O Έλληνας αντι-κοριός

«Επί οκτώ ολόκληρα χρόνια οι πράκτορες της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των
ΗΠΑ μού έκαναν τη ζωή… πολύ δύσκολη» λέει στα «NEA» ο επιχειρηματίας
Δημήτρης Μπίντζος από τη χολιγουντιανή βίλα του στα προάστια του Σαν
Φρανσίσκο.

Στη μεγάλη φωτό, από αριστερά: Άντι Σαμίρ, Λεν Άντλμαν, Μάρτιν Χέλμαν, Ρον Ρίβεστ, Γουίτφιλντ Ντίφι και Δημήτρης Μπίντζος. Οι Ρίβεστ, Σαμίρ και Άντλμαν είναι οι δημιουργοί του πανίσχυρου αλγορίθμου κρυπτογράφησης RSA, το όνομα του οποίου προκύπτει από τα αρχικά των επιθέτων τους – οι Χέλμαν και Ντίφι δημιούργησαν ισχυρά προγράμματα κρυπτογράφησης που διένειμαν δωρεάν σε όλο τον κόσμο μέσω του Ίντερνετ. Δεξιά: ο Δημήτρης Μπίντζος με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον (δεξιά) και τον ιδρυτή της δικτυακής μηχανής αναζήτησης «Yahoo!» Τζέρι Γιανγκ

Ήταν ιδιοκτήτης της εταιρείας RSA Data Security – στον τομέα της ασφάλειας
ηλεκτρονικών επικοινωνιών. «Με παρακολουθούσαν, μου έκαναν σαμποτάζ σε
επαγγελματικές συμφωνίες, είχαν φτάσει σε σημείο μέχρι και να με απειλήσουν».

Παρ’ όλα αυτά ο Δημήτρης Μπίντζος, μέσω έξυπνων στρατηγικών συμμαχιών με
μεγάλες εταιρείες λογισμικού, κατάφερε να διαθέσει εκτός των συνόρων των ΗΠΑ
κρυπτογραφικά προϊόντα που διασφαλίζουν το απόρρητο των ηλεκτρονικών
επικοινωνιών.

Ήταν λίγο πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 που ο Έλληνας πρόεδρος και
διευθύνων σύμβουλος της RSA Data Security πήρε την απόφαση να εξαγάγει τους
κρυπτογραφικούς αλγορίθμους της εταιρείας του. Αμέσως οι μυστικοί πράκτορες
της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ τον «προειδοποίησαν» ότι θα… πάθει
ατύχημα. Ο λόγος; H εξαγωγή των προγραμμάτων κρυπτογράφησης θα δυσκόλευε την
NSA στη δουλειά της, δηλαδή στην υποκλοπή των επικοινωνιών των στόχων της
παγκοσμίως…

«Θα με πατήσει»

«Σε μία από τις πολλές συναντήσεις μας με τρία ανώτερα στελέχη της NSA –
πρέπει να ήταν την άνοιξη του 1994 – και αφού οι συζητήσεις μας για άλλη μια
φορά δεν είχαν καταλήξει πουθενά, με είχαν ακολουθήσει ώς το πάρκινγκ του
κτιρίου όπου είχα αφήσει το αυτοκίνητό μου. Εκνευρισμένος ο ένας από τους
πράκτορες μου είπε ότι αν με πετύχει μόνο μου, θα με πατήσει…», αφηγείται ο
κ. Μπίντζος.

Η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ εκείνη την περίοδο – όχι όπως σήμερα που
έχει στρέψει τα «μεγάλα αυτιά» της και στο εσωτερικό – είχε έναν και μοναδικό
σκοπό: να παρακολουθεί ανενόχλητη τους πολίτες ξένων κρατών, που θεωρούσε
ύποπτους για βιομηχανική κατασκοπεία και τρομοκρατική δράση. Τα προϊόντα της
εταιρείας του Δημήτρη Μπίντζου, προγράμματα υπολογιστών που κρυπτογραφούν τις
επικοινωνίες σε βαθμό σχεδόν απόλυτα ασφαλή, προσέφεραν στους χρήστες την
πολυτέλεια του απορρήτου των επικοινωνιών – κάτι που η NSA έτρεμε όπως ο…
διάολος το λιβάνι. Και τότε άρχισε ένας αδίστακτος πόλεμος από την πλευρά των
μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Τα «κλειδιά»

«Μου ζητούσαν να τους παραδώσω τα κλειδιά όλων των κρυπτογραφικών προγραμμάτων
ώστε να μπορούν με ευκολία να διαβάζουν τα ηλεκτρονικά μηνύματα των στόχων
τους», λέει σήμερα ο κ. Μπίντζος, που μετανάστευσε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του
’60.

H Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ ήταν ήδη πελάτης του Μπίντζου: Η RSA
συνεργαζόταν με τις κρατικές υπηρεσίες των ΗΠΑ για την ασφάλεια των
επικοινωνιών εντός της χώρας. Όμως, από τη στιγμή που ο Μπίντζος είχε
εκδηλώσει την πρόθεσή του να εξαγάγει την ίδια τεχνολογία που έκανε τις
μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ απόρθητες στην υποκλοπή, άρχισαν οι δυσκολίες.
Αμέσως θεσπίστηκε νόμος περί εμπορίας των προγραμμάτων κρυπτογράφησης που
απαγόρευε τη διάθεση των πολύ ισχυρών αλγορίθμων της RSA σε άλλες χώρες.

Συμμαχίες με μεγάλες εταιρείες έναντι αδράς αμοιβής

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ με τον πόλεμο στον Δημήτρη Μπίντζο, η Εθνική Υπηρεσία
Ασφαλείας των ΗΠΑ ανέπτυσσε τα δικά της προγράμματα κρυπτογράφησης για το
απόρρητο των κρατικών επικοινωνιών και αποκρυπτογράφησης για την υποκλοπή
των… υπολοίπων. Τότε ήταν που ο Έλληνας επιχειρηματίας συνήψε συμμαχίες με
μεγάλες εταιρείες των ΗΠΑ – ενσωμάτωσε στα προϊόντα Netscape Navigator και
Microsoft Internet Explorer τα προϊόντα κρυπτογράφησης των επικοινωνιών της
εταιρείας του, έναντι αδράς αμοιβής, την οποία δεν θέλει να αποκαλύψει. Με τη
σειρά τους Netscape και Microsoft άσκησαν πιέσεις σε Αμερικανούς πολιτικούς
ώστε να κάνουν πιο ελαστικό τον νόμο περί εξαγωγών κρυπτογραφικών προϊόντων,
ενώ η NSA είχε ήδη αναπτύξει τα δικά της προγράμματα.

To 1999 ο Μπίντζος αποσύρθηκε από το ιδιοκτησιακό καθεστώς της RSA Data
Security η οποία μετονομάστηκε σε RSA Security, αμειβόμενος με «χαμηλό
εννεαψήφιο χρηματικό ποσό» σε δολάρια. Σήμερα διατηρεί τη θέση του
αντιπροέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Verisign, της μεγαλύτερης
εταιρείας στις ΗΠΑ που δραστηριοποιείται στον τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου
και των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Κι όσο για τις υποκλοπές στην Ελλάδα; «Θα με παραξένευε αν δεν παρακολουθούσαν
ανθρώπους-κλειδιά πριν από και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, όχι το
αντίθετο»…

H ταυτότητα της NSA

Τα κεντρικά της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των ΗΠΑ στο Φορτ Μιντ, μόλις 16 χιλιόμετρα από την Ουάσιγκτον

* H ΕΘΝΙΚΗ Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ ιδρύθηκε το 1952 με σκοπό να
διασφαλίζει το απόρρητο των αμερικανικών κρατικών επικοινωνιών, καθώς και να
συλλέγει και να αναλύει τις επικοινωνίες των ξένων μυστικών υπηρεσιών και…
άλλων στόχων.

* Είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία του Έσελον, του παγκόσμιου
συστήματος παρακολούθησης επικοινωνιών, το οποίο υποκλέπτει πληροφορίες που
μεταδίδονται μέσω δορυφόρων, επίγειων, υπόγειων υποθαλάσσιων και υπέργειων
καλωδίων, καθώς και μέσω του Ίντερνετ.

* Ο όγκος του χαρτιού που κατανάλωνε λόγω φακελώματος μέχρι τα τέλη της
δεκαετίας του 1980 κρίθηκε ασύμφορος και έτσι οι ιθύνοντες εγκέφαλοι της NSA
αποφάσισαν να μεταπωλούν τις σελίδες με τις απόρρητες πληροφορίες σε μεγάλες
αλυσίδες πίτσας, για την κατασκευή χαρτόκουτων!

* Στις 15 Δεκεμβρίου 2005, οι «New York Times» αποκάλυψαν τις υποκλοπές
που πραγματοποιούσε η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας εις βάρος Αμερικανών πολιτών
εντός των ΗΠΑ, δραστηριότητα η οποία ήταν παράνομη βάσει του αμερικανικού
Συντάγματος.

* Στις 10 Μαΐου 2006, η εφημερίδα «USA Today» δημοσίευσε άρθρο στο
οποίο αναφερόταν ότι η NSA διαθέτει τη «μεγαλύτερη βάση δεδομένων αναλυτικών
στοιχείων κλήσεων», που γίνονταν μέσω των τηλεφωνικών δικτύων των εταιρειών
ΑΤ&Τ, Verizon και BellSouth.