Mεταρρύθμιση χρειάζονται και οι… βιομήχανοι

Είχε απόλυτο δίκιο ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δημ. Δασκαλόπουλος όταν
προειδοποίησε, την περασμένη Τρίτη στη γενική συνέλευση του Συνδέσμου, ότι η
Ελλάδα κινδυνεύει να περιθωριοποιηθεί οικονομικά, αν δεν επιλύσει τα σοβαρά
προβλήματά της, για να γίνει πιο ανταγωνιστική. Μάλιστα, θα λέγαμε ότι ίσως η
περιθωριοποίηση έχει ήδη αρχίσει να συντελείται. Αν δεν ήταν η Ευρωπαϊκή
Ένωση, χάρη στην οποία η Ελλάδα έχει μια ταυτότητα, ένα βήμα προβολής της προς
τα έξω (και φυσικά έναν πακτωλό πόρων για επενδύσεις), τι θα ήταν αυτό που θα
την έκανε να ξεχωρίζει σαν οικονομική οντότητα στο διεθνές στερέωμα; Ούτε οι
παραγωγικές της επενδύσεις, ούτε τα ξένα κεφάλαια που προσελκύει, ούτε καν οι
επιδόσεις της στο κατ’ εξοχήν προνομιακό της πεδίο, τον τουρισμό, δεν είναι
αξιοσημείωτες. Κι ας μη μιλήσουμε για τις επιδόσεις της στην έρευνα και την
τεχνολογία…

Μερίδιο ευθύνης

Πολύ σωστός, λοιπόν, στην τοποθέτησή του ο κ. Δασκαλόπουλος. Μόνο που
παρέλειψε να επισημάνει ότι στην υποβάθμιση αυτή τής ανταγωνιστικότητας της
ελληνικής οικονομίας, στην αδρανοποίηση του παραγωγικού της ιστού, στην
ανικανότητα αξιοποίησης των όποιων πλεονεκτημάτων της χώρας, ο ΣΕΒ, οι Έλληνες
βιομήχανοι και μάνατζερ, έχουν κι αυτοί το δικό τους μερίδιο ευθύνης.

Ακολουθώντας την παράδοση των «παλιών τζακιών», όπως είχαν κάποτε
χαρακτηρισθεί πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες τής σύγχρονης εποχής, εξακολουθούν
να είναι κρατικοδίαιτοι, να ζουν με τις προμήθειες του Δημοσίου και να
περιμένουν από το Δημόσιο να τους λύσει τα προβλήματά τους, όταν φτάνουν σε
αδιέξοδο. Κάποιοι, από έλλειψη τόλμης και φαντασίας, επιμένουν να
δραστηριοποιούνται σε τομείς που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο από τον διεθνή
ανταγωνισμό. Έτσι, συμπαρασύρουν στην ανεργία τους εργαζομένους τους, τους
οποίους ενίοτε χρησιμοποιούν σαν διαπραγματευτικό όπλο για να εξασφαλίσουν κι
άλλη στήριξη από το κράτος στην επιχείρησή τους. Κάποιοι άλλοι, συνήθως
μικρομεσαίοι, αγνοούν τα ποιοτικά άλματα που έχει κάνει ο ανταγωνισμός τους
και επιμένουν στην παραγωγή χαμηλής ποιότητας προϊόντων για να βρεθούν πολύ
σύντομα κι αυτοί στο περιθώριο (ή να μετατραπούν σε εισαγωγείς).

Μετρημένοι στα δάχτυλα

Πού είναι οι τολμηροί επιχειρηματίες που επενδύουν τα κεφάλαιά τους στη χώρα,
πού είναι αυτοί με την κοινωνική συνείδηση, αυτοί που αντιλαμβάνονται τον
εθνικό και κοινωνικό ρόλο της επιχείρησής τους και δεν την αντιμετωπίζουν με
τη στενή οπτική τού άμεσου και μεγάλου προσωπικού τους πλουτισμού; Μετρημένοι
στα δάχτυλα, όπως αντίστοιχα μετρημένοι είναι – δυστυχώς – οι ακαδημαϊκοί
δάσκαλοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η κάθε κοινωνική ομάδα που λειτουργεί
με εσωστρέφεια και ατομικισμό.

Αν πρόκειται, λοιπόν, ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ να κάνει την επανάστασή του, να
μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας και να μην υποκύψει στις «μισές δουλειές και
μισές κουβέντες», που ο ίδιος κατήγγειλε, καλά θα κάνει να ξεκινήσει από το
καινούργιο του σπίτι. Την πρωτοβουλία για αλλαγή νοοτροπίας σε μια χώρα πρέπει
να την έχουν πρώτοι οι ηγέτες και ο ΣΕΒ αποτελεί ασφαλώς μια ηγετική ομάδα της
ελληνικής κοινωνίας.