ΣE ΠPΩTO ENIKO «Σας παρακαλώ, σώστε την»

Ανήσυχα βλέμματα, κινήσεις που προσδίδουν το συναίσθημα της ντροπής – ή έστω
της άβολης θέσης στην οποία βρίσκονται -, απεγνωσμένες προσπάθειες να περάσουν
απαρατήρητες. Δεν θέλουν να γίνουν στόχαστρο κριτικής.

Ρίχνονται σε μία άνιση «μάχη». Κατηγορούν τον εαυτό τους επειδή δεν τήρησαν
την υπόσχεση που είχαν δώσει πριν από 12 μήνες. Επειδή υπέκυψαν στις επιθυμίες
τους. Επειδή δεν έπιασαν τον… στόχο τους. Επειδή δεν έμοιασαν σε κάποια
άλλη!

Σε ποια; Σε εκείνη που έχει τις τέλειες διαστάσεις σώματος. Το τέλειο δέρμα.
Τα τέλεια μαλλιά. Τα τέλεια χαρακτηριστικά. Όλα τέλεια!

Όσο για τα «θύματα», σπάνια γίνονται αναφορές σε αυτά. Πρόκειται για το 1% του
γυναικείου πληθυσμού που χάνει τη μάχη ακριβώς επειδή υποκύπτει σε αυτή. H
απόλυτη στέρηση είναι η τιμωρία στην οποία υποβάλλουν τον εαυτό τους.
Δαμάζουνε την πείνα τους, ζώντας την ψευδαίσθηση της νίκης.

Σκελετωμένα σώματα, κόκαλα αντί για μάγουλα, κάτωχρες αντί για ροδαλές
περπατάνε στον δρόμο αγέρωχες. Τα ρούχα τους επιπλέουν απάνω τους και όμως, η
βασανιστική σκέψη πως πρέπει να χάσουν ακόμη περισσότερο βάρος τις ακολουθεί
παντού.

«Σας παρακαλώ, σώστε την»: η φωνή του απεγνωσμένου πατέρα που κρατά στην
αγκαλιά την 16χρονη κόρη του, η οποία πάσχει από νευρική ανορεξία, διαπερνά
τους τοίχους του νοσοκομείου. Είχε πέσει σε κώμα. Χρειαστήκανε εβδομάδες μέχρι
να καταφέρουν οι γιατροί να τη συνεφέρουν. Υπολείπονται χρόνια ψυχολογικής
υποστήριξης και συμβουλευτικής, προκειμένου να συμβιβαστεί η νεαρή κοπέλα με
το σώμα της.

Δεν πρόκειται για μία απλή αφήγηση, ούτε για ένα σενάριο της φαντασίας. Λίγα
λεπτά στην παραλία είναι αρκετά για να εντοπίσει κανείς εκείνα τα αμήχανα
βλέμματα που αρνούνται να διασταυρωθούν με τα δικά σου. H μάστιγα του ιδανικού
βάρους έχει την τιμητική της τους καλοκαιρινούς μήνες.