ΓNΩMH Aυτονόητα μηνύματα κυπριακών επιλογών

ΟΥΤΕ στους εταίρους της στην E.E. θέλει να προκαλεί προβλήματα, ούτε
ειδικότερα (και πολύ περισσότερο) την Ελλάδα θέλει να φέρνει σε δύσκολη θέση
με οποιονδήποτε τρόπο η Κύπρος, ασκώντας την πολιτική της σε ό,τι αφορά τα
ευρωτουρκικά. Και φυσικά ούτε και οι επιλογές της περνούν από την πρόκληση
αναιτιολογήτων κρίσεων. Από την άλλη γνωρίζει – και το απέδειξε σε όλη τη
μακρά κι επώδυνη διαδρομή – ότι: Και οι επιλογές και οι αντιστάσεις της ως
μέρος πολιτικής πρακτικής δεν απορρίπτουν συμβιβασμούς. Αντιθέτως και απεδέχθη
πολλούς και οδυνηρούς. Με τη διαφορά ότι:

1. Δεν είναι δυνατό να θυσιάζει εκείνα τα μείζονα, τα οποία συνιστούν
αυτονόητες συντεταγμένες κρατικής επιβιώσεως κι εθνικής συνεχείας της.

2. Δεν είναι δυνατό ν’ αυτοαναιρείται ως ισότιμος εταίρος της E.E., όχι
απλώς ανεχόμενη, αλλά και συναινώντας σε προφανή στρέβλωση των κοινοτικών
κανόνων κι εκτροπή των δεδομένων διαδικασιών. Με τρόπο μάλιστα που νομιμοποιεί
την κατ’ εξακολούθησιν παρανομία.

Όταν η Κύπρος πρόβαλλε στο Λουξεμβούργο τις αντιρρήσεις της, προκαλώντας την
μήνιν της Άγκυρας, δεν ζητούσε τίποτε άλλο από το να διαβιβάσει το απλό και
σαφές μήνυμα ότι:

α) Δεν μπορεί ανωδύνως η τουρκική αυθαιρεσία να περνά και αβρόχοις ποσί να
επιβραβεύεται. Πράγμα που θα την αποθρασύνει και θα την αναπαράγει.

β) Δεν είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση ν’ αναιρέσει τις προϋποθέσεις που έθεσε
με σαφήνεια στην Τουρκία, προκειμένου να διασκελίσει την κοινοτική πύλη.

H Κύπρος δηλαδή, δεν εζήτησε – και δεν επιζητεί παρότι δικαιούται να το πράξει
– τίποτε περισσότερο από αυτό που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κωδικοποιήσει ως
υποχρεώσεις της Τουρκίας προς αυτήν. Όχι μόνο προς την Κύπρο. Τα κατεχόμενα
εδάφη της οποίας είναι πλέον κοινοτικά. Διότι:

* Ποια λογική μπορεί να δεχθεί την απαίτηση της Άγκυρας να συνομιλεί με
τους «25» αλλά ν’ αναγνωρίζει μόνον 24; Και πώς είναι δυνατόν ν’ απαιτεί
συναινετική κυπριακή υπογραφή, όταν εκ προοιμίου τη θεωρεί άκυρη;

* Ο A. Λυκαύγης είναι σύμβουλος επικοινωνίας της Κύπρου στην Ελλάδα.