«Ή στο παρκάρουμε ή στο χαλάμε»

H «μαφία» του πάρκινγκ έχει επιβάλει τους δικούς της κανόνες λειτουργίας
στη νυχτερινή Αθήνα. Δρόμοι, πεζοδρόμια και πλατείες μετατρέπονται σε χώρους
στάθμευσης γύρω από κέντρα διασκεδάσεως.

H Ιερά Οδός μετατρέπεται σε οδό παρκαρίσματος. Διπλές και τριπλές σειρές παρκαρισμένων I.X. καταλαμβάνουν ακόμη και το οδόστρωμα, το πεζοδρόμιο υπάρχει μόνο για τα αυτοκίνητα των θαμώνων και οι παρκαδόροι παραμονεύουν να «τιμωρήσουν» όποιον τολμήσει να παρκάρει δίχως την άδειά τους

Οι θαμώνες των κέντρων που δεν συμμορφώνονται με τις εντολές των παρκαδόρων
συνήθως βρίσκουν τα αυτοκίνητά τους με φθορές. Και όμως, οι νόμοι με τις
αυστηρές ποινές δεν λείπουν. Ωστόσο στις περισσότερες περιπτώσεις μένουν στα
χαρτιά.

H εφαρμογή από το 2002 προεδρικού διατάγματος, το οποίο ορίζει ότι κανένα
κέντρο διασκέδασης δεν πρέπει να παίρνει άδεια λειτουργίας χωρίς να έχει
εξασφαλίσει χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, είχε δημιουργήσει την ψευδαίσθηση –
όπως αποδείχθηκε – ότι η «μαφία» των πάρκινγκ θα εξαφανιζόταν.

Στα χαρτιά. Μια περιήγηση όμως στη νυχτερινή Αθήνα γύρω από τα κέντρα
διασκέδασης που βρίσκονται στην οδό Πειραιώς, το Γκάζι, τον Κεραμεικό, του
Ψυρή, τη Λεωφόρο Συγγρού, την Ιερά Οδό και το κέντρο της Αθήνας είναι αρκετή
για να αποδείξει ότι το προεδρικό διάταγμα υπάρχει, αλλά μόνο στα χαρτιά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 90% των κέντρων διασκέδασης που λειτουργούν σε
αυτές τις περιοχές δεν διαθέτει χώρους στάθμευσης για τους πελάτες, οι
αρμόδιες αρχές όμως για τον έλεγχο των αδειών δεν έχουν κλείσει κανένα για
αυτόν τον λόγο.

Άλλωστε, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δεν διστάζουν να παραδεχθούν ανοικτά τις
«υπόγειες» διασυνδέσεις τους με τις υπηρεσίες των νομαρχιών και των δήμων που
τους δίνουν τις άδειες λειτουργίας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μεγάλου
επιχειρηματία της νύχτας που διατηρεί αρκετά κέντρα διασκέδασης στην Ιερά Οδό
σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο. Ο εν λόγω επιχειρηματίας έβγαλε ένα
επικυρωμένο φωτοαντίγραφο του τοπογραφικού σχεδίου για ένα από τα κέντρα του,
το οποίο πληρούσε τις προϋποθέσεις με τις θέσεις πάρκινγκ, και έβαλε το ίδιο
φωτοαντίγραφο στον φάκελο κάθε νυχτερινού κέντρου που διαθέτει στην περιοχή.

Ίδια εικόνα και στην Πειραιώς. Τα πεζοδρόμια καταλαμβάνονται από τα I.X. των πελατών με την προστασία των παρκαδόρων, ενώ τα πολλά παρκαρισμένα αυτοκίνητα πάνω στην Πειραιώς έχουν αποδειχθεί κίνδυνος θάνατος για ανύποπτους οδηγούς, που βλέπουν ξαφνικά τον δρόμο να χάνει μια λωρίδα

Χωρίς άδεια. H παρανομία πέρασε «απαρατήρητη» από τις υπηρεσίες του
Δήμου Αθηναίων επί δύο χρόνια. Λίγο παρακάτω λειτουργεί μεγάλο κέντρο
διασκέδασης, το οποίο δεν έχει άδεια λειτουργίας. Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει
τους παρκαδόρους να ζητούν επιτακτικά από τους πελάτες αυτών των κέντρων
χρήματα προκειμένου να τους επιτρέψουν να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους κοντά
στο κέντρο. Όταν δε ειδοποιηθεί η Τροχαία από κάποιον πελάτη, τότε
ενεργοποιείται το σύστημα των τσιλιαδόρων και οι παρκαδόροι ως διά μαγείας
εξαφανίζονται μαζί με τα διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα.

«Τα περισσότερα μαγαζιά δεν διαθέτουν χώρους στάθμευσης, καθώς όταν άλλαξε ο
χάρτης της νυχτερινής διασκέδασης στην Αθήνα δεν είχε προβλεφθεί η ύπαρξη
χώρου στάθμευσης και βέβαια δεν υπάρχουν διαθέσιμοι χώροι στου Ψυρή, την
Πανεπιστημίου, το Γκάζι», παραδέχεται ο Βασίλης Ανδρεόπουλος, ιδιοκτήτης
νυχτερινού καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο δεν διαθέτει χώρο
παρκαρίσματος.

Κατά κανόνα κάθε Παρασκευή και Σάββατο η Αστυνομία δέχεται δεκάδες κλήσεις από
πολίτες που βρήκαν τα αυτοκίνητά τους «τιμωρημένα» από τους παρκαδόρους. Μόνο
που οι ένοχοι ποτέ δεν βρίσκονται. Ο Γιάννης, παρκαδόρος κάθε καλοκαίρι σε
γνωστό παραλιακό κέντρο, λέει ότι η τακτική της τιμωρίας των ανυπάκουων
πελατών έχει αλλάξει. «Δεν σπάμε πλέον τα αυτοκίνητα, αλλά καλούμε την Τροχαία
να γράψει όσους δεν βρίσκονται στα όρια του ελέγχου μας. Όταν σου έρθει μια
φορά η κλήση, τη δεύτερη θα το σκεφτείς να ξανακάνεις τη μαγκιά και να
αποφύγεις τον παρκαδόρο».

Ο νόμος είναι αυστηρός αλλά δεν έχει καταδικασθεί κανένας…

Τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δημόσιας Τάξης που κατατέθηκε το
καλοκαίρι του 2003 προβλέπει ποινή φυλάκισης έως και δύο ετών όποιου απαιτεί ή
δέχεται χρήματα από ιδιοκτήτη ή κάτοχο οχήματος για να διευκολύνει τη
στάθμευσή του σε δημόσιους χώρους, όπως είναι οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια και οι
πλατείες. Επίσης ποινή φυλάκισης προβλέπεται και για όσους αυθαίρετα
καταλαμβάνουν τους εν λόγω χώρους. Με την ίδια ποινή τιμωρείται όμως και ο
ιδιοκτήτης καθώς και ο υπεύθυνος της επιχείρησης.

Κάθε χρόνο συλλαμβάνονται 50-60 παρκαδόροι που συνήθως καταδικάζονται και
πληρώνουν πρόστιμα, ενώ δεν έχει καταδικασθεί ποτέ κανένας επιχειρηματίας.

«Οι δρόμοι σε ακτίνα 50 – 100 μέτρων είναι δικοί μας»

Το παρκάρισμα των αυτοκινήτων στην αρχή το αναλάμβαναν υπάλληλοι του μαγαζιού,
συνήθως αυτοί που βρίσκονταν στην «πόρτα». «Αρχικά το προνόμιο του πάρκινγκ
μπροστά στο μαγαζί το απολάμβαναν οι καλοί πελάτες, αυτοί δηλαδή που άφηναν
χρήματα στο μαγαζί. Επιπλέον ήταν καλό για το “πρόσωπο” του μαγαζιού να βλέπει
ο πελάτης παρκαρισμένες Πόρσε, Μερσεντές, Λότους, BMW. Σιγά σιγά, όμως, οι
επιχειρηματίες κατάλαβαν ότι το πάρκινγκ αφήνει χρήματα και έγινε οργανωμένη
επιχείρηση», λέει ο Λευτέρης, από τους παλαιότερους «παρκαδόρους».

Και προσθέτει: «Από τις 11 το βράδυ μέχρι τα ξημερώματα η περιοχή της Ιεράς
Οδού, από Πειραιώς μέχρι Σπύρου Πάτση, η Λεωφόρος Συγγρού από το ύψος του
Παντείου και κάτω, οι αρχές της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, η Πέτρου Ράλλη, η
Κωνσταντινουπόλεως, η Πανεπιστημίου, η Σαρρή και η Ερμού μετατρέπονται σε χώρο
αποκλειστικής ευθύνης των παρκαδόρων». Σύμφωνα με τους άγραφους κανόνες
λειτουργίας του κυκλώματος, «οι δρόμοι που βρίσκονται σε ακτίνα 50-100 μέτρων
από το μαγαζί είναι δικοί μας».

«Όποιος κάνει το λάθος και δεν μας αφήσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του, το
οποίο σημαίνει για εμάς τη μη καταβολή του ανάλογου τιμήματος, τιμωρείται.
Αυτό πρακτικά σημαίνει σπάσιμο του καθρέπτη ή ενός τζαμιού. Σε περιπτώσεις
ακραίες σκάμε και κανένα λάστιχο, αλλά αυτό συνήθως γίνεται το καλοκαίρι στα
μαγαζιά της παραλιακής», αποκαλύπτει ο Λευτέρης.