Σιγήν ιχθύος…

Είναι το ετήσιο παράπονο ­ ή μάλλον μία από τις ετήσιες αγανακτήσεις: οι
θίασοι που σταματούν παραστάσεις και δεν ενημερώνουν, δείχνοντας ασυγχώρητη
αδιαφορία για το κοινό. Για τον οποιονδήποτε έναν, δύο, τρεις ανθρώπους, που
μπορεί να ξεκινήσουν από δεν ξέρω πού για να πάνε να τους τιμήσουν με το
εισιτήριό τους χωρίς να μεριμνήσουν να τηλεφωνήσουν προηγουμένως και να το
βρουν κλειστό. Όλοι κόπτονται να αναγγείλουν την έναρξη των παραστάσεών τους,
και δώσ’ του τα τηλεφωνήματα και οι πιέσεις «μην ξεχάσετε τη στήλη θεαμάτων»,
αλλά ελάχιστοι είναι οι σωστοί και τυπικοί, που όταν φτάνει η μέρα για να
πέσει η αυλαία ενημερώνουν έστω με ένα τηλεφώνημα. Όταν αυτό συμβαίνει και από
θέατρα οργανωμένα, με υπεύθυνους Τύπου και υπεύθυνους δημοσίων σχέσεων, ε,
τότε δεν πάμε καθόλου καλά… Όπως, ας πούμε, το θέατρο «Δανδουλάκη». Που
σταμάτησε τις παραστάσεις του την προπερασμένη Κυριακή, χωρίς ούτε μία
ανακοίνωση «κλείνουμε» ή, έστω, «κλείσαμε, βγάλτε μας από τη στήλη θεαμάτων»
και το πληροφορήθηκα εντελώς τυχαία. Το «Μάρτυρας κατηγορίας» που πήγε πολύ
καλά θα πάει, βέβαια, και τον επόμενο χρόνο. Αλλά είναι αυτό δικαιολογία;