Οι πανάκειες…

Άκουσα προσεκτικά τον υπουργό Πολιτισμού κ. Γιώργο Βουλγαράκη την Κυριακή το
βράδυ στο Πειραιώς 260. Να εκφράζει την εκτίμηση, την υποστήριξη και την
αμέριστη συμπαράστασή του στον Γιώργο Λούκο. Πολλά υποσχόμενος σε σχέση με τις
«εκτός φεστιβάλ» παραχωρήσεις του Ηρωδείου και της Επιδαύρου. Από πιθανή
απόρριψη φετινών αποφάσεων για «παραχωρήσεις» που μοίρασε το Κεντρικό
Αρχαιολογικό Συμβούλιο μέχρι ανάδειξη από την επόμενη χρονιά του κ. Λούκου σε
«αξιολογητή» των προτάσεων. (Ποιων προτάσεων; Για το Φεστιβάλ; Μα αυτή, έτσι
κι αλλιώς, είναι η δουλειά του. Για τις εκτός Φεστιβάλ παραχωρήσεις; Μα με
αυτές κάθετα – και δικαιολογημένα – διαφωνεί). Και διαπίστωσα αφενός μια
σύγχυση, αφετέρου ένα σκεπτικό που εύκολα εκφράζεται αλλά δύσκολα υλοποιείται.
Όπως πλήρη σύγχυση έχω διαπιστώσει και στην πλευρά των αντιφρονούντων προς τις
απόψεις Λούκου για ένα φεστιβάλ συγκεκριμένης χρονικής διάρκειας που δεν θα
μπασταρδεύεται από δεκάδες «παραχωρήσεις» του ΚΑΣ επί δικαίους και αδίκους. Εν
πάση περιπτώσει ο Γιώργος Λούκος δεν ζητάει κάτι «εκκεντρικό». Το αυτονόητο
ζητάει. Δεκαετίες ολόκληρες στραβής, μικροπολιτικής, συμφεροντολογικής
πρακτικής μάς έχουν κάνει να ακούμε ως κάτι το εξωφρενικό την πρόταση να
λειτουργούν το Ηρώδειο και η Επίδαυρος για ενάμιση – δυο μήνες και μετά να
γίνονται αυτό που είναι: αρχαιολογικοί χώροι.

… και το «ίματζ»

Κι έρχεται και ένας υπουργός Πολιτισμού, ξύπνιος και σβέλτος, που δηλώνει ότι
θα τον βοηθήσει. Όμως «τα προβλήματα μπορούν να λύνονται ευκολότερα σε
προσωπικό επίπεδο», όπως ο κ. Βουλγαράκης είπε, αλλά έτσι δεν λύνονται
οριστικά. Και μπορεί απλώς να κουκουλώνονται. Διότι υπουργός Πολιτισμού
Γιώργος Βουλγαράκης αιωνίως θα υφίσταται; Και πρόεδρος Ελληνικού Φεστιβάλ
Γιώργος Λούκος αιωνίως θα υφίσταται; Και κυβέρνηση Καραμανλή που διόρισε τον
Γιώργο Λούκο αιωνίως θα υφίσταται; Τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου όμως θα
συνεχίζουν και μετά τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Κι αν όλο αυτό το ευχολόγιο και
οι καλές προθέσεις με τα οποία βιαστήκαμε να ενθουσιαστούμε δεν γίνουν ένα
ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο που θα οπλίσει γερά το Ελληνικό Φεστιβάλ πανάκειες θα
παραμείνουν. Σημαντικό έργο ένας υπουργός αφήνει πίσω του μόνο με ριζικές
αποφάσεις οπλισμένες με νόμους. Όλα τα άλλα, όσο καλοπροαίρετα κι αν είναι, σε
τελική ανάλυση μόνο το «ίματζ» του κ. Βουλγαράκη εξυπηρετούν. Όσο για την
πολιτική του «soft landing» – της «ομαλής προσγείωσης»… Είμαι σίγουρος ότι
αυτό σημαίνει πως ό,τι έχει γίνει φέτος από το ΚΑΣ δεν ξεγίνεται με τίποτα.
Και ας μην ξεγίνει. Ποιος δεν βαριέται τις βαλκανικές γραφικότητες του τύπου
«κλείνουμε τον δρόμο της Επιδαύρου», και «το κάνουμε θέμα στον Μάκη»… (Ή
υπάρχει περίπτωση να μην υπογράψει ο κ. Βουλγαράκης την αμερόληπτη απόφαση του
ΚΑΣ για την «εκτός φεστιβάλ» συναυλία του Σταμάτη Σπανουδάκη στο Ηρώδειο;). Το
μέλλον έχει σημασία. Για όσους πιστεύουν ακόμα ότι το σάπιο αυτό βασίλειο της
Δανιμαρκίας μπορεί να «επανιδρυθεί»…