EΓPAΨAN

Ριχάρδος Σωμερίτης

(ο αρθρογράφος για την κυβέρνηση)

«Νομίζαμε καλόπιστα ότι η χώρα αντιμετώπιζε δύο τεράστιας έκτασης σκάνδαλα,
τις υποκλοπές και τις απαγωγές, με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά: κυρίως την
προφανή ανάμειξη ξένων και δικών μας υπηρεσιών και την καταστρατήγηση βασικών
ανθρωπίνων δικαιωμάτων, νόμων και διαδικασιών. Σε αυτά τα δύο σκάνδαλα
προστίθεται πια και ένα τρίτο, εξίσου μέγα: ότι ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός
του Δημόσιας Τάξης (νυν Πολιτισμού) χρησιμοποίησαν σαν όπλο το ψέμα. Στη
Βουλή, αλλά και σε επίσημες συζητήσεις με πολιτικούς αρχηγούς.

Στις ποινικές υποθέσεις δεσπόζει και σωστά το «τεκμήριο της αθωότητας», ακόμη
και όταν το μεταχειρίζονται μερικοί όπως το «πανεπιστημιακό άσυλο». Εδώ όμως
έχουμε να κάνουμε με υπόθεση πολιτικού ήθους που είναι ταυτόχρονα και υπόθεση
πολλαπλών πολιτικών κακοτεχνιών. Συνεπώς, αυτό που θα έπρεπε να ισχύει είναι
το «τεκμήριο της τσίπας». Δηλαδή, οι παραιτήσεις. Αλλά, πού! Φυσικά, θα ήταν
δύσκολο στον κ. Καραμανλή να απομακρύνει τον κ. Βουλγαράκη χωρίς να
απομακρύνει και τον εαυτό του».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)