«H Eλλάδα είναι η Aμερική των Bαλκανίων»

Θάνος Βερέμης

«ΣΤΟ NA είναι κανείς Έλληνας συντελούν δύο ειδών κριτήρια. Τα τυπικά,
π.χ. να είναι κάποιος κάτοχος ελληνικού διαβατηρίου, και τα ουσιαστικά, δηλαδή
το να θέλει κάποιος να είναι Έλληνας. Στην περίπτωση της κ. Γκιουλ Μπεϊάζ
Καραχασάν δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι Ελληνίδα και στους τύπους και
στην ουσία. Όσοι έχουν αμφιβολία επ’ αυτού ας την ρωτήσουν εάν η Ελλάδα είναι
η πατρίδα της».

Είναι η άποψη του καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και
προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας κ. Θάνου Βερέμη, όπως την καταθέτει
μέσω των «ΝΕΩΝ» σχετικά με τη συζήτηση που αναπτύχθηκε τις τελευταίες ημέρες
γύρω από την ελληνικότητα ή μη της υποψήφιας του ΠΑΣΟΚ στην Υπερνομαρχία
Καβάλας – Ξάνθης – Δράμας κ. Γκιουλ Μπεϊάζ Καραχασάν.

Ο καθηγητής επικαλείται τη γνωστή ρήση του Ισοκράτη πως «Έλληνες καλούνται οι
της ημετέρας παιδείας μετέχοντες» για να επισημάνει τη διαχρονικότητά της αλλά
και την αναγκαιότητα της ισχύος της στη σημερινή εποχή. Με βάση το
συγκεκριμένο σκεπτικό ο κ. Βερέμης χαρακτηρίζει ως αδικαιολόγητες τις
αντιδράσεις κατοίκων π.χ. της Πελοποννήσου που αντιδρούν στο να σηκώσει ένας
μαθητής από την Αλβανία την ελληνική σημαία και θυμίζει: «Από τη μισή
Πελοπόννησο έχουν περάσει και Σλάβοι και Αλβανοί. Την ταυτότητα των κατοίκων
της Πελοποννήσου την καθόρισε όμως η επιλογή τους».

Άλλωστε για τον ίδιο η Ελλάδα είναι η Αμερική των Βαλκανίων: «Είναι ένας τόπος
με πολύ σημαντική εκπαιδευτική παράδοση, παράδοση γλωσσικής παιδείας και έναν
πολύκλωνο οργανισμό μετάδοσης αυτής της παιδείας που είναι η Εκκλησία. Όλα
αυτά δημιούργησαν μία ταυτότητα στην οποία συμμετείχε όλη η περιοχή.
Βούλγαροι, Ρουμάνοι, Αλβανοί, Λατίνοι… Εξάλλου ας μην ξεχνάμε πως τόσο ο
Κολοκοτρώνης όσο και ο Μιαούλης και ο Κουντουριώτης ήταν Αρβανίτες αλλά έγιναν
ήρωες της ελληνικής επανάστασης».

Ο κ. Βερέμης πιστεύει ότι στην περίπτωση Καραχασάν θα πρέπει όλοι να δείξουν
σωφροσύνη. «Αν έχουμε λίγο μυαλό στο κεφάλι μας θα πρέπει να προβάλουμε την
περίπτωση της συγκεκριμένης γυναίκας ως δείγμα προόδου της δημοκρατίας».