Kόντρες για τους οίκους ανοχής του Λας Bέγκας

«H ιδέα ότι ένας διανοούμενος πρέπει να ελέγχει την εξουσία αντικατοπτρίζει την απόσταση των Ευρωπαίων από τον πραγματικό κόσμο», λέει ο Φράνσις Φουκουγιάμα

Ο Φράνσις Φουκουγιάμα έχει συγγενείς στο Λας Βέγκας. Γι’ αυτό έχει θυμώσει
πάρα πολύ με όσα γράφει για την «πόλη της αμαρτίας» ο Γάλλος διανοούμενος
Μπερνάρ Ανρί Λεβί στο νέο του βιβλίο «American Vertigo».

Ο Λεβί αναφέρεται υποτιμητικά για το Λας Βέγκας, επικρίνοντάς το για την…
κακή ποιότητα της αμαρτίας. Και ο κορυφαίος Αμερικανός νεοσυντηρητικός
διανοούμενος αναλαμβάνει να τον επαναφέρει στην τάξη, γράφοντάς του απ’ τις
σελίδες του «American Interest», του νεοσυντηρητικού περιοδικού που εκδίδει.

«Το προκλητικό νέο σας βιβλίο, αρχίζει με μια επίθεση στον ευρωπαϊκό
αντιαμερικανισμό και επιχειρηματολογεί πειστικά ότι το μόνο αντίδοτο είναι μια
νέα ματιά στην Αμερική. Ωστόσο, θέλω να αρχίσω επικρίνοντας την αντιπάθειά σας
για το Λας Βέγκας. Βρίσκετε ότι το σεξ πακετάρεται εκεί με τρόπο που το κάνει
– τι ειρωνεία – πουριτανικό και στείρο. Αυτό προκύπτει από μια σειρά
επισκέψεών σας σε στριπτιζάδικα και σε έναν από τους πιο διάσημους οίκους
ανοχής στη Νεβάδα, και εξακολουθείτε να μιλάτε μέχρι το τέλος του βιβλίου με
αποστροφή για το Λας Βέγκας», αρχίζει ο Φουκουγιάμα.

«Τυχαίνει να γνωρίζω το Λας Βέγκας πολύ καλά, όχι επειδή πηγαίνω σε
στριπτιζάδικα και οίκους ανοχής, αλλά επειδή πηγαίνω συχνά τα τελευταία 15
χρόνια για να επισκεφθώ τους συγγενείς μου. Κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά
μου με τον απολογισμό σας: έχετε την εντύπωση ότι το Λας Βέγκας είναι η πόλη
της αμαρτίας και έχετε απογοητευθεί με την κακή ποιότητα της αμαρτίας της.
Αλλά αυτή η εικόνα του Βέγκας είναι παρωχημένη. Το Λας Βέγκας είναι μια
πραγματική πόλη με πραγματικούς ανθρώπους και όχι μόνο με εργάτες του σεξ.
Αυτό που βλέπετε όταν στέκεστε στην ουρά ενός καζίνου του Λας Βέγκας είναι η
πραγματική Αμερική: καθημερινοί Αμερικανοί της μεσαίας τάξης με παιδιά, που
θέλουν να διασκεδάσουν».

«Το τελευταίο πράγμα που περίμενα, αγαπητέ Φράνσις, ήταν να αρχίσω μια
συζήτηση με τον συγγραφέα του “Τέλους της Ιστορίας” με μια διαφωνία για το Λας
Βέγκας! Αλλά γιατί όχι…», απαντά ο Λεβί. «Έφτασα στην πόλη με το κεφάλι μου
γεμάτο από συμβατική σοφία για την πόλη του εγκλήματος, του σεξ και της
αμαρτίας και προς απογοήτευσή μου βρήκα μια κοσμική πρωτεύουσα μαζικής
διασκέδασης. Έκανα ό,τι μπορούσα για να αντισταθώ στα στερεότυπα και είμαι
πρόθυμος να παραδεχθώ ότι απέτυχα. Από την άλλη, δεν μπορώ να δεχθώ ότι η
αποστροφή μου για το Λας Βέγκας αντικατοπτρίζει κάποια περιφρόνηση για τους
Αμερικανούς».

Ο Φουκουγιάμα απαντά στον Λεβί ότι δεν είναι υποχρεωμένος να αγαπά
καθετί αμερικανικό. Ωστόσο, η πραγματική αρετή της Αμερικής, σημειώνει, είναι
οι ευκαιρίες που δημιουργεί για τους πολίτες της. H πρακτική σημασία της
αμερικανικής δημοκρατίας είναι, για τον Φουκουγιάμα, «ότι κάθε άνθρωπος μπορεί
να γυρίσει το ρολόι του στο μηδέν και να γίνει αυτό που θέλει». Παραδέχεται,
βέβαια, ότι οι Αμερικανοί συμπεριφέρονται «άτσαλα» στην εξωτερική τους
πολιτική. Ωστόσο, καταλήγει, «αν αφήναμε την παγκόσμια ηγεσία στους
Ευρωπαίους, θα έκαναν κυνικές συμφωνίες για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους
στενά συμφέροντα, ενώ θα μιλούσαν για οικουμενικά δικαιώματα και δικαιοσύνη».

«Ο διανοούμενος δεν είναι μαριονέτα»

«Δεν λαχταρώ τη στιγμή που η Ευρώπη θα κάνει κουμάντο στον κόσμο! Γνωρίζω πολύ καλά την αποτυχία της», λέει ο Μπερνάρ Ανρί Λεβί

Ο Μπερνάρ Ανρί Λεβί ισχυρίζεται ότι οι Αμερικανοί διανοούμενοι χάνουν την
ανεξαρτησία τους συνεργαζόμενοι στενά με την αμερικανική κυβέρνηση. «Ο
διανοούμενος δεν πρέπει να τίθεται στην υπηρεσία κανενός. Δεν είναι μαριονέτα
κανενός». Ο Φουκουγιάμα περνά στην αντεπίθεση: «H ιδέα ότι ένας διανοούμενος
πρέπει πάντα να ελέγχει την εξουσία κι ότι δεν πρέπει ποτέ να συμβιβάζει τα
μέσα με τους σκοπούς μού φαίνεται πολύ αφελής και αντικατοπτρίζει την απόσταση
των Ευρωπαίων διανοουμένων από τον πραγματικό κόσμο της πολιτικής». Και ο Λεβί
επιφέρει το τελικό χτύπημα: «Μια δημοκρατία χρειάζεται και “ρεαλιστές” και
“ιδεαλιστές” διανοούμενους. Όπως είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεις, ως Εγελιανός
που είσαι, οι “ιδεαλιστές” διανοούμενοι δεν είναι λιγότερο σε επαφή με την
πραγματικότητα και δεν ενδιαφέρονται λιγότερο για την πολιτική απ’ ό,τι οι
άλλοι…».

INFO

http: //www.the-american-interest.com