Έγραφε μέχρι σήμερα

Τον Γιάννη Μαγκλή, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 96 ετών, τον ώθησε στο
γράψιμο ο Καζαντζάκης. Είχαν γνωριστεί στην Αίγινα, και όπως έγραψε ο ίδιος ο
Μαγκλής σε αθησαύριστο κείμενο που δημοσίευσε το περιοδικό «Ο Πόρφυρας», όταν
άκουσε πως ήταν σφουγγαράς τον κάλεσε σπίτι του. Και όταν αργότερα τού έδειξε
δύο του διηγήματα, τον παρότρυνε να βγάλει βιβλίο με τις ιστορίες των
σφουγγαράδων της Καλύμνου. Της πατρίδας του Γιάννη Μαγκλή, που θα φιλοξενήσει
και την τελευταία του κατοικία. Ο Γιάννης Μαγκλής έβγαλε, πράγματι, το 1940,
βιβλίο με πέντε ιστορίες σφουγγαράδων («Οι κολασμένοι της θάλασσας»), έτυχαν
μάλιστα ευμενούς κριτικής από τον Αιμίλιο Χουρμούζιο στην «Καθημερινή». Έκτοτε
δεν σταμάτησε να δημοσιεύει σε όλη του τη ζωή. Ακόμη και πέρυσι εξέδωσε πέντε
νουβέλες, με γενικό τίτλο «Πάνθεια, η Καλλονή της Ανατολής». Από τις εκδόσεις
Καλέντη που, μαζί με τις εκδόσεις Δωρικός και Εστία, φιλοξένησαν το έργο του.
Μπορεί σήμερα να είχε κάπως ξεχαστεί, ωστόσο σε προηγούμενες δεκαετίες ήταν
ένα μεγάλο όνομα της πεζογραφίας, με ιδιαίτερη απήχηση στο κοινό. Από τα πιο
πολυδιαβασμένα βιβλία της εποχής ήταν το «T’ αδέρφια μου οι άνθρωποι», που
πήρε και Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1958. Όπως πολύ διαβάστηκαν και οι
«Κοντραμπατζήδες του Αιγαίου» (1954) ή το «Ο ήλιος δεν βασίλεψε ακόμη» (1962).
Είχε ασχοληθεί και με τη μετάφραση, μεταφέροντας στη γλώσσα μας κείμενα του
Ντιντερό, του Σαρτρ αλλά και του Κόνραντ. Μπορεί ο ίδιος να έφυγε από κοντά
μας, οι χαρακτηριστικοί ήρωές του όμως – ναυτικοί, ψαράδες, μετανάστες – θα
ζουν ανάμεσά μας για καιρό ακόμα.