«Kυριαρχεί ο φόβος για το μέλλον»

«H κρίση που επικρατεί τώρα στη Γαλλία είναι σοβαρή και επηρεάζει σε βάθος
τη γαλλική κοινωνία. Ωστόσο, είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να υπάρχει φως στην
άκρη του τούνελ. H Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει εκ νέου τον έλεγχο των κανόνων
του παιχνιδιού και να τους προσανατολίσει προς τα συμφέροντά της, χωρίς
σεμνοτυφίες».

Ο Γάλλος πρέσβης Μπρούνο Ντελέ μιλάει εφ’ όλης της ύλης στα «NEA», ενώ η
Γαλλία ετοιμάζεται να ζήσει αύριο μία νέα γενική απεργία.

Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ της έντονης φοιτητικής διαμαρτυρίας αυτών των
ημερών και του Μάη του ’68;

Ο Μάης του ’68 ήταν μια προσπάθεια αλλαγής της ζωής, ίσως και του κόσμου. Ήταν
σχεδόν μια εξέγερση ευτυχίας σε μια «Γαλλία που βαριόταν». Σήμερα κυριαρχούν η
αγωνία, ο φόβος για το μέλλον και η αβεβαιότητα.

Πού πιστεύετε ότι μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση;

H κρίση είναι σοβαρή. Επηρεάζει σε βάθος τη γαλλική κοινωνία, η οποία ωστόσο
είναι πάντα ικανή για έναν κοινωνικό και πολιτικό συμβιβασμό. H γαλλική
κοινωνία, βαθιά δημοκρατική, θα βρει τον αναγκαίο συμβιβασμό.

«Σε κάθε γενιά έχουμε έναν πόλεμο, μια εξέγερση ή μια επανάσταση», δήλωσε ο
Αντρέ Γκλούξμαν, «έτσι ανακυκλώνουμε την ελίτ μας». Αυτό συμβαίνει και τώρα;

Πάσχουμε από έλλειμμα κατανόησης ανάμεσα στην ελίτ της κοινωνίας και στους
πολίτες. Κανείς δεν αμφιβάλλει πως η γαλλική ελίτ πρέπει να κάνει μεγάλη
προσπάθεια για να ανταποκριθεί καλύτερα στις αγωνίες των νέων και των
πληθυσμιακών ομάδων που κινδυνεύουν να περιθωριοποιηθούν.

Ποιοι μπορούν να εκφράσουν και να καθησυχάσουν αυτούς τους νέους;

Ποτέ η Γαλλία δεν έχει σκεφθεί τόσο για τον εαυτό της, για το
κοινωνικοπολιτικό μοντέλο και την ιστορία της, για το μέλλον της στην Ευρώπη
και τον κόσμο. Είναι πολύ θετικό. Κανείς δεν παίζει τον ρομαντικό, τον
ονειροπόλο, κανείς δεν προσποιείται πως κατέχει τη θαυματουργό λύση. Αυτό
είναι ένα θετικό στοιχείο που μας υποχρεώνει να είμαστε σοβαροί και σεμνοί.
Αυτή η διαδικασία θα διαρκέσει μέχρις ότου οικοδομήσουμε συλλογικά ένα είδος
συναίνεσης για το κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο μας.

Την τελευταία περίοδο η Γαλλία μοιάζει να διέρχεται κρίση. Πρόκειται για
κρίση μόνο οικονομική ή και υπαρξιακή;

Είναι επίσης μια κρίση που ξεπερνά τα σύνορα της Γαλλίας. Επηρεάζει τη
Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι οικονομίες μας δυσκολεύονται να
προσαρμοστούν στην παγκοσμιοποίηση, όπου οι κανόνες δεν λειτουργούν προς
όφελός μας. Πρέπει να ρυθμιστεί αυτή η άγρια παγκοσμιοποίηση. H Ευρώπη πρέπει
να αποκτήσει εκ νέου τον έλεγχο των κανόνων του παιχνιδιού και να τους
προσανατολίσει προς τα συμφέροντά της, χωρίς σεμνοτυφίες.

Μετά το «όχι» στο Ευρωσύνταγμα, τη βία στα προάστια του Παρισιού και τώρα
την εξέγερση των φοιτητών, φαίνεται να υπάρχει χάσμα επικοινωνίας μεταξύ
ιθυνόντων και πολιτών στη Γαλλία. Σε τι οφείλεται;

Οι διαδηλώσεις. H Γαλλία ετοιμάζεται να ζήσει αύριο μία νέα γενική απεργία που οργανώνουν φοιτητές, μαθητές και συνδικάτα

Σε ένα τεράστιο «γιατί» της πλειονότητας των Γάλλων πολιτών. «Γιατί οι ισχυροί
του κόσμου μας λένε ότι το οικονομικοκοινωνικό μας σύστημα είναι καταδικασμένο
και πρέπει να υιοθετήσουμε το αγγλοσαξονικό; Γιατί πρέπει να κάνουμε και άλλες
θυσίες; Για ποιο λόγο;», αυτό είναι το γενικό πνεύμα που επικρατεί. Από ό,τι
φαίνεται, ήρθε η στιγμή που ο κόσμος αποφάσισε ότι δεν πάει άλλο. Και αρνείται
να προχωρήσει.

Πώς μπορεί να εκσυγχρονιστεί η Γαλλία και να μειωθεί η ανεργία, διατηρώντας
ακέραιο το παραδοσιακό ευρωπαϊκό κοινωνικοοικονομικό μοντέλο;

Υπάρχουν διορθώσεις και ρυθμίσεις που μπορεί να γίνουν στο σύστημα της
ελεύθερης αγοράς ώστε να συμφέρει και τις ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, ενώ
υπάρχουν και τροποποιήσεις και αλλαγές που μπορεί να γίνουν στο δικό μας
σύστημα. Έτσι θα βρεθεί ένα οικονομικό μοντέλο που επιτέλους θα είναι προς το
συμφέρον της Ευρώπης και προσαρμοσμένο στις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις.

Δηλαδή υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ;

Δεν ξέρω ακόμα. Πρόκειται για ένα νέο γενικό αίσθημα, ένα κίνημα που βρίσκεται
σε εμβρυϊκή μορφή και ουδείς μπορεί να ξέρει πώς θα εξελιχθεί. Είμαι όμως
αισιόδοξος.

Τα μαχητικά αεροσκάφη

Λέγεται ότι η γαλλική πλευρά έχει αντιδράσει με όσα ακούγονται περί
«απευθείας ανάθεσης» για την προμήθεια μαχητικών αεροπλάνων, από την ελληνική
κυβέρνηση. Αληθεύει αυτό;

«H ελληνική κυβέρνηση μας έχει δώσει τη διαβεβαίωση ότι θα κάνει διαγωνισμό
ανάμεσα στους πιθανούς προμηθευτές για τις μελλοντικές αγορές εξοπλισμών.
Χαιρόμαστε πολύ γι’ αυτό και θα είμαστε ευτυχείς να συμμετάσχουμε σε αυτό τον
διαγωνισμό, ειδικά για τα μαχητικά αεροσκάφη».

Υπάρχει χώρος για την Τουρκία στην Ευρώπη

ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΟΣ ευρωπαϊστής, ο οποίος δηλώνει πάντα, πάνω απ’ όλα
διπλωμάτης, ο Γάλλος πρέσβης πιστεύει πως «εάν συνεχίσει να διευρύνεται η
E.E., θα γίνουμε απλώς μία τεράστια ενιαία αγορά. Πιστεύω ότι στο πλαίσιο μιας
διευρυμένης Ένωσης θα υπάρχουν μικρές ομάδες χωρών που θα συμμετέχουν σε
διάφορους “κύκλους δράσης” της E.E., όπως η οικονομική πολιτική, η πολιτική
ασφάλειας, η εξωτερική πολιτική, κ.λπ. Και είναι αναπόφευκτο κάποιες χώρες να
αναπτύξουν μεταξύ τους “ενισχυμένη συνεργασία”, ενώ άλλες θα συμμετέχουν στην
Ένωση μόνο από εμπορικής άποψης».

Υπάρχει χώρος για την Τουρκία στην E.E.;

Σε μία Ένωση όπως σας την περιέγραψα πιο πριν, ναι.

H Ευρώπη μοιάζει να έχει υιοθετήσει το φοβικό σύνδρομο της Αμερικής έναντι
της Ρωσίας. Γιατί;

Ορισμένες χώρες, κυρίως από τις νέες χώρες – μέλη της E.E., φοβούνται πολύ τη
Ρωσία για ευνόητους ιστορικούς λόγους. Αυτό όμως δεν ισχύει για τη Γαλλία και
άλλες χώρες της «παλιάς» Ευρώπης. Είναι προς το συμφέρον μας μια ισχυρή,
σταθερή και πλούσια Ρωσία και είναι καλό να έχουμε στενές σχέσεις μαζί της.

Έστω μακροπρόθεσμα, θα μπορούσε να νοηθεί E.E. χωρίς τη συμμετοχή της
Βρετανίας;

H Μεγάλη Βρετανία, παρ’ όλους τους ενδοιασμούς της, είναι ένα δυνάμει
πλεονέκτημα για το ειδικό βάρος της Ευρώπης στον κόσμο και για την ακτινοβολία
της.