20 ΕPΩTHΣEIΣ ANTΩNHΣ BAPΔHΣ


ΣΥΝΘΕΤΗΣ – ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ – ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ
Τριάντα χρόνια στο πεντάγραμμο συμπλήρωσε ο Αντώνης Βαρδής. Αν γύριζε ο
χρόνος πίσω για να αλλάξει κάτι, θα ήθελε να κάνει περισσότερες σωστές
κινήσεις. Αλλά και για τις λανθασμένες δεν μετανιώνει, διότι «είναι ανθρώπινες
και έμαθε από αυτές». H έμπνευση στο τραγούδι υποστηρίζει πως δεν στέρεψε,
θεωρεί όμως ότι λιγοστεύουν οι καλοί ακροατές και γι’ αυτό ευθύνη έχουν «και
αυτοί που δεν θέλουν να προβάλουν τραγούδια με έμπνευση».
Τριάντα χρόνια δισκογραφίας:
Έχω γνωρίσει κατά καιρούς καλλιτέχνες που ισχυρίζονται ότι «μέχρι τα ενενήντα
ή τα εκατό μου χρόνια θα γράφω με τον ίδιο ρυθμό και επιτυχία τραγούδια».
Είναι… μια καλή αρχή;
Λένε ότι «έχω πολλά ακόμα να δώσω». Επειδή δεν συμμερίζομαι την άποψή τους
γιατί δεν μπορείς να παρακολουθείς τα πράγματα όπως όταν είσαι νέος,
πεινασμένος και αβόλευτος, για μένα ήταν μια καλή αρχή όταν μπήκα σ’ αυτό τον
χώρο.
Ανακεφαλαιώνοντας, τι θα διορθώνατε;
Θα προτιμούσα να είχα κάνει περισσότερες σωστές κινήσεις κατά τη διάρκεια της
διαδρομής μου. Όσο για τις λάθος κινήσεις, είναι ανθρώπινες και κάτι έμαθα από
αυτές.
Τι θέλετε να κάνετε που δεν το πραγματοποιήσατε τον προηγούμενο καιρό;
Μια επιτυχημένη μεγάλη συναυλία.
Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κοινό μέχρι σήμερα;
Όταν τραγούδησα σε χώρους όπου δεν ταιριάζουν τα τραγούδια μου.
Ποια είναι η αγωνία σας σε συναυλία;
H προετοιμασία και οι πρόβες, να είναι σε καλή κατάσταση η φωνή μου, να πάνε
όλα καλά με τα ηχητικά, η σωστή διοργάνωση.
Και η χαρά;
Να έχουν πάει όλα καλά, να έχει πολύ κόσμο και φεύγοντας να τραγουδάνε ένα
τραγούδι μου.
Με ποιους νέους καλλιτέχνες θα συνεργαζόσασταν;
Στο παρελθόν έχω συνεργαστεί με πολλούς νέους καλλιτέχνες. Θα το έκανα με
μεγάλη ευχαρίστηση και στο μέλλον αρκεί να είναι καλοί τραγουδιστές, σεμνοί
και χωρίς έπαρση.
Συμφωνείτε με την άποψη ότι η διασκέδαση στα νυχτερινά κέντρα έχει λάβει
διαστάσεις φαστ φουντ;
Συμφωνώ ότι η διασκέδαση έχει πάρει διαστάσεις φαστ φουντ, αλλά είναι το
ελάχιστο μπροστά σε σοβαρότερα πράγματα όπως η διατροφή μας, ο τρόπος ζωής μας
και ο τρόπος που ερωτευόμαστε.
Ποιος ευθύνεται;
Δυστυχώς, όσο περνάνε τα χρόνια λιγοστεύουν οι καλοί ακροατές και γι’ αυτό δεν
ευθυνόμαστε μόνον οι δημιουργοί, αλλά και αυτοί που δεν θέλουν να προβάλλουν
τραγούδια με έμπνευση.
Στέρεψε σήμερα η έμπνευση;
Δεν στερεύει ποτέ.
H βιομηχανοποίηση της μουσικής πόσο την έχει βλάψει;
Πάντα υπήρχε και θα υπάρχει. Τη μουσική έχουν βλάψει αυτοί που για τα
συμφέροντά τους έχουν βάλει χαμηλά τον πήχυ.
Τα μουσικά τηλεριάλιτι είναι πλέον ο μόνος τρόπος αναζήτησης και
δημιουργίας μουσικών;
Όχι, αλλά είναι ο μόνος τρόπος να προβάλουν νέα πρόσωπα που θα γίνουν γνωστά
σε μικρό χρονικό διάστημα.
Μπορούν να δώσουν τα εφόδια για να κάνει κάποιος καριέρα και να έχει
διάρκεια;
Δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα τα τηλεριάλιτι. H προσωπικότητα, οι σωστές
επιλογές και οι δυνατότητες κάθε παιδιού θα προσδιορίσουν τη διάρκεια της
καριέρας του.
Τα ωδεία πού υστερούν;
Δεν υστερούν. Αντίθετα, μπορεί κάποιος να μάθει πολλά πράγματα. Στο μόνο που
υστερούν είναι η προβολή και η προώθησή τους, σε αντίθεση με τα τηλεριάλιτι.
H επιτυχία φέρνει και ανασφάλεια;
Δεν νομίζω. Είναι στοιχείο της προσωπικότητας. Έχω γνωρίσει πολλούς μετρίου
ταλέντου αλλά επιτυχημένους, που δεν έχουν καθόλου ανασφάλεια.
Ποιος θα θέλατε να σας γράψει έστω ένα τραγούδι;
Θα ήθελα ένα καλό λαϊκό τραγούδι από τον Χρήστο Νικολόπουλο ή μια μπαλάντα από
τον Ricardo Kouciade.
Τραγούδι που σας κάνει «κλικ»;
«Ένα χειμωνιάτικο πρωί» της Ελένης Βιτάλη.
Στίχος που σας αντιπροσωπεύει;
«Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια/ αρρωστημένους και αγρίμια… / φεύγω και
παίρνω πίσω την καρδιά μου/ και μια κιθάρα συντροφιά μου…».
Σε ποιον θα λέγατε ευχαριστώ;
Σε αυτούς που αγαπώ και με αγαπάνε, και ιδιαίτερα στους εξωγήινους που μου
δώσανε τόσο μεγάλο ταλέντο…













