Tο Νapster αντεπιτίθεται με… σχεδόν δωρεάν ιντερνετική μουσική

![]() |
![]() |
To Napster επιστρέφει στην ελεύθερη διαδικτυακή διακίνηση της μουσικής με νέο
«πρόσωπο». Δωρεάν μουσική μεν, αλλά με περιορισμούς. Μέχρι πέντε φορές θα
μπορεί ο ακροατής να ακούει δωρεάν το τραγούδι που διαλέγει. Και μόνο αν θέλει
να το κατεβάσει και να το κρατήσει πρέπει να πληρώσει τα 99 σεντς. Έτσι το
Napster κοιτάει το μέλλον του – με τον νόμο.
Ως υπηρεσία του Ίντερνετ που λατρεύτηκε από μουσικόφιλους σε όλο τον κόσμο, το
Napster έκανε την εμφάνισή του το 1999 έχοντας 70 εκατομμύρια μέλη, που το
χρησιμοποιούσαν για να κατεβάζουν δωρεάν μουσική, πριν το αμερικανικό
δικαστήριο το κλείσει το 2001 για μεγάλες παραβάσεις του νόμου περί
δικαιωμάτων. Και έγινε, όπως ήταν επόμενο, ο Νο1 εχθρός της δισκογραφίας.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, η κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση του Napster και
άλλων επίσης δείχνει πως ψάχνουν νέες στρατηγικές για να ανταγωνιστούν τον
«λίντερ» της αγοράς που είναι το iTunes της Apple, στον τομέα της νόμιμης
online μουσικής.
Το Napster γίνεται η πρώτη νόμιμη υπηρεσία ψηφιακής μουσικής που προσφέρει
στους μουσικόφιλους δωρεάν κατά παραγγελία ακρόαση σε πάνω από δύο εκατομμύρια
κομμάτια μεγάλων και ανεξάρτητων δισκογραφικών εταιρειών. Το θέμα είναι πως ο
ακροατής θα μπορεί να ακούσει το τραγούδι μόνο πέντε φορές πριν του ζητηθεί να
πληρώσει τα 99 σεντς για να τα «κατεβάσει» ή τη συνδρομή των 10 δολαρίων τον
μήνα.
«H ιδέα πάνω στην οποία γεννήθηκε το Napster ήταν να μειώσει τα εμπόδια στο να
ανακαλύπτει, να απολαμβάνει και να μοιράζεται κανείς μουσική», σημείωνε ο Κρις
Κόρογκ, από τους ανθρώπους του Napster. Όταν το Napster (της – δωρεάν –
ανταλλαγής μουσικών αρχείων) του «τρομερού παιδιού» Σον Φάνινγκ έκλεισε, τον
τίτλο πήρε η Roxio Software – που αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη μουσική online.
Το νέο Napster τώρα έχει περίπου 500.000 συνδρομητές και αρκετά οικονομικά
προβλήματα. Κάποιοι τονίζουν πως «είναι μια νέα αρχή για το Napster.com που μπορεί να εξελιχθεί σε μια
μουσική κοινότητα, όπου οι ακροατές μπορεί να αρχίζουν με το να ακούν τα
τραγούδια δωρεάν, να κρίνουν και να προτείνουν, να στέλνουν και να μοιράζονται
κριτικές και γνώμες και αν θέλουν να παίρνουν τη μουσική μαζί τους, να
πληρώνουν τη συνδρομή».















