Tι (μας) έδειξαν οι ιταλικές κάλπες

TPIA βασικά μηνύματα εισπράττουν πολιτικά στελέχη και εκλογικοί
αναλυτές στην Αθήνα από τις ιταλικές κάλπες: Πρώτον, ότι οι κυβερνητικοί
συνασπισμοί χρειάζονται και πρόγραμμα, κάτι που φαίνεται πως έλειψε από την
Κεντροαριστερή Ένωση, δεύτερον, ότι οι συντηρητικές δυνάμεις έχουν αποκτήσει
πλέον ισχυρά ερείσματα στην εργατική τάξη και, τρίτον, πως η ακραία πόλωση
στην οποία επένδυσε ο Μπερλουσκόνι μπορεί να φέρει εκλογικά κέρδη.

«Θα κρίνει η Γαλλία»

Τα ίδια στελέχη θεωρούν, ωστόσο, ότι η μάχη Πρόντι – Μπερλουσκόνι ελάχιστη
επίδραση μπορεί να έχει στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Για τον εκλογικό
αναλυτή κ. Ηλία Νικολακόπουλο, μάλιστα, περισσότερες επιπτώσεις μπορούν να
υπάρξουν για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες από την υπαναχώρηση της κυβέρνησης
Βιλπέν στη Γαλλία, παρά από την «απόσυρση» του Σίλβιο Μπερλουσκόνι από την
ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.

«H ταύτιση των ελληνικών κομμάτων με τα ιταλικά ήταν στις συγκεκριμένες
εκλογές περιθωριακή, ενώ η θεωρία του “ντόμινο” στα εκλογικά αποτελέσματα
γειτονικών χωρών δεν έχει επαληθευθεί. Αυτό που θα είχε ιδιαίτερη σημασία και
για την εσωτερική κατάσταση – το πολιτικό κλίμα, δηλαδή – θα ήταν μια συνολική
στροφή της Νότιας Ευρώπης προς την Κεντροαριστερά, η οποία όμως θα κριθεί την
επόμενη άνοιξη στη Γαλλία…», σημειώνει.

«Κοινές τάσεις»

H βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Άννα Διαμαντοπούλου εκτιμά πως «ό,τι γίνεται σε μια
ευρωπαϊκή χώρα σαφώς και επηρεάζει τις υπόλοιπες χώρες, καθώς δημιουργούνται
κοινές τάσεις», αλλά κρίνει ότι αυτός «δεν είναι ο καθοριστικός παράγοντας για
το εκλογικό αποτέλεσμα σε μια χώρα», πολύ περισσότερο γιατί ο Μπερλουσκόνι
«δεν είναι ο τυπικός εκπρόσωπος μιας συντηρητικής κυβέρνησης, αλλά μια
ιδιόρρυθμη προσωπικότητα…».

«Αντιστροφή ρόλων»

Για τον γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της N.Δ. κ. Νικ. Καραχάλιο ο
Μπερλουσκόνι είχε τελικώς κέρδη από τη γραμμή της πόλωσης στην οποία κινήθηκε.
«Οι εκλογές αυτές έδειξαν ότι η πόλωση ακόμη και πάνω σε σκληρά ιδεολογικά
θέματα μπορεί να ωφελήσει τις πολιτικές δυνάμεις που το επιδιώκουν… H
Ελλάδα, πάντως, ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει τον δρόμο του πολιτικού πολιτισμού
και της σύνθεσης…», αναφέρει, εκτιμώντας παράλληλα ότι η Ιταλία αποτελεί
παράδειγμα και για την «αντιστροφή ρόλων» που μπορεί να υπάρξει στο «παιχνίδι»
Κεντροδεξιάς και Κεντροαριστεράς. «Κοινωνικές πολιτικές ασκούνται πλέον συχνά
από κεντροδεξιές κυβερνήσεις και νεοφιλελεύθερες πολιτικές από αριστερές. Και
μέσα σε αυτό το πεδίο θα πρέπει να αναλύσει κανείς και το αποτέλεσμα των
ιταλικών εκλογών…», σημειώνει.

«Δεν είναι περίπατος»

Στο στοίχημα της Κεντροαριστερής Ένωσης, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά,
στέκεται το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ κ. Δημ. Χατζησωκράτης,
θεωρώντας ότι το μήνυμα της Ιταλίας πρέπει να το αναλύσουν και τα ελληνικά
κόμματα. «Το οριακό της επικράτησης της Αριστεράς – σημειώνει – αποδεικνύει
πόσο δύσκολη είναι η αλλαγή προς τα αριστερά. Δεν αποτελεί ούτε περίπατο, ούτε
μπορεί να επισυμβεί ως “ώριμο φρούτο”. H πολιτική ερμηνεία ότι το κλίμα στην
Ευρώπη αλλάζει περίπου νομοτελειακά και ότι τώρα βρισκόμαστε στη φάση που το
πολιτικό εκκρεμές κινείται προς τα αριστερά μπορεί να οδηγήσει σε ολέθριο
εφησυχασμό και λάθος πολιτικά συμπεράσματα…».