Iερό δίλημμα για την κυβέρνηση: Bαρθολομαίος ή Xριστόδουλος…

Νευρική κρίση προκαλεί στην κυβέρνηση η νέα σύγκρουση του Χριστόδουλου με τον
Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ο Πρωθυπουργός έρχεται και πάλι αντιμέτωπος
με ένα κρίσιμο ζήτημα το οποίο πίστευε πως είχε διευθετηθεί μετά την ήττα που
υπέστη ο Αρχιεπίσκοπος από το Φανάρι.

Ωστόσο, οι τελευταίες ενέργειες του κ. Χριστόδουλου, όπως αποκάλυψαν «TA NEA»,
έχουν προκαλέσει την έντονη αντίδραση του Πατριαρχείου και θέτουν την
κυβέρνηση εκ νέου στο δίλημμα… «με ποιον να πάω και ποιον ν’ αφήσω».

H επιλογή μεταξύ Χριστόδουλου και Βαρθολομαίου είναι δύσκολη για τον Κώστα
Καραμανλή. Όπως είναι γνωστό, οι ενορίες της Εκκλησίας της Ελλάδας έχουν
ισχυρή επιρροή στην εκλογική βάση της N.Δ. και κάθε φορά που ο Αρχιεπίσκοπος
ενοχλείται από ενέργειες και πράξεις της ηγεσίας του κόμματος η ενόχληση αυτή
αποτυπώνεται με σαφήνεια στην κάλπη.

Δεν τον συμφέρει. Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, γνωρίζει πως αυτήν ειδικά
την περίοδο δεν τον συμφέρει να έχει απέναντί του τον κ. Χριστόδουλο. Έτσι,
λοιπόν, θα προσπαθήσει με την υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη να
κρατήσουν χαμηλά το θέμα τους προσεχείς τρεις μήνες.

Κι οι δύο άνδρες της Ορθοδοξίας γνωρίζουν την ισχύ που έχουν. Ο μεν κ.
Χριστόδουλος στην εκλογική βάση της N.Δ., ο δε κ. Βαρθολομαίος στο διεθνές
σκηνικό ως ηγήτωρ της Εκκλησίας. Χθες το Πατριαρχείο έθεσε το πρόβλημα των
επιθέσεων που δέχεται από τον κ. Χριστόδουλο στην Ντόρα Μπακογιάννη, απέφυγε
να πει οτιδήποτε, ενώ και το υπουργείο Εξωτερικών δεν σχολίασε το θέμα.
Αντιθέτως, η Αρχιεπισκοπή με επιστολή της υποστηρίζει πως δεν υπάρχει πρόβλημα
στις σχέσεις με τον Πατριάρχη, αλλά δεν κάνει κουβέντα για την ουσία των
θεμάτων που εγείρει ο κ. Βαρθολομαίος. Κι αυτό διότι, όπως έλεγαν
εκκλησιαστικοί κύκλοι, ο Πατριάρχης έχει απόλυτο δίκιο κι οι καταγγελίες του
είναι πλήρως τεκμηριωμένες.

H επιστολή. Στην επιστολή της Αρχιεπισκοπής, την οποία υπογράφει ο
διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Χάρης Κονιδάρης,
αναφέρεται μεταξύ άλλων:

«Από τη στιγμή όμως που στο επίκεντρο βρίσκονται ευαίσθητα εθνικά και
εκκλησιαστικά ζητήματα, τα οποία, ανενδοίαστα και ανερυθρίαστα,
χρησιμοποιούνται για να πληγούν πρόσωπα και να δημιουργηθεί κλίμα έντασης και
καχυποψίας, η απαξιωτική σιγή δεν μπορεί να υπερισχύσει.

Είναι άξιον απορίας το πώς οι “διπλωματικές πηγές στην Αθήνα” μεταχειρίζονται
με τόσο βάναυσο τρόπο τα ονόματα του Οικουμενικού Πατριάρχη και της Υπουργού
Εξωτερικών για να καταλήξουν σε προδιαγεγραμμένα συμπεράσματα που προφανώς
τους υπαγορεύουν οι εμπνευστές των σεναρίων. Και είναι ενδεικτικόν κακότητος
και ηθικής καταπτώσεως όχι μόνον το ότι διαστρέφουν την αλήθεια που καλώς
γνωρίζουν, αλλά κυρίως το ότι ενοχλούνται – άγνωστον για ποίους λόγους – με το
άριστο επίπεδο των σχέσεων μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της
Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο για μία ακόμη φορά θα επιβεβαιωθεί με την
επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου στην Κωνσταντινούπολη (24-26 Ιουνίου 2006) για να
ευχηθεί στον Οικουμενικό Πατριάρχη για τα ονομαστήριά του. Προφανώς ένας “νέος
γύρος αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Χριστόδουλο και τον Πατριάρχη” θα τους
ικανοποιούσε τα μάλα. “Ευσεβείς” οι πόθοι…»