ΣE ΠPΩTO ENIKO Συνωμοσίες της σιωπής

Ενώ η διαρκώς κλιμακούμενη τραγωδία της υπόθεσης του μικρού Άλεξ παραμένει
ανοιχτή, μοιάζουν να αποκτούν ειδικό βάρος οι φωνές εκείνων που έσπευσαν
εύκολα να αποδώσουν το όλο θέμα σε «φαινόμενα ρατσισμού» της ελληνικής
κοινωνίας. Ωστόσο, η ουσία του θέματος είναι άλλη: η κατάλυση κάθε κανόνα και
ηθικού πλαισίου, η οποία επιτρέπει στο σκοτάδι που υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη
ψυχή να θεριέψει, να εξαπλωθεί με μεγάλη ταχύτητα και να κυριαρχήσει
μολύνοντας τα πάντα. Και η κατάλυση αυτή έχει συντελεσθεί σε μεγάλο βαθμό στις
σύγχρονες κοινωνίες λόγω του τρόπου ζωής, αλλά σε μέγιστο βαθμό στην ελληνική
κοινωνία. Εδώ, σε εμάς, όλα παρακάμπτονται, όλα ξεπερνιούνται, σε μιαν
ατμόσφαιρα ηθικής αναρχίας που κυμαίνεται μεταξύ «κατινίστικου» κουτσομπολιού,
εξοργιστικής αγένειας ως «στυλ ζωής», και απλής βαρεμάρας, όπου κυριαρχεί η
αρχή: «κάνε οτιδήποτε προκειμένου να κερδίσεις λίγα λεπτά δημοσιότητας» ή «να
πιάσεις την καλή». Μέσα σε αυτήν την ατμόσφαιρα μίζερης – ούτε καν θεαματικής!
– παρακμής, το «έλα μωρέ, δεν είναι τίποτε» και το «μια πλάκα ήταν», ενίοτε
κρύβουν ανατριχιαστικές συνωμοσίες της σιωπής στις οποίες εμπλέκονται
ολόκληρες τοπικές κοινωνίες.

Κάπως έτσι δεν αρχίζουν όλα, πάντα; Στην αρχή τα πράγματα διέπονται από ένα
πλαίσιο νόμου και τάξης όπου η έννοια και του απαγορευμένου είναι ισχυρή.

Όταν αυτό το πλαίσιο καταλύεται, τότε όλα – θεωρητικώς – είναι εφικτά και,
γιατί όχι, και ανεκτά. H δε θεωρία απέχει μονάχα μιαν ανάσα, μια σύμπτωση, μια
μέρα από την πράξη. Ύστερα από την πράξη όμως, η Αλήθεια γίνεται πια ξεκάθαρη:
η φύση του «Θηρίου», δεν είναι άλλη από την ανθρώπινη. Την αλήθεια αυτή
κατανοεί μονάχα ένα αγόρι που διαφέρει απ’ όλα τα άλλα. Γι’ αυτό και κάποια
παιδιά, οργανωμένα σε συμμορία πια, τον σκοτώνουν. Και μετά έρχεται η νέμεσις:
η επαναφορά της νομιμότητας και του κόσμου έτσι όπως τον ξέραμε. Μόνο που
εκείνος που τόλμησε ή απλώς δεν γινόταν παρά να ξεχωρίζει, έχει χαθεί.