των αναλογιών. Ενώ με τους Ιάπωνες
μαθαίνεις να προσέχεις τις λεπτομέρειες, καθώς είναι ένας λαός που έχει
αναπτύξει την όραση και παρατηρεί τα πράγματα σε βάθος».

Το αγαπημένο «παιδί» του Αντρέα Ζαπατίνα είναι το σχέδιο για το μοντέλο Barquetta της Fiat (αριστερά), ενώ από τα σχέδιά του γεννήθηκαν η Alfa Romeo 145 και το Subaru Forester

Το αγαπημένο του «παιδί» είναι αυτό που έχουν αντιγράψει περισσότερο: η
Μπαρκέτα. «Βρίσκω ότι είναι το πιο αισθησιακό μου αυτοκίνητο. Μοιάζει σαν έργο
γλυπτικής. Αλλά και η Alfa 145 με το σχήμα V στο πίσω μέρος, επειδή άλλαξε την
ευθεία μονοτονία που υπήρχε στα αυτοκίνητα. Στο σχέδιο πρέπει να υπάρχει
αρμονία. Οι καμπύλες και οι γωνίες στη σύνθεσή του πρέπει να ισορροπούν. Το
αυτοκίνητο δεν είναι απλά ένα προϊόν μαζικής παραγωγής. H αναλογία του όγκου
και της δύναμής του πρέπει να δείχνουν κίνηση, να έχουν ρυθμό».

Μιλώντας για ρυθμό ο Αντρέας Ζαπατίνας φτάνει στη μουσική. Που είναι ο
σύντροφός του στο γραφείο σχεδιασμού. «H μουσική και ιδιαίτερα η ροκ με
βοηθάει να βρίσκω την έμπνευσή μου», λέει και αρχίζει μέσα από το iPod να
απαριθμεί τα αγαπημένα του κομμάτια. «Για την ένταση στο σχέδιο ακούω Μπίλι
Άιντολ, ΖΖ Top και Μαντόνα. Ενώ ο Μπράιαν Ίνο με τις μινιμαλιστικές του φόρμες
βγάζει από μέσα μου εκείνα τα σχήματα που θα δώσουν αρμονία στο σχέδιο».

Προτιμά το ποδήλατο!

Θα περίμενε κανείς ότι ως άνθρωπος που εργάζεται για να δίνει σχήμα σε
μηχανοκίνητα οχήματα ο Αντρέας Ζαπατίνας θα έχει ιδιαίτερο πάθος για την
ταχύτητα και για όλες αυτές τις βίδες που πρωταγωνιστούν στις κουβέντες των
αντρών για αυτοκίνητα. Αντίθετα, εκμυστηρεύεται την αδυναμία του για βόλτες
στην εξοχή με το ποδήλατο. «Το αυτοκίνητο είναι ιδανικό αν ακολουθεί τον τρόπο
της ζωής σου. Στην Αθήνα βρίσκεται συνέχεια στα πόδια σου. Όμως πρέπει να
λάβουμε υπόψη ότι είναι ένα μέσο που πρέπει να σέβεται τους ανθρώπους. Νομίζω
όμως ότι εδώ το πρόβλημα δεν είναι μόνο στον όγκο των αυτοκινήτων αλλά στη
συμπεριφορά των οδηγών. Στο Τόκιο όπου ζουν εκατομμύρια δεν έχω ακούσει ούτε
μία φορά τους οδηγούς να κορνάρουν ή να φωνάζουν. Είναι τόσο πειθαρχημένοι στο
να σέβονται τους γύρω τους, που πραγματικά νιώθω άβολα να κυκλοφορώ στην Αθήνα».