Tουρκικός εφιάλτης για τις ελληνικές χαλυβουργίες

H ελληνοτουρκική επιχειρηματική συνεργασία, που τα τελευταία χρόνια έχει
αποκτήσει φανατικούς υποστηρικτές και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, σε
καμία περίπτωση δεν σημαίνει και ανακωχή στον ακήρυχτο πόλεμο που έχει
ξεσπάσει ανάμεσα στις ελληνικές και τις τουρκικές χαλυβουργίες. Οι τελευταίες,
έχοντας στο «χαρτοφυλάκιό» τους μια σειρά από συγκριτικά πλεονεκτήματα,
πολιορκούν ασφυκτικά την ελληνική κατασκευαστική αγορά, προσφέροντας χάλυβα
οπλισμού σκυροδέματος φθηνότερο μέχρι και 20% σε σχέση με τις τιμές των
ελληνικών χαλυβουργιών.

Ανησυχούν

H τουρκική απειλή έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή στο πρώτο πεντάμηνο του
τρέχοντος έτους, στη διάρκεια του οποίου οι εισαγωγές τουρκικού χάλυβα
αυξήθηκαν κατακόρυφα (63%) σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2005 και
αντιστοιχούν στο 10% της εγχώριας κατανάλωσης. Το γεγονός αυτό έχει ανησυχήσει
τις ελληνικές χαλυβουργίες (Σιδενόρ, Χαλυβουργική και Χαλυβουργία Θεσσαλίας),
οι οποίες βλέπουν να χάνουν σημαντικά μερίδια στην ελληνική αγορά, και μάλιστα
σε μια περίοδο που η πίτα των κατασκευαστικών έργων, κυρίως των δημόσιων, έχει
συρρικνωθεί σημαντικά. Πολύ, δε, περισσότερο, όταν ο όμιλος της Σιδενόρ που
ελέγχεται από την οικογένεια Στασινόπουλου, η Χαλυβουργική που ανήκει στον
επιχειρηματία κ. Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο και η Χαλυβουργία Θεσσαλίας που
ανήκει στην οικογένεια Μάνεση, έχουν πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια
συνολικές επενδύσεις που ξεπερνούν τα 500 εκατ. ευρώ.

Άνιση η μάχη

Το πρόβλημα, όμως, της τουρκικής απειλής δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί με
όρους που σχετίζονται με το κόστος παραγωγής. Δεν είναι μόνο τα φθηνότερα
εργατικά χέρια, αλλά και οι κρυφές επιδοτήσεις της τουρκικής κυβέρνησης προς
τις χαλυβουργίες της χώρας, οι οποίες έχουν επίσης χαμηλό κόστος ηλεκτρικής
ενέργειας. Κοντά σε αυτά τα… συγκριτικά πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν οι
τουρκικές χαλυβουργίες σε σχέση με τις ελληνικές, προστίθεται ακόμη ένα:
εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους προς την τουρκική ΔΕΗ όποτε τους διευκολύνει. Το
χαμηλό κόστος παραγωγής είναι αυτό που δίνει στις πάνω από 20 τουρκικές
χαλυβουργίες και σε 100 ακόμη επιχειρήσεις επεξεργασίας ημιέτοιμων προϊόντων
τη δυνατότητα να προσφέρουν στους Έλληνες χονδρέμπορους το σίδερο μπετόν σε
τιμές φθηνότερες έως και 20% σε σχέση με τον εγχώριο χάλυβα.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα

Είναι σαφές, λοιπόν, ότι οι Έλληνες χαλυβουργοί είναι αδύνατον να
ανταγωνιστούν τους Τούρκους σε επίπεδο τιμών, και για τον λόγο αυτό έχουν
στραφεί στην παραγωγή χαλυβουργικών προϊόντων που είναι, όπως ισχυρίζονται,
ποιοτικά ανώτερα από αυτά που μας έρχονται από την Τουρκία. Όπως υποστηρίζει ο
πρόεδρος της Ένωσης Χαλυβουργιών Ελλάδος, κ. Αλέξανδρος Τικτόπουλος, «η υψηλή
ολκιμότητα του ελληνικού χάλυβα οπλισμού σκυροδέματος προσδίδει στο τελικό
προϊόν την ικανότητα να ανταποκρίνεται με ασφάλεια στις παραμορφώσεις που
δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του σεισμού».

«Πέραν της ασφάλειας», σημειώνει ο πρόεδρος της ENXE, «η υψηλότερη ποιότητά
του ελαχιστοποιεί την πιθανότητα πρόκλησης ζημιών κατά τη διάρκεια ζωής ενός
κτιρίου και, κατά συνέπεια, μειώνει τις δαπάνες αποκατάστασής του». Δεν είναι
τυχαίο, άλλωστε, όπως λένε οι άνθρωποι της εγχώριας αγοράς, το γεγονός ότι όλα
τα μεγάλα έργα υποδομής στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων και των ολυμπιακών
έργων (Αεροδρόμιο, Μετρό, Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, Ολυμπιακό Χωριό, Εγνατία
Οδός κ.λπ.), προτίμησαν να χρησιμοποιήσουν ελληνικό χάλυβα οπλισμού
σκυροδέματος. Ο τουρκικός χάλυβας παραμένει εκτός δημόσιων έργων και
χρησιμοποιείται αποκλειστικά στην ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα.
Επισημαίνεται ότι το κόστος του χάλυβα οπλισμού αποτελεί το 4% – 5% του
κόστους κατασκευής ενός κτιρίου.

Ελπίδες

Ποντάροντας στην ποιότητα του προϊόντος που παράγουν, οι Έλληνες χαλυβουργοί
ελπίζουν ότι η απόφαση που πήρε πριν από μερικές εβδομάδες το υπουργείο
Ανάπτυξης, σύμφωνα με την οποία απαιτούνται νέες αυξημένες προδιαγραφές για
τους επιμήκεις χάλυβες (σίδηρο μπετόν) που διακινούνται στην ελληνική αγορά,
θα βάλει φρένο στις εισαγωγές από την Τουρκία.