H γενναιόδωρη Σύμβαση…

H περιπόθητη Προγραμματική Σύμβαση που εκκρεμούσε εδώ και ένα χρόνο
υπογράφτηκε επιτέλους! Και το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας που επέμεινε
και – πολλά… – υπέμεινε συνεχίζει την πορεία που αξίζει να έχει. Ο υπουργός
Πολιτισμού κ. Γιώργος Βουλγαράκης έδωσε μάλιστα μια απρόσμενη – για τα
δεδομένα των ημερών, όχι για την πανθομολογούμενη δυναμική του Φεστιβάλ… –
αύξηση κατά 60% (!) στον προϋπολογισμό του. Και επιπλέον ανακοίνωσε ότι
ενέκρινε το απαραίτητο κονδύλι για τις επιχορηγήσεις χορού του 2006 που δεν
ήταν περασμένο φέτος στον τακτικό προϋπολογισμό. Σβέλτος ο υπουργός – ως
υπουργός Πολιτισμού τουλάχιστον. Και μπράβο του!

… και η αγωνία της Καλαμάτας

Αν ο κ. Βουλγαράκης κατανοήσει και ότι το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας δεν είναι
ένα ακόμα φεστιβάλ Δήμου που μπορεί να χρωστάει και δύο και τρία χρόνια στους
δύστυχους ελληνικούς θιάσους που, περιοδεύοντας, πέρασαν και από τον Δήμο αυτό
και έπαιξαν στο φεστιβάλ του αλλά είναι Διεθνές, το οποίο σημαίνει ότι
πραγματοποιείται με τη συμμετοχή ξένων συγκροτημάτων που την αμοιβή τους τη
θέλουν στο χέρι κι όχι του χρόνου, πράγμα που ουδείς εκ των προκατόχων του
αυτά τα δώδεκα χρόνια που διεξάγεται το Φεστιβάλ είχε δείξει ότι κατάλαβε, και
φανεί εξίσου σβέλτος στην εκταμίευση, τότε θα του αξίζει διπλό μπράβο. Διότι
δεν είναι δυνατόν το Φεστιβάλ να ξεκινάει και ακόμα και την ημέρα της
πρεμιέρας του να αγωνιά αν έχει γίνει η εκταμίευση για τα βασικά του
τουλάχιστον… Τακτική που έφτασε στο απόγειό της πέρσι όταν δεν είχαν να
πληρώσουν όχι τους υπαλλήλους του Κέντρου Χορού αλλά ούτε το χαρτί για
φωτοτυπίες… Κύριε υπουργέ, βάλατε που βάλατε το χέρι στην τσέπη, βγάλτε το
με τα λεφτά έγκαιρα. Όχι κατόπιν εορτής. Τους υμνήσατε που τους υμνήσατε, μην
τους ψήσετε κι εσείς το ψάρι στα χείλια και τους αφήνετε στην αγωνία μέχρι την
τελευταία στιγμή. Δεν φτάνουν τα λόγια…