[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ΑΝΤΙΘΕΣΗ υπήρξε συνταρακτική. Τη μια μέρα να απολαμβάνεις
διακεκριμένους νομομαθείς να αναφέρονται σε μια κοινωνία δικαίου, σε έναν
κόσμο μάλλον ιδεατό που μάχεται και αγωνιά για την απόδοση Δικαιοσύνης στον
πολίτη και την προηγουμένη να έχεις ζήσει την εκδικητικότητα του υπαρκτού
(δυστυχώς) κράτους δικαίου απέναντι σε έναν από αυτούς τους πολίτες για τους
οποίους όλοι μοχθούν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. H ιστορία έχει ως εξής:
Δημοσιογράφος 80 ετών, με άμεμπτο βίο, είχε την ατυχή έμπνευση να πάει στο
αστυνομικό τμήμα για την έκδοση νέου διαβατηρίου.

Μια πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση ωστόσο, από το 2000, για χρέος στο IKA που
δεν ήταν δικό του, αλλά της εκδοτικής επιχείρησης στην οποία τότε μετείχε,
στάθηκε αφορμή να συλληφθεί και να κρατηθεί, ως επικίνδυνος φυγόποινος που
επιτέλους πιάστηκε από την τσιμπίδα των διωκτικών αρχών! Το γεγονός ότι ένα
χρόνο αργότερα – αφού αποπληρώθηκε το χρέος – ο άνθρωπος αθωώθηκε, δεν
ενδιέφερε καθόλου τους αρμοδίους. Άλλωστε, στα κατάστιχα ήταν καταγεγραμμένη
μόνο η καταδίκη. H απαλλαγή είχε αγνοηθεί επί πέντε χρόνια παντελώς, ως
άχρηστη πληροφορία. Αντί λοιπόν να πληρώσουν τις συνέπειες της μη εκτέλεσης
του καθήκοντός τους οι υπαίτιοι, τις υπέστη ο πολίτης! Με εντολή εισαγγελέα
έπρεπε να κρατηθεί έως την επομένη, προκειμένου να προσκομίσει ο δικηγόρος του
την απαλλακτική απόφαση. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας και αφού είχε βιώσει
κάθε εξευτελισμό (αποτυπώματα, αφαίρεση κινητού, ζώνης και κορδονιών των
παπουτσιών του), με παρέμβαση υψηλά ισταμένων εισαγγελικών λειτουργών, που
αντελήφθησαν ότι δεν επρόκειτο για τον Πάσσαρη, ο κρατούμενος αφέθηκε
ελεύθερος. Με την υπόσχεση να εμφανιστεί το πρωί κρατώντας την απόφαση στο
χέρι, όπως και έγινε. Αν ο ίδιος προτίθεται να αγοράσει τον οδηγό για τα
ανθρώπινα δικαιώματα που μόλις κυκλοφόρησε, δεν γνωρίζουμε. Αν όμως περιέγραφε
την περιπέτειά του ενώπιον ακροατηρίου και ομιλητών στο διήμερο συμπόσιο του
Megaron Plus, με θέμα την «Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινωνία Δικαίου», είναι
βέβαιο πως θα πυροδοτούσε έναν πολύ γόνιμο διάλογο. Για να δούμε τελικά πόσο
απέχει το όραμα από την πραγματικότητα.