[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΛΟΙ ΣΙΓΟΥΡΑ έχουμε όχι μόνο μία αλλά πολλές… επαφές γραφειοκρατικού
τύπου σε ένα Ελληνικό Δημόσιο όπου η διαφθορά, ο ωχαδελφισμός της
δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας και η αναξιοκρατία ζουν και βασιλεύουν. Σε ένα
Δημόσιο όπου η αναξιοκρατία και ο κομματισμός δίνουν τη χαριστική βολή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τραγικής κατάστασης είναι η σημαντική
καθυστέρηση στην έκδοση συντάξεων (μέχρι και ενάμισι έτος). Ένα ελληνικό
φαινόμενο που δεν καταδεικνύει μόνο την κυβερνητική εγκατάλειψη των
ασφαλιστικών ταμείων, ούτε την πρωτοφανή αναξιοπιστία της πολιτικής ηγεσίας
του υπουργείου Απασχόλησης η οποία κατ’ επανάληψη είχε δεσμευθεί ότι οι
συντάξεις θα εκδίδονται μέσα σε ένα μήνα. Δείχνει ότι το κράτος έχει
μετατρέψει τους πολίτες σε επαίτες. Πολίτες που παρακαλούν, αγωνιούν στις
καθημερινές τους συναλλαγές με το κράτος-δυνάστη. Και στην οδύσσεια έκδοσης
μιας σύνταξης πρόκειται ασφαλώς για καταρράκωση κάθε έννοιας στοιχειώδους
ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αφού ο υποψήφιος συνταξιούχος θα πρέπει να τρέξει σε
βουλευτές ή να πληρώσει δικηγόρους και να βάλει μέσον για να πάρει γρηγορότερα
τη σύνταξή του, δηλαδή τα δικά του χρήματα. Εδώ μάς έφθασαν. Να ξυπνάμε με
ανασφάλεια για τα δάνεια στις τράπεζες, να αντικρύζουμε στην αλληλογραφία μας
μόνο λογαριασμούς, να τρομάζουμε στα ειδοποιητήρια της Εφορίας και στο τέλος
να κοιμόμαστε κατάκοποι από τις προσπάθειες να επιβιώσουμε ως πολίτες.
Κυκλοφορούμε σε δρόμους-καρμανιόλες, ενώ απευθυνόμαστε στα κρατικά νοσοκομεία
με το φακελάκι ανά χείρας. Γρηγορόσημο, δωρόσημο, φακελάκι, ρουσφέτι είναι οι
λέξεις-κλειδιά για να «επιβιώσεις» στον σκοτεινό λαβύρινθο που λέγεται
Ελληνικό Δημόσιο.

Μια ματιά στην έκδοση διαβατηρίων, στα ΚΤΕΟ, στην έκδοση διπλωμάτων οδήγησης,
στις συναλλαγές με τις πολεοδομίες και τις Εφορίες μάς οδηγεί στο θλιβερό
συμπέρασμα ότι είμαστε ήρωες που επιβιώνουμε σ’ αυτό το αρρωστημένο
περιβάλλον. Που φθάνεις στο σημείο να βάλεις μέσον ή να δωροδοκήσεις για να
εξυπηρετηθείς από το κράτος.

Πιστεύω ότι αν θέλει κάποιος να βάλει στην Ελλάδα μια… λεζάντα θα έγραφε:
Ακρίβεια, αναξιοκρατία, σκληρή λιτότητα, γραφειοκρατία, λαμόγια, δήθεν,
διαφθορά, κοινωνικές και εισοδηματικές ανισότητες, κράτος-δυνάστης, δανεισμός,
χρέη, μοναξιά, υποκρισία, πολιτικός τυχοδιωκτισμός. Και λίγα θα είναι!