Eξάγει φύλλα ελιάς στην Iαπωνία

«Τα φύλλα της ελιάς περιέχουν τα ίδια βασικά στοιχεία που περιέχει και το
λάδι: το απόσταγμα, δηλαδή, του καρπού της ελιάς. Ξέρουμε πια πότε είναι η
κατάλληλη στιγμή για τη συλλογή των φύλλων, όταν δηλαδή οι ωφέλιμες
αντιοξειδωτικές ουσίες βρίσκονται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση: τον χειμώνα πριν
από τις βροχές και την άνοιξη. Ωστόσο η συγκομιδή τους δεν είναι απλή
υπόθεση».

H επιλογή και η ξήρανση των φύλλων που εξάγονται στην Ιαπωνία από τα Χανιά, είναι ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία

Ο κ. Γιώργος Δημητριάδης, με πτυχίο μηχανικού και έπειτα από δεκαπέντε χρόνια
στους αιθέρες ως πιλότος αεροπορικής εταιρείας στον Καναδά, σήμερα είναι
παραγωγός βιολογικού λαδιού στον Αστρικά Χανίων και ταυτόχρονα είναι ο μόνος
Έλληνας εξαγωγέας… φύλλων ελιάς και μάλιστα στην Ιαπωνία. Οι πελάτες του στη
χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου παραλαμβάνουν τα αποξηραμένα με ειδική επεξεργασία
φύλλα, τα επεξεργάζονται με τη σειρά τους, τα συσκευάζουν και τα διαθέτουν
στην ιαπωνική αγορά ως… αναψυκτικό ανάλογο του παγωμένου τσαγιού ή σε
φακελάκια για την παρασκευή τσαγιού από ελαιόφυλλα! H ξήρανση των φύλλων
γίνεται σε ειδικό χώρο του παραδοσιακού ελαιουργείου της οικογένειας
Δημητριάδη, που όμως «ελέγχεται» σε κάθε στάδιο της παραγωγής από… ρομπότ.

«Ελέγχουμε με προσοχή τα δένδρα ώστε να είμαστε σίγουροι για το πότε είναι η
καλύτερη στιγμή για τη συγκομιδή των φύλλων», λέει ο κ. Δημητριάδης που τα
εξάγει εδώ και περίπου μια δεκαετία. «Μετά τη συγκομιδή ακολουθεί η διαδικασία
της ξήρανσης. Τα φύλλα δεν μπορούν να ξηρανθούν όπως όπως, γιατί μπορεί να
“ανάψουν” και να μουχλιάσουν, να προκληθεί, δηλαδή, αναερόβια ζύμωση. Κάτι
τέτοιο θα ήταν καταστροφικό».

Ο Γιώργος Δημητριάδης από πιλότος στον Καναδά έγινε «φανατικός» βιοκαλλιεργητής στα Χανιά

Χωρίς ψεκασμούς. Όπως λέει ο κ. Δημητριάδης αποτελεί βασική προϋπόθεση
τα ελαιόφυλλα να προέρχονται από βιολογική καλλιέργεια. «Εάν έχουν ψεκασθεί με
οτιδήποτε, ακόμη και με γαλαζόπετρα, θα μείνουν υπολείμματα που θα περάσουν
στο εκχύλισμα και στο ρόφημα και από εκεί στον ανθρώπινο οργανισμό. Δεν μπορεί
κανείς να παίξει μ’ αυτά τα πράγματα και για τον λόγο αυτό έως τώρα εξάγω
φύλλα μόνο από το δικό μου κτήμα που είμαι απολύτως σίγουρος ότι δεν έχει
γίνει κανένας ψεκασμός».

Τα φύλλα, αφού ξηρανθούν, αποστέλλονται σε μεγάλες συσκευασίες – ουσιαστικά
χύμα – στην Ιαπωνία. «Εκεί ακολουθεί δεύτερη διαδικασία διαλογής ώστε το
προϊόν που τελικά θα συσκευασθεί και θα διατεθεί στην αγορά να μην έχει
μύκητες, να μην είναι “σπασμένο” – ακόμη κι αν είναι αποχρωματισμένο από την
ξήρανση αυτό έχει επίδραση στην ποιότητα του εκχυλίσματος», περιγράφει. «Στη
συνέχεια τα φύλλα περνούν από μία μηχανή που τα κόβει σε πολύ μικρά
κομματάκια. Όταν συσκευασθούν πωλούνται εξαιρετικά ακριβά».

Ένας τόνος τον χρόνο. Κάθε χρόνο ο κ. Δημητριάδης εξάγει στην Ιαπωνία
έναν τόνο φύλλων ελιάς, με αντίτιμο – φέτος – 3,5 ευρώ το κιλό: τιμή περίπου
30 λεπτά πάνω από την τιμή του λαδιού φέτος και εξαιρετική για ένα προϊόν που
για τους άλλους ελαιοπαραγωγούς είναι απλά «φύρα» για πέταμα!

«Είμαι ο μόνος από την Ελλάδα που εξάγει ελαιόφυλλα στην Ιαπωνία. Απ’ όσο ξέρω
μάλιστα, τα δύο τελευταία χρόνια οι έλεγχοι στην ποιότητα του προϊόντος έχουν
γίνει ακόμη αυστηρότεροι με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι εισαγωγές από άλλες
χώρες. Για τον λόγο αυτό ο δικός μου πελάτης μού ζήτησε μεγαλύτερη ποσότητα,
την οποία δυστυχώς δεν έχω».

Παντρεύει την παράδοση με την υψηλή τεχνολογία

H βασική ασχολία του κ. Δημητριάδη είναι η παραγωγή βιολογικού ελαιολάδου, από
τους ελαιώνες της οικογένειάς του, στον Αστρικά Χανίων. Το λιοτρίβι του,
μάλιστα, αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα για το πάντρεμα της παράδοσης με την
υψηλή τεχνολογία. Τις μυλόπετρες και τους ντορμπάδες ελέγχουν απόλυτα τρεις
ρομποτοειδείς βραχίονες: «Ο κάθε βραχίονας», εξηγεί ο κ. Δημητριάδης, «έχει το
δικό του πρόγραμμα και ο χειριστής αρκεί να δώσει την εντολή. Από εκείνη τη
στιγμή ο βραχίονας κάνει 62 κινήσεις μέχρι να επιστρέψει στην αρχική του θέση.
Ο ένας κατεβαίνει, παίρνει τα “διαφράγματα πίεσης” – τους ντορμπάδες, όπως
είναι γνωστοί -, τα σηκώνει, τα βάζει στον μηχανισμό του καροτσιού και
επαναλαμβάνει τη διαδικασία έως ότου γεμίσει το καρότσι. Ο δεύτερος βραχίονας
κάνει ακριβώς το αντίθετο: πηγαίνει στο καρότσι, βρίσκει τα διαφράγματα
πίεσης, τα σηκώνει και τα αφήνει στο ειδικό μηχάνημα όπου πέφτουν, αδειάζουν,
πλένονται και επιστρέφουν καθαρά για να ξαναχρησιμοποιηθούν».

Λεπτή γεύση, που δεν θυμίζει καθόλου… λάδι, έχει το τσάι από φύλλα ελιάς

Ο καρπός της ελιάς αφού καθαρισθεί πέφτει στο μυλοστάσιο και μετατρέπεται σε
ελαιόμαζα ύστερα από σύνθλιψη σε γρανιτένιες μυλόπετρες. Το ελαιουργείο
μάλιστα, έχει τη δυνατότητα να παίρνει το λάδι κατευθείαν από την πίεση έπειτα
από φυσικό διαχωρισμό, χωρίς να περάσει από διαχωριστήρα, πράγμα που έχει ως
αποτέλεσμα ο χυμός της ελιάς – το λάδι – να συγκρατεί όλα τα αρωματικά και
οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά.

Το Biolea. Ο κ. Δημητριάδης είναι ένας από τους πλέον «φανατικούς» της
βιολογικής καλλιέργειας και μάλιστα το λάδι Biolea που παράγει από τους
ελαιώνες του στον Αστρικά προωθείται κυρίως στις αγορές του εξωτερικού.
«Δίνουμε μεγάλη σημασία εκτός από την καλλιέργεια και στην τυποποίηση του
λαδιού μας. Για τον λόγο αυτό εμφιαλώνουμε λάδι σε μπουκάλια των 600 ml που
τοποθετούνται σε κασετίνα από μαόνι και συνοδεύονται από έντυπο που έχει
πληροφορίες για το από πού προέρχεται το λάδι, ποιες είναι οι ιδιαιτερότητές
του, καθώς και συνταγές», λέει.