Οι «τρελοί» της σεζόν

Λένε πως το πιο εντυπωσιακό πράγμα στο θέατρο είναι οι ερμηνείες ατόμων με
νοητικές αναπηρίες ή ψυχικές παθήσεις, μόνον όμως αν παίζονται από
ταλαντούχους ηθοποιούς. Συμπτωματικά φέτος είχαμε περισσότερες από μία τέτοιες
εντυπωσιακές ερμηνείες και μάλιστα από το νέο αίμα του θεάτρου μας. Ένας
ολόκληρος θίασος πέντε ηθοποιών αντιμετωπίζει στη σκηνή του θεάτρου «Πορεία»
δεκαεπτά περιπτώσεις νευροψυχολογίας στο έργο του Πίτερ Μπρουκ «The man
who…». Ο Δημήτρης Τάρλοου, ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος, ο Γρηγόρης Γαλάτης, ο
Βασίλης Καραμπούλας και ο Μανώλης Μαυροματάκης βουτάνε στα βαθιά νερά των
εγκεφαλικών δυσλειτουργιών, όπως τις σκηνοθέτησε η Ρενάτε Τζετ. Λιγότερο
αφελής, αλλά όχι λιγότερο προβληματική, η ηρωίδα του έργου του Λούκας Μπέρφους
«Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας». H ερμηνεία της νεαρής ηθοποιού
Κόρας Καρβούνη, ως έφηβης με νοητική αναπηρία, μας καθήλωσε στην παράσταση του
Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Στα μέσα της σεζόν ο
Κωνσταντίνος Παπαχρόνης μάς συγκλόνισε παίζοντας τον σχιζοφρενή γιο μιας
οικογένειας Ελληνορώσων μεταναστών, στο σπαραχτικό «Γάλα» του Βασίλη
Κατσικονούρη, που σκηνοθέτησε ο Νίκος Μαστοράκης στη Νέα Σκηνή του Εθνικού
Θεάτρου. Τελευταία, αλλά όχι έσχατη, η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου συγκινεί
βαθύτατα με την ερμηνεία της ως παραπληγική κόρη και αδελφή στη «Φθινοπωρινή
σονάτα» του Μπέργκμαν, που σκηνοθέτησε η Βαρβάρα Μαυρομάτη στο θέατρο «Άλμα».
Είναι ερμηνείες που πατάνε στην αυθεντική προσέγγιση αυτών των ιδιαιτεροτήτων,
αλλά δεν μένουν στη ρεαλιστική απεικόνιση, στη γραφικότητα των ρόλων. Την
υπερβαίνουν δίνοντας βάθος και νόημα στην προβληματική τους.