Tα δύο σενάρια της πτώσης

Δύο είναι τα πιθανότερα σενάρια για την προχθεσινή σύγκρουση του ελληνικού
και του τουρκικού F-16, με επικρατέστερο εκείνο που θέλει τον Τούρκο πιλότο να
αντιδρά αψυχολόγητα στην απόπειρα του Έλληνα σμηναγού να προσεγγίσει το
τουρκικό φωτογραφικό Φάντομ.

O Τούρκος πιλότος Χαλίλ Ιμπραχίμ Οζντερίμ

«TA NEA» μίλησαν με συναδέλφους του 36χρονου Κώστα Ηλιάκη, που είχε επί 9μηνο
εκπαιδευτεί στις ΗΠΑ σε αυτό τον τύπο αεροσκαφών και εκτός από ικανός πιλότος
ήταν και εκπαιδευτής στην 115 Πτέρυγα Μάχης που βρίσκεται στη Σούδα.

1. Αψυχολόγητος ελιγμός του Τούρκου πιλότου

Το πιο πιθανό σενάριο, σύμφωνα με πιλότους μαχητικών της Πολεμικής μας
Αεροπορίας, είναι ότι ο Τούρκος δεν είχε συνειδητοποιήσει την ακριβή θέση του
Ηλιάκη, ο οποίος πετούσε πίσω αριστερά και πάνω από το τουρκικό F-16
προσπαθώντας να πλησιάσει το τουρκικό φωτογραφικό αεροσκάφος τύπου Φάντομ. Ως
εκ τούτου, σε ελιγμό τύπου «break» που επιχείρησε ο Τούρκος πιλότος ώστε να
εμποδίσει τον Ηλιάκη να αναγνωρίσει αν το τουρκικό Φάντομ διέθετε
φωτογραφικούς φορείς, έπεσε πάνω στο μπροστινό μέρος του ελληνικού F-16.

Σύμφωνα με το παραπάνω σενάριο, ενώ ο Τούρκος βρισκόταν κάτω και μπροστά δεξιά
από τον Ηλιάκη που κατέβαινε για να προχωρήσει στην αναγνώριση, πραγματοποίησε
«σκληρό» – απότομο – ελιγμό με αριστερή επιταχυνόμενη πορεία «σπάζοντας» κατ’
αυτόν τον τρόπο τον τουρκικό σχηματισμό. Έτσι, προσέκρουσε με το πίσω μέρος
του αεροσκάφους του μπροστά από το κόκπιτ του Ηλιάκη. Σε αυτή την περίπτωση,
τονίζουν οι Έλληνες πιλότοι, ο Ηλιάκης δεν θα προλάβαινε να αντιδράσει και να
πατήσει το κουμπί εκτίναξης επειδή είναι πολύ πιθανός ο τραυματισμός κατά τη
σύγκρουση. Αντίθετα, κατά την πρόσκρουση και ανάφλεξη του πίσω μέρους του
αεροσκάφους του, ο Τούρκος πιλότος είχε κάποιο χρόνο να πατήσει το κουμπί
εκτίναξης.

2. Απόπειρα εκφοβισμού με λάθος υπολογισμό

Ένα ακόμα σενάριο είναι ο Τούρκος να επιχείρησε να εκφοβίσει τον Ηλιάκη
κάνοντας ελιγμό για διασταύρωση σε πολύ μικρή απόσταση, κατά τη συνήθη τακτική
των Τούρκων τους τελευταίους 2-3 μήνες, επισημαίνουν οι Έλληνες πιλότοι. Κατά
τον ελιγμό του αυτόν ο Τούρκος χειριστής πιθανότατα να χτύπησε με το φτερό του
το ντεπόζιτο του αεροσκάφους του Ηλιάκη, προκαλώντας έκρηξη, ενώ το τουρκικό
F-16 άρχισε να περιδινείται με αποτέλεσμα να προλάβει ο Τούρκος να εκτιναχθεί.

…και 3 μη πιθανά σενάρια

1. Το να εμβόλισε ο Τούρκος τον Ηλιάκη εκ προμελέτης, έχοντας υπολογίσει
τον χρόνο μέχρι τη σύγκρουση των μαχητικών ώστε να προλάβει να πατήσει το
κουμπί εκτίναξης. Εκτός από το ότι οι ταχύτητες των αεροσκαφών ξεπερνούσαν τα
800 χλμ. /ώρα και η αντίδραση του Τούρκου πιλότου θα έπρεπε να γίνει σε
ελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου, είναι πολύ δύσκολο να αποφασίσεις σε
περίπτωση κινδύνου να εγκαταλείψεις το αεροσκάφος σου, λένε οι Έλληνες
πιλότοι, πόσο μάλλον να το κάνεις εκ προμελέτης. Επιπρόσθετα, αναφέρουν ότι
εκτός από τη ζωή του ο χειριστής «σέβεται και προσέχει» το αεροπλάνο του,
ιδιαίτερα όταν είναι τόσο μεγάλη αξίας όσο ένα F-16 τελευταίας τεχνολογίας.

2. Σύμφωνα με τους Έλληνες πιλότους, δεν υπάρχει περίπτωση ο Ηλιάκης να
πάτησε το κουμπί εκτίναξης και να χτύπησε το κεφάλι του πάνω στην καλύπτρα του
αεροσκάφους. Στον μηχανισμό εκτίναξης του F-16 η καλύπτρα πρέπει να έχει φύγει
για να ξεκινήσει η εκτίναξη του καθίσματος, ενώ υπάρχουν και ειδικά μαχαίρια
που σε περίπτωση εμπλοκής της καλύπτρας τη θρυμματίζουν ώστε να μη χτυπήσει
πάνω της ο πιλότος.

3. Τέλος, απορρίπτεται το σενάριο ανοδικού ή καθοδικού ρεύματος αέρα
που να επηρέασε την πορεία του τουρκικού F-16 με αποτέλεσμα να προσκρούσει στο
ελληνικό για δύο λόγους: Πρώτον, στο ύψος των 27.000 ποδών (8 χλμ.) η
ατμόσφαιρα είναι ιδιαίτερα αραιή και η πιθανότητα να υπήρξε ρεύμα ελάχιστη έως
μηδαμινή. Δεύτερον, τα F-16 είναι εξοπλισμένα με ηλεκτρονικούς
σταθεροποιητικούς μηχανισμούς οι οποίοι εξασφαλίζουν στο αεροσκάφος τη σταθερή
του πορεία σε μεγάλες ταχύτητες.

ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

«Όλη η ζωή του Κώστα ήταν η Αεροπορία»

Άκαρπες ήταν και χθες οι έρευνες για τον εντοπισμό του αγνοούμενου πιλότου Κώστα Ηλιάκη. Στην περιοχή της τραγωδίας, τα πλοία – που θα συνεχίσουν και σήμερα τις έρευνες – έχουν περισυλλέξει διάφορα κομμάτια από τα δύο αεροσκάφη, που θα πρέπει να ταυτοποιηθούν

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΜΕΝΗ EINAI η οικογένεια του 36χρονου σμηναγού που έως χθες
αργά το βράδυ δεν μπορούσε να πιστέψει πως ενώ βρέθηκε ο Τούρκος πιλότος,
αγνοείται ο Κώστας. Όπως μάλιστα τόνιζαν, πρόκειται για ιδιαίτερα έμπειρο
πιλότο.

«Όλη η ζωή του Κώστα ήταν η Αεροπορία. Ήταν πολύ έμπειρος πιλότος. Κάθε μέρα
ζούσε και ανέπνεε με την αγάπη του για την Αεροπορία… Τώρα έγινε αυτό και
μας καταστρέψανε…», δηλώνει ο αδερφός του αγνοούμενου πιλότου, Γιάννης
Ηλιάκης.

«Ο καλύτερος στη σειρά μας»

Συνάδελφοί του δεν έχουν παρά τα καλύτερα λόγια για να τον περιγράψουν. «Ήταν
ο καλύτερος στη σειρά μας – είχε πολύ υψηλές βαθμολογίες. Δεν του άρεσε να
περιαυτολογεί, δεν έλεγε τι του συνέβη όταν έβγαινε σε περιπολία ούτε
υπερηφανευόταν στην παρέα για τα κατορθώματά του, αν και όλοι γνωρίζαμε πως
αυτά ήταν πολλά. Πετούσε από 18 χρόνων και ήταν ο καλύτερος χειριστής της
σειράς μας. Αφού τελειώσαμε τη Σχολή, μετατέθηκε στα A-7 στη Σούδα και μετά,
όταν αγοράσαμε τα F-16 Block 52 Plus, πήγε στις ΗΠΑ για εκπαίδευση στον
συγκεκριμένο τύπο μαχητικών. Έπειτα, επέστρεψε ξανά στη μοίρα».

Το 2002 ο Κώστας Ηλιάκης είχε μεταβεί στην Αμερική για εννεάμηνη μετεκπαίδευση
στα F-16 Block 52 τα οποία αντικατέστησαν τα Α-7 και με τα οποία
εκσυγχρονίστηκε η 115 Π.M., η οποία το 2003 άρχισε να λειτουργεί ως μοίρα
αναχαίτισης. Από το αεροδρόμιο τής 115 Π.M. απογειώθηκαν τα ελληνικά F-16.

Ο παλιός διοικητής του

«Μάλιστα, ήταν όχι μόνο έμπειρος χειριστής αλλά και επιτυχημένος εκπαιδευτής
των νέων πιλότων», θυμάται ο πρώην διοικητής της 115 Πτέρυγας Μάχης (της
ελληνικής αεροπορικής βάσης της Σούδας), Γιώργος Σπανουδάκης, ο οποίος γνώριζε
προσωπικά τον 36χρονο Χανιώτη, πατέρα δύο μικρών παιδιών, 2 και 4½ χρόνων.
«Συνυπηρετήσαμε το 1998 που ήμουν υποδιοικητής μέχρι το 2000 και από το 2000
μέχρι το 2002 που ήμουν διοικητής της μονάδας. Ήταν μια εξαιρετική
προσωπικότητα και ως άνθρωπος και ως επαγγελματίας. Ξεχώριζε ιδιαίτερα για την
αγάπη του στη δουλειά που έκανε αλλά και η επαγγελματική του κατάρτιση ήταν
υψηλή και ο χαρακτήρας του πραγματικά τον διέκρινε και ήταν ο άριστος μεταξύ
των αρίστων».

Ο Κώστας είχε μεγάλη αδυναμία στις γρήγορες μηχανές, ενώ δεν παρέλειπε να
γυμνάζεται συχνά. Έπαιζε βόλεϊ πολλά χρόνια και του άρεσε να ταξιδεύει.
«Χαιρόταν τη ζωή και δεν του άρεσε να μιζεριάζει. Αποτελούσε παράδειγμα προς
μίμηση για όλους μας», λένε συνάδελφοί του.