Φορούσε μαύρα, στα δύο η ευθύνη

Μισή – μισή ρίχνει την ευθύνη το Εφετείο της Αθήνας σε περίπτωση τροχαίου
στον οδηγό αυτοκινήτου και στον πεζό όταν φορά μαύρα ρούχα, με αποτέλεσμα να
μη διακρίνεται στο σκοτάδι.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η… ενδυματολογική επιλογή διερχόμενου πολίτη που
έπεσε θύμα τροχαίου, συνδέεται άμεσα με το θανατηφόρο αποτέλεσμα και για τον
λόγο αυτό τού καταλογίζει από κοινού ευθύνη με τον οδηγό.

Το πρωτόδικο δικαστήριο που έκρινε την υπόθεση είχε θεωρήσει μάλιστα ως
αποκλειστικό υπαίτιο του τροχαίου τον πεζό, καθώς ουσιαστικά είχε δεχθεί
ότι… προκάλεσε την τύχη του περπατώντας με μαύρα ρούχα σε δρόμο ταχείας
κυκλοφορίας που δεν είχε καθόλου φωτισμό, απορρίπτοντας την αγωγή αποζημίωσης
των συγγενών του θύματος. Αντίθετα, το Εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι
ήταν εσφαλμένη η πρώτη απόφαση και μοίρασε τις ευθύνες. Αναγνώρισε ότι ο πεζός
είχε κατά 50% υπαιτιότητα για το θανατηφόρο τροχαίο, λόγω της αμφίεσής του,
αλλά αποζημίωσε τα μέλη της οικογένειάς του με περίπου 150.000 ευρώ, καθώς από
τα στοιχεία προέκυψε ότι και ο οδηγός είχε υπερβεί το όριο ταχύτητας.

Το τροχαίο δυστύχημα έγινε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια στην παλαιά Εθνική
Οδό Λάρισας – Θεσσαλονίκης με θύμα 50χρονο αγρότη. Το Εφετείο στο σκεπτικό της
υπ’ αριθμόν 3613/2006 απόφασής του οριοθετεί τόσο την ευθύνη του οδηγού που
ενεπλάκη στο τροχαίο όσο και του πεζού, αναφέροντας ότι: «Συνυπαίτιος για τον
θανάσιμο τραυματισμό του είναι και ο πεζός και μάλιστα κατά ποσοστό 50%. Ο
θανατωθείς πεζός, παρά το σκότος που επικρατούσε δεν κρατούσε οποιοδήποτε
φωσφορούχο ή φωτιστικό σώμα, παρά το γεγονός ότι έφερε εντελώς μαύρο ρουχισμό,
ώστε να γίνεται αντιληπτός από τους οδηγούς των οχημάτων».

Εκτός όμως από την ευθύνη του πεζού κατά 50%, το δικαστήριο αποδίδει το
υπόλοιπο μισό και στον οδηγό ο οποίος είχε ξεπεράσει το όριο ταχύτητας της
περιοχής όπου έγινε το τροχαίο, με αποτέλεσμα την κρίσιμη στιγμή να χάσει τον
έλεγχο του οχήματός του και να παρασύρει τον διερχόμενο πεζό.

Για τον λόγο αυτό το Εφετείο επιδικάζει τελικά αποζημίωση περίπου 150.000 ευρώ
υπέρ των συγγενών του θύματος για την ηθική βλάβη και την ψυχική οδύνη που
τους προκάλεσε ο θάνατος του 50χρονου αγρότη. Επιπλέον, το δικαστήριο
υποχρεώνει και τα δικαστικά έξοδα των δύο δικαστηρίων (σ.σ. ανέρχονται σε
10.000 ευρώ) να μην τα πληρώσει η οικογένεια του θύματος, αλλά ο εναγόμενος
οδηγός και η ασφαλιστική του εταιρεία.