Παιχνίδι με τη φωτιά η επίθεση

![]() |
Εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου στα ύψη. Αποδιοργάνωση της παγκόσμιας
οικονομίας. Ανάφλεξη της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Μαζικές επιθέσεις
αυτοκτονίας, εν είδει αντιποίνων, στη Δύση… Αυτές είναι μερικές, μόνο, από
τις πιθανές συνέπειες μιας επίθεσης των ΗΠΑ (και/ή του Ισραήλ) εναντίον της
Τεχεράνης.
![]() |
Δύο εικοσιτετράωρα πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας
του ΟΗΕ για το Ιράν, η ανταλλαγή λεκτικών πυρών κλιμακώνεται. H Τεχεράνη
απείλησε χθες να παγώσει τις σχέσεις της με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής
Ενέργειας (IAEA) και να συνεχίσει κρυφά, «πιο εντατικά», τις πυρηνικές
δραστηριότητές της σε περίπτωση που της επιβληθούν κυρώσεις. Ο ανώτατος
ηγέτης, μάλιστα, ο αγιατολάχ Χαμενεΐ, δήλωσε στο πλαίσιο συνάντησής του με τον
πρόεδρο του Σουδάν πως το Ιράν είναι έτοιμο να χαρίσει τα πυρηνικά του «φώτα»
και σε άλλες χώρες. Οι σχέσεις της Τεχεράνης με τη Δύση ισορροπούν πλέον σε
τεντωμένο σκοινί. H Ουάσιγκτον επαναλαμβάνει πως «όλα τα ενδεχόμενα είναι
ανοιχτά». Οι αναλυτές, όμως, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Μια επίθεση
εναντίον του Ιράν θα είχε τρομακτικές συνέπειες.
1. Μόλις χθες το Ιράν, η δεύτερη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα,
προειδοποίησε πως αν αντιμετωπίσει «ακραία μέτρα», αυτό θα έχει «σοβαρές
επιπτώσεις στο πετρέλαιο» – υπονοώντας πως θα κλείσει τις στρόφιγγες. Με τον
πανικό που θα προκαλέσει κάτι τέτοιο, η τιμή του πετρελαίου μπορεί να φθάσει
τα 100 δολάρια το βαρέλι. Και χειρότερα θα πληγούν σίγουρα οι ευρωπαϊκές
οικονομίες – η Ουάσιγκτον θα έχει φροντίσει να ενισχύσει τα στρατηγικά
αποθέματά της.
2. Σε άρθρο του στην «Guardian», ο Τίμοθι Γκάρτον Ας προβλέπει μία νέα
11η Σεπτεμβρίου – στο πολλαπλάσιο όμως, με μαζικές βομβιστικές επιθέσεις στο
Ισραήλ και στη Δύση, αλλά και στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Θα «φροντίσουν» για
αυτό αφ’ ενός οι σχέσεις της Τεχεράνης με οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ και η
Χαμάς, αφ’ ετέρου η μουσουλμανική οργή που θα προκαλέσει μια επίθεση στο Ιράν,
προσελκύοντας πλήθος νεοσυλλέκτων στις πύλες της διεθνούς τρομοκρατίας.
3. Μια επέμβαση εναντίον του Ιράν θα συσπειρώσει γύρω από τον πρόεδρο
Αχμαντινετζάντ ακόμα και τους πολίτες που δεν συμφωνούν με τη σκληροπυρηνική
πολιτική του, απομακρύνοντας το ενδεχόμενο να περάσει η χώρα στα χέρια
μετριοπαθέστερων, δημοκρατικότερων δυνάμεων.
4. Στο Ιράν ζουν τέσσερα εκατομμύρια Κούρδοι – εξίσου καταπιεσμένοι με
τους ομοεθνείς τους στην Τουρκία. Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν πως οι λαοί
αυτοί θα εκμεταλλευτούν μια επίθεση εναντίον του Ιράν προκειμένου να
προωθήσουν το όνειρο ενός κουρδικού κράτους που θα περιλαμβάνει μέρος του
Ιράν, της Τουρκίας, του Ιράκ και της Συρίας – σενάριο ικανό να μετατρέψει την
Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή σε λουτρό αίματος.
5. Οι συνέπειες όμως θα είναι ακόμα χειρότερες αν η Ουάσιγκτον
χρησιμοποιήσει πράγματι, όπως έχει υπονοήσει, πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν.
Εφ’ όσον σπάσει αυτό το ταμπού, το μήνυμα «όλα επιτρέπονται» δεν θα περάσει
μόνο στις λοιπές πυρηνικές δυνάμεις: θα περάσει και στους απανταχού
εξτρεμιστές.















