H γλώσσα της σιωπής

Αίνιγμα που βρίσκει την απάντησή του στη σιωπή. Μαγεία που οδηγεί στον
στοχασμό. Ποιότητα βασισμένη στη στέρεη κατασκευή. Σ’ αυτό το τρίπτυχο
βασίζεται η ζωγραφική τού Σαράντη Καραβούζη, όπως ξεδιπλώνεται στους 110
θαυμάσιους σε απόδοση έγχρωμους πίνακες του λευκώματος των Εκδόσεων Μέλισσα,
με τίτλο «Καραβούζης ζωγραφική». Στον ονειρικό κόσμο που πλάθει σχεδόν επί
μισό αιώνα ο ζωγράφος, ζώντας πιο πολύ στο Παρίσι παρά στην Αθήνα, ο ιστορικός
τής Τέχνης Στέλιος Λυδάκης μάς ανοίγει τις πόρτες του έργου του: Το πορτρέτο
της μητέρας του και τα απλά αντικείμενα της ζωγραφικής του. Τα λιτά πήλινα ή
γυάλινα μπουκάλια γίνονται μορφές με «λανθάνουσα ζωή». Οι πτυχώσεις ενός
υφάσματος – κουίντας ή μιας τσαλακωμένης καμπαρτίνας υπαινίσσονται τη θητεία
του Καραβούζη στη σκηνογραφία και στον κόσμο της βυζαντινής τέχνης. Εκεί όπου
όλα είναι ταυτόχρονα απτά, αναγνωρίσιμα, ακίνητα κι αλλόκοτα, έξω απ’ τον
χρόνο και τον φυσικό κόσμο. Οι «ζωντανοί» λείπουν από τους πίνακες του
Καραβούζη, αλλά η ατμόσφαιρα είναι πυκνή από τα ίχνη τους, όπως αποτυπώθηκαν
σ’ ένα ζευγάρι γάντια ή στις γόβες που μας φέρνουν στον νου αυτόν που τα
φορούσε. Αυτό τον κόσμο ζωγραφίζει ο Καραβούζης, τον μεταφυσικό και
σουρεαλιστικό, στον οποίο μπορούν να συνυπάρχουν το τότε και το τώρα, η
παρουσία και η απουσία. Όλο το έργο του είναι μια σταθερή υπόμνηση ότι το
«άλλο» δεν βρίσκεται αλλού, μα στα ίδια τα πράγματα.