Διαστάσεις Ένας Kινέζος υποστηρικτής του Οσάμα μπιν Λάντεν

Ο Ισμαήλ είναι ένας από τους οπαδούς του Οσάμα μπιν Λάντεν. «Είναι ήρωας»,
λέει, χαϊδεύοντας τη γενειάδα του. «Είναι καλός μουσουλμάνος».

Ο Ισμαήλ με το σχέδιο ενός νέου τεμένους που η κοινότητά του ελπίζει να χτίσει στη Βορειοδυτική Κίνα

Ίσως το σχόλιο αυτό να μην αιφνιδιάζει όταν ακούγεται από κάποιον μουσουλμάνο
στο Ιράκ ή στη Σαουδική Αραβία, αλλά ο Ισμαήλ είναι Κινέζος πολίτης που ζει
στην απομακρυσμένη βορειοδυτική επαρχία Τσινγκάι, σε μια χώρα που είναι
επίσημα αθεϊστική και επιβάλλει ασφυκτικούς ελέγχους σε ζητήματα θρησκείας.

Με περισσότερους από 20 εκατομμύρια θρησκευόμενους του Ισλάμ, σύμφωνα με
κυβερνητικά στοιχεία, στην Κίνα ζουν τόσοι μουσουλμάνοι όσοι στη Συρία ή την
Υεμένη, δύο χώρες καθαρά ισλαμικές.

Ο Ισμαήλ, ο οποίος προτιμά να χρησιμοποιεί το αραβικό του όνομα (όπως πολλοί
άλλοι μουσουλμάνοι της περιοχής του) παρά το κινεζικό που του σφράγισαν οι
Κινέζοι στην ταυτότητά του, είναι φοιτητής ισλαμικής σχολής. Εκεί μαθαίνει
αραβικά και περσικά, μελετά το Κοράνι και παρακολουθεί και άλλα θρησκευτικά
ισλαμικά μαθήματα.

H σχολή βρίσκεται δίπλα σε τέμενος. Κοντά στην είσοδό του, ένας μεγάλος μαύρος
πίνακας θυμίζει στους θρησκευόμενους το καθήκον τους να αγαπούν την πατρίδα
και το Κομμουνιστικό Κόμμα. «Οι κομμουνιστές, όπως οι Κινέζοι, είναι άθεοι»,
λέει ο Άχμεντ από το ανατολικό Τσινγκάι. Όπως και ο Ισμαήλ, έτσι κι αυτός,
ανήκει στη μειονότητα των Χούι – Κινέζοι μουσουλμάνοι οι οποίοι αναζητούν τις
ρίζες τους στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Τις απόψεις τους φαίνεται
να συμμερίζεται και ο ήρωας του Ισμαήλ, ο Μπιν Λάντεν, ο οποίος στο μήνυμά του
τον Απρίλιο, χαρακτήρισε «παγανιστές βουδιστές» τους Κινέζους.

Παρά τον έλεγχο που επιβάλλουν επίσημα σε ζητήματα θρησκευτικά και πολιτικά οι
Κινέζοι, η κυβέρνηση παραχωρεί στους Χούι αρκετά μεγάλη αυτονομία και
ελευθερία στις αραιοκατοικημένες περιοχές Τσινγκάι και στο γειτονικό Γκανσού.
«Σε περιοχές όπως αυτές, όπου το Ισλάμ είναι λιγότερο πολιτικοποιημένο, η
κυβέρνηση είναι περισσότερο ανεκτική» επισημαίνει ο Ντρου Γκλάντνεϊ, καθηγητής
Ασιατικών Σπουδών και Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης. «Κυρίως στις
πολύ φτωχές περιοχές, υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία».

Στο Τσινγκάι, όπου περίπου το ένα από τα πέντε εκατομμύρια του πληθυσμού
ασπάζονται το Ισλάμ, οι μουσουλμάνες καλύπτουν τα κεφάλια τους με τη μαντίλα,
πολλά εστιατόρια δεν επιτρέπουν την κατανάλωση αλκοόλ και οι άνδρες
ανταλλάσσουν χαιρετισμούς στα αραβικά. Σύμφωνα μάλιστα με τους πολίτες της
περιοχής, η κυβερνητική απαγόρευση σε παιδιά κάτω των 18 να παρακολουθούν
ισλαμικά μαθήματα στις σχολές συχνά παραβλέπεται.

Γνωρίζουν καλά τι συμβαίνει στον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο, τι συνέβη για
παράδειγμα πριν από μερικούς μήνες με την δημοσίευση των σκίτσων του Μωάμεθ.
Οι μουσουλμάνοι του Τσινγκάι ακούν τη Φωνή της Αμερικής, βλέπουν Αλ Τζαζίρα,
αλλά δεν διακινδυνεύουν την αντίδραση των δυνάμεων ασφάλειας. Έτσι,
περιορίζουν τις πολιτικές συζητήσεις στο σπίτι τους.

Ακόμη και εντός της μουσουλμανικής κοινότητας της Κίνας όμως, υπάρχουν
εντάσεις ανάμεσα στις διαφορετικές σέκτες και τις διαφορετικές εθνοτικές
ομάδες, όπως η μειονότητα Σαλάρ του Τσινγκάι και οι Ουιγκούρ του Σιντζιάνγκ.