Έπραξε το αυτονόητο

Αυτό μάλιστα, ήταν δώρο στους φίλους του Παναθηναϊκού!

Και η εξέλιξη ναι μεν ξάφνιασε ευχάριστα, αλλά δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.
Όλοι ήθελαν την παραμονή του Παπαδόπουλου. Ο κόσμος του «τριφυλλιού». Ο ίδιος
ο επιθετικός. Ουδέποτε έκανε «επιθετικές» δηλώσεις, ποτέ δεν έδειξε πως
βγαίνει στην αγορά με στόχο να διαπραγματευτεί το μέλλον του. Ο Λιβαθηνός
πίεσε προς κάθε κατεύθυνση. Ο δε Γιάννης Βαρδινογιάννης, λίγα 24ωρα προτού
βγουν στην κυκλοφορία τα εισιτήρια διαρκείας, έκανε την κίνηση ματ, διατήρησε
τον Παπαδόπουλο στην Παιανία και προσδοκά να αντιστραφεί το εις βάρος του
κλίμα. Γιατί αν ο ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού έχανε και τον Δημήτρη, τότε θα
έπρεπε να κάνει σκληρή αυτοκριτική. Διότι θα έχανε παίκτη χωρίς καν να δώσει
μάχη, δίχως σοβαρό αντίπαλο. Κατανοητό;

Το μήνυμα από την παραμονή του Παπαδόπουλου δείχνει ξεκάθαρο. Από μόνη της η
κίνηση δεν αποτελεί πανάκεια, ούτε ικανή να φέρει τον Παναθηναϊκό στην κορυφή
του ελληνικού πρωταθλήματος. Απαιτείται συνέχεια. Το νέο συμβόλαιο του
Παπαδόπουλου σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελέσει αναπαυτική πολυθρόνα,
πάνω στην οποία θα κάθεται ο Βαρδινογιάννης και θα ξεκουράζεται…
αυτοχειροκροτούμενος. Ο «Τζίγγερ» πρέπει να αντιληφθεί πως έπραξε το
αυτονόητο. Διατήρησε ένα μέλος της εθνικής ομάδας, έναν εν ενεργεία διεθνή
μόλις 25 ετών. Στη συνέχεια, οφείλει να ενεργοποιηθεί περισσότερο και να
«χτυπήσει» τα μεγάλα ονόματα που βγήκαν στην επιφάνεια ως στόχοι αν δεν έμενε
ο «Παπ». Όλοι οι καλοί χωρούν. Αρκεί να καταλάβουν οι διοικητικοί τις
τεράστιες ευθύνες τους.

Ο… ΑΕΡΟΔΙΑΔΡΟΜΟΣ των ειδήσεων που άρχιζε από την Αθήνα και κατέληγε
στη Λισαβώνα είχε το ενδιαφέρον του. Από τη μία ο Μήτσου, από την άλλη ο
Παπαδόπουλος, μιλούσαν στα πορτογαλικά Μέσα και ανέλυαν την περίπτωση του
Έλληνα επιθετικού. Αποτέλεσμα; Οι Πορτογάλοι έπαιξαν τον ρόλο της…
προξενήτρας! H Μπενφίκα ήθελε, ο ΠΑΟ κέρδισε τον Παπαδόπουλο!

ΠΛΑΚΑ-ΠΛΑΚΑ, ορισμένοι λένε πως τον επιθετικό διατήρησε στην Παιανία
ο… Παύλος! Ο Γιαννακόπουλος ντε… Σκέφτεστε πως αν χθες παρατηρείτο
οριστική ρήξη, τι σκηνικό θα προέκυπτε απόψε το βράδυ στο κλειστό του μπάσκετ;
Γιορτή για τους Παύλο και Θανάση και αποδοκιμασίες για τους ηγέτες της ΠΑΕ.
Όλα αυτά κάποιοι τα σφύριξαν στον Γ. Βαρδιγονιάννη και το αποτέλεσμα ήταν
θετικό για τον Παπαδόπουλο.

H ΕΠΟ θα αποφασίσει, συνεπώς, αν ο ΠΑΟΚ λάβει μέρος στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Οι εγγυητικές κατατέθηκαν, με τη διαφορά πως αυτό συνέβη εκπρόθεσμα. Καμία
αντίρρηση – να σωθεί ο ΠΑΟΚ, μήπως όμως πρέπει όλα να γίνουν στο πλαίσιο του
νόμου; Στην προκειμένη περίπτωση, ο Ατρόμητος θα αδικηθεί για μια ακόμη φορά.
H πρώτη αφορούσε το προ διετίας φλερτ (ως Χαλκηδόνα, τότε…) με την ευρωπαϊκή
συμμετοχή. Οι οικονομικές ρυθμίσεις και η βούληση της ΕΠΟ του Γκαγκάτση να
βοηθηθεί η AEK, είχαν ως αποτέλεσμα να… σφραγίσει διαβατήριο ο Νικολαΐδης. Ο
Ατρόμητος, ομάδα που λειτουργεί άκρως επαγγελματικά και προσπαθεί να πληρώνει
ή να μην αφήνει εκκρεμότητες, δικαιούται να παραπονείται πως ευνοούνται άλλες
ΠΑΕ. Έστω και αν στην αρχή της ιστορίας του ΠΑΟΚ, από το Περιστέρι εκφράστηκε
η άποψη πως «δεν πρέπει να χάνονται τα αγωνιστικά κεκτημένα». Άρα, αν τελικά ο
ΠΑΟΚ εξασφαλίσει το εισιτήριο και τη συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ, στον Ατρόμητο θα
χάσουν τη φωνή τους;

Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ σε χρόνο-ρεκόρ κάλεσε τον Ολυμπιακό και μάλιστα
χωρίς να λάβει υπόψη του τις εκθέσεις των αρμοδίων. Απλά και μόνο, διάβασε τα
δημοσιεύματα, διαπίστωσε πως στο ΣΕΦ έγιναν «τέρατα και σημεία» και τύλιξε σε
μια κόλλα χαρτί τους «κόκκινους». Πώς θα αντιδράσει ο Ολυμπιακός; Στην
απολογία του θα πει πως και για το ματς του ΟΑΚΑ γράφτηκαν διάφορα, αλλά δεν
υπήρξε κλήση σε απολογία. Στο Λιμάνι μπορούν να λένε οτιδήποτε θέλουν, εδώ
όμως υπάρχει και η τηλεοπτική εικόνα. Και κάποιοι δεν μπορούν να κλείνουν τα
μάτια…

ΟΙ… ΔΙΠΛΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ δεν είναι πολλοί, σίγουρα όμως έχει ενδιαφέρον
να απαριθμήσουμε όσους αγωνίστηκαν με δύο εθνικές ομάδες σε τελικές φάσεις
Παγκοσμίου Κυπέλλου: Ο Μόντι έπαιξε με την Αργεντινή το ’30 και με την Ιταλία
το ’34. Ο Πούσκας ήταν Ούγγρος το ’54 και… Ισπανός το ’62! Ο Σανταμαρία
φόρεσε τη φανέλα της Ουρουγουάης το ’54 και αυτή της Ισπανίας το ’62. Ο
Αλταφίνι έπαιξε με τους Βραζιλιάνους το ’58 και με τους Ιταλούς το ’62, ενώ
τέλος το δίδυμο των Προσινέτσκι – Γιάρνι στην Ιταλία το ’90 ήταν μέλη της
ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και το ’98 διακρίθηκαν με την Εθνική Κροατίας.