Aκριβά ονόματα, φθηνές υποσχέσεις

![]() |
|
Ο Πέπε Γκουαρδιόλα στα «καλά» του χρόνια είχε απασχολήσει και τους δύο |
Τι κοινό μπορεί να έχουν ο Γκιόργκι Χάτζι με τον Ντέγιαν Σαβίσεβιτς; Ο
Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς και ο Πέπε Γκουαρδιόλα με τον Ανελκά, τον Φίγκο και τον
Μπίρχοφ;
Θα μπορούσε να είναι κουίζ σε κάποιο διαγωνισμό. Μη βιάζεστε όμως να
απαντήσετε αρνητικά. Γιατί τελικά μπορεί να έχουν κάποιο κοινό σημείο. Ποιο
είναι αυτό; Πέρα από το γεγονός ότι έγραψαν τη δική τους ιστορία στο παγκόσμιο
ποδόσφαιρο έχουν γίνει «θέμα» στα MME, αφού οι ελληνικές ομάδες είχαν
ενδιαφερθεί (;) για την απόκτησή τους…
Ονόματα με μεγάλο ειδικό βάρος, ο πόθος κάθε οπαδού, κάθε ομάδας, φιγουράρουν
στα μεταγραφικά ρεπορτάζ, χωρίς πάντα τα σενάρια αυτά να αποτελούν αποκυήματα
φαντασίας, αφού σε πολλές περιπτώσεις βάζουν το χεράκι τους και οι μάνατζερ
που θέλουν να πετύχουν το καλύτερο για τους πελάτες τους. Άλλωστε, δεν είναι
τυχαίο πως για τα μεγάλα ονόματα το ενδιαφέρον, στις περισσότερες των
περιπτώσεων, δεν προέρχεται από τις ελληνικές ΠΑΕ, αλλά από τους μάνατζερ οι
οποίοι στέλνουν προτάσεις στις ομάδες, για να δείξουν ότι υπάρχει ενδιαφέρον
για τους πελάτες τους. Όπως για παράδειγμα αυτό με τον Βραζιλιάνο Ζε Ρομπέρτο.
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, ο μάνατζέρ του έχει προτείνει τον παίκτη τόσο στον
Ολυμπιακό όσο και στον Παναθηναϊκό.
Στον Παναθηναϊκό… μεταγράφηκαν το περασμένο καλοκαίρι οι διεθνείς Αργεντινοί
Σαβιόλα και Καστρομάν και ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να μείνει πίσω! Έτσι αφού
«έχασε» από τον «αιώνιο» αντίπαλό του τον Σαβιόλα «πήρε» τους Φίγκο και Βιέρι.
Και αναφερόμαστε στα πρωτοκλασάτα ονόματα, όπως ήταν και του Σεμπάστιαν Βερόν.
Φυσικά και για τους δύο.
Από τη 10ετία του ’70, όταν άρχισε η αθρόα εισαγωγή Λατινοαμερικανών που λόγω
των συνθηκών είχαν «βαφτισθεί» ομογενείς – βλέπε Νικολάου, Πολέτι, Άλτσιμπαρ,
Βερόν, Ντεμέλο, Μπουμπλής, Ερέα κ.ά. – η ονοματολογία ήταν το αγαπημένο
ανάγνωσμα για τους φιλάθλους τους καλοκαιρινούς μήνες. Με τα μέσα της εποχής η
γνώση του κόσμου γύρω από την αξία των παικτών που γράφονταν στα ρεπορτάζ ήταν
θολή και έτσι αναφέρονταν σαν ημίθεοι και ήρωες ποδοσφαιριστές αμφιβόλου
αξίας.
Στις ημέρες μας, με τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα όλης της υφηλίου να
παρελαύνουν από τις τηλεοράσεις κάθε Σαββατοκύριακο, τα ηχηρά ονόματα είναι
αυτά που πωλούν. Και αυτά πλασάρουν…
Ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες που πάτησε τα ελληνικά γήπεδα τη 10ετία
του ’80 ήταν ο Λάγιος Ντέταρι επί εποχής Κοσκωτά. Ενώ την ίδια εποχή ένα βήμα
πριν από το να «κλείσει» στον Ολυμπιακό είχε βρεθεί και ο Γερμανός Όλαφ Τον,
στέλεχος της Εθνικής Γερμανίας και το ρεπορτάζ ανέφερε πως οι «ερυθρόλευκοι»
είχαν δείξει ενδιαφέρον και για τον Ρώσο Μοστοβόι.
Πού είναι ο Χάτζι;
![]() |
|
Χάτζι, Φίγκο. Ο έρωτας των «πρασίνων» για τον Ρουμάνο έμεινε ανεκπλήρωτος, |
Εκείνες τις ημέρες, στα χείλη των φίλων του ΠΑΟ «κρεμόταν» το όνομα Γκιόργκι
Χάτζι, ο οποίος είχε πάρει και ελληνικό διαβατήριο, αλλά ποτέ δεν ήρθε στη
χώρα μας ακολουθώντας μια τεράστια καριέρα στη Ρεάλ Μαδρίτης. Έγινε πάντως
σύνθημα των αντιπάλων οπαδών. «Πού είναι ο Χάτζι, οέο πού είναι ο Χάτζι;».
AEK
Από τον Ούγκο Σάντσες στον Μπίρχοφ
Τα ηχηρά ονόματα που… μεταγράφηκαν στην AEK ήταν σαφώς λιγότερα. Βλέπετε,
ανέκαθεν η Ένωση ήταν ο… φτωχός συγγενής, αν και ποτέ δεν έλειψαν τα μεγάλα
μπαμ. Όπως για παράδειγμα στις αρχές της 10ετίας του ’90, με τον Μεξικανό
Ούγκο Σάντσες. Ποδοσφαιριστής τότε στη Ρεάλ Μαδρίτης, με σπάνιο ταλέντο, αλλά
και τις εντυπωσιακές τούμπες με τις οποίες πανηγύριζε κάθε του επιτυχία.
Ακολούθησε ο Βραζιλιάνος Μπεμπέτο (1998) και στη συνέχεια ο Σέρβος Σάβο
Μιλόσεβιτς και ο Γερμανός διεθνής φορ Όλιβερ Μπίρχοφ.
Στα… πέτρινα χρόνια του Ολυμπιακού, ο Σέρβος Ντέγιαν Σαβίσεβιτς, αστέρι που
μεσουρανούσε στη Μίλαν, αποτέλεσε για αρκετά καλοκαίρια στόχο των
«ερυθρολεύκων», σύμφωνα με τα δημοσιεύματα. Στα περάσματά του από τον πάγκο
των «ερυθρολεύκων» ο Νίκος Αλέφαντος είχε ζητήσει τον Γιούργκεν Κλίνσμαν και
τον Ζαμοράνο. Ένας παίκτης που επίσης έμεινε για αρκετά καλοκαίρια στο
προσκήνιο για τον Ολυμπιακό ήταν ο Βραζιλιάνος Μάριο Ζαρντέλ. Όπως για πολύ
μεγάλο χρονικό διάστημα είχαν… χυθεί πολλά κιλά μελανιού για το ενδιαφέρον
του Παναθηναϊκού για τον Χρίστο Στόικτσκοφ. Ένα ακόμη μεγάλο όνομα, πάντα από
τον βαλκανικό χώρο, ήταν αυτό του Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς. Όμως, ούτε και ο
Σέρβος φορ ήρθε στην Αθήνα και τον Παναθηναϊκό, αφού προτίμησε τη Ρεάλ.
«Ντούρου – ντούρου, που είναι ο Παντούρου» τραγουδούσαν κοροϊδευτικά οι φίλοι
της AEK πριν από τέσσερα χρόνια, αφού οι διοικούντες έλεγαν πως τον είχαν
κλείσει, αλλά ποτέ δεν ήρθε. Και ακόμη: Στον Ολυμπιακό έχουν μεταγραφεί κατά
καιρούς ο Πέπε Γκουαρδιόλα, ο Φρανκ Ντε Μπουρ, ο Ρόκε Τζούνιορ (όνομα που
ακούγεται και φέτος), ο Λεονάρντο, ο Ανελκά, ο Φορλάν, ο Ρικαρντίνιο, ο
Κλάιφερτ, ο Ζουνίνιο.
Για τον Παναθηναϊκό έχουμε ακούσει και διαβάσει τον Νταβόρ Σούκερ, τον
Βραζιλιάνο Βαμπέρτο, τον Ρουί Μπέτο, τον Ρουί Κόστα, τον Μακ Μάναμαν (από τη
Ρεάλ), τον Γκουαρδιόλα, τον Μπέργκαμπ (από την Άρσεναλ), τον Ντε Λα Πένια.
ΠΑΟΚ
Ο Ζαλαγέτα και ο Τσιάρτας
![]() |
|
Ακόμα και με… πολιτική περιβολή θα ήθελαν στον ΠΑΟΚ τον Ζαμοράνο… |
Σαφώς και δεν μπορεί να συγκριθεί με τους τρεις της Αθήνας, όμως και ο ΠΑΟΚ
έχει κάνει τα… χτυπήματά του. «Έφερε» τον Γιούργκεν Κλίνσμαν – αφού ο
Γερμανός πρώτα γλίτωσε από τα… νύχια του Αλέφαντου – στη δύση της καριέρας
του, ενώ επί εποχής Μπατατούδη «ήρθε» και ο Ουρουγουανός φορ Μαρτσέλο
Ζαλαγιέτα.
Και επειδή ποτέ δεν πάτησε το πόδι του στη Θεσσαλονίκη, από τον ΠΑΟΚ
διέρρευσαν πως η Γιουβέντους, στην οποία μεταγράφηκε, έστειλε επιστολή στη
διοίκηση της ΠΑΕ ζητώντας «να μείνουν φιλικές οι σχέσεις των δύο σωματείων»
και να μη χαλάσουν εξαιτίας της κίνησης της «Μεγάλης Κυρίας» να εντάξει τον
Ζαλαγιέτα στη δύναμή της.
Και να μην ξεχνάμε τα τραγελαφικά του καλοκαιριού του 2004. Όταν ο Γιάννης
Γούμενος «πήγε» στον «Δικέφαλο» τους πρωταθλητές Ευρώπης Μιχάλη Καψή, Βασίλη
Τσιάρτα και Βασίλη Λάκη, χωρίς όμως ποτέ κανένας από τους τρεις παίκτες να
φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Και πώς να τη φορέσουν, αφού ο Γούμενος δεν είχε
λεφτά για να τους αποκτήσει;
















