Πονοκέφαλοι Pάις για την Nτόρα

H Ντόρα επιθυμούσε ενδόμυχα η συνάντηση με την Αμερικανίδα ομόλογό της να πραγματοποιηθεί αργότερα, καθώς κρίνει πως η παρουσία της τώρα στην Ουάσιγκτον δεν είναι ό,τι το καλύτερο για τη δημόσια εικόνα της

Στη Βασιλίσσης Σοφίας 5, όπου βρίσκεται το γραφείο της υπουργού Εξωτερικών
Ντόρας Μπακογιάννη, ουδόλως πανηγυρίζουν για το ραντεβού της 23ης Μαρτίου με
την Κοντολίζα Ράις. Οι λόγοι είναι πολλοί: Κατ’ αρχάς, η κ. Μπακογιάννη
επιθυμούσε ενδόμυχα η συνάντηση με την Αμερικανίδα ομόλογό της να
πραγματοποιηθεί αργότερα – όταν θα είχε ολοκληρώσει τον κύκλο επαφών με τους
βασικούς Ευρωπαίους υπουργούς και θα είχε παραστεί σε δύο ή τρία Συμβούλια της
Ένωσης. Κι αυτό διότι ήθελε να δώσει ευρωπαϊκή σφραγίδα στην εξωτερική
πολιτική που θα ακολουθήσει – μια επιλογή που έχει διαλέξει, έπειτα από
καθυστέρηση, και ο Κώστας Καραμανλής. Επιπλέον, εν μέσω σκανδάλου υποκλοπών
(που παραπέμπουν στη CIA), η παρουσία της στην Ουάσιγκτον δεν είναι ό,τι το
καλύτερο για τη δημόσια εικόνα της «πολιτικού» Μπακογιάννη.

Αγκάθια. Ένας πονοκέφαλος κάθε ελληνοαμερικανικής συνάντησης του
τελευταίου διαστήματος είναι η ασφυκτική πίεση των Αμερικανών να στείλει η
Ελλάδα στο Αφγανιστάν μάχιμη μονάδα και, μάλιστα, την ώρα που η κατάσταση στη
χώρα είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Μέχρι στιγμής, η Αθήνα – τόσο στο πλαίσιο
του ΝΑΤΟ όσο και στις απευθείας κρούσεις της Ουάσιγκτον – έχει αρνηθεί, αλλά
είναι άγνωστο εάν θα αντέξει… μέχρι τέλους.

Το δεύτερο αγκάθι έχει να κάνει με τα Βαλκάνια όπου, ενώ η κ. Μπακογιάννη έχει
στρέψει ελαφρώς τη ρότα της εξωτερικής πολιτικής αποκαθιστώντας, λόγου χάρη,
διαύλους επικοινωνίας με τους Αλβανούς του Κοσόβου, αναφύονται εκ νέου φόβοι
για δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας, με τους Αμερικανούς μάλλον παθητικούς θεατές.
Ενδεικτικές ήταν οι δηλώσεις της αλβανικής ηγεσίας αυτή την εβδομάδα ότι δεν
μπορεί να εγγυηθεί το απαραβίαστο των συνόρων εάν υπάρξει ανεξαρτητοποίηση του
Κοσόβου.

H τρομοκρατία. Πονοκέφαλος «παντός καιρού» είναι το ζήτημα της
τρομοκρατίας – εγχώριας και διεθνούς. Οι Αμερικανοί απαιτούν νέες συλλήψεις
για τη 17N, ενώ η Ελλάδα επιμένει πως χωρίς στοιχεία δεν μπορεί να παραπεμφθεί
κανείς στη Δικαιοσύνη. Επίσης, η Ουάσιγκτον θεωρεί περίπου ξέφραγο αμπέλι την
Ελλάδα, όπου όποιος θέλει μπαίνει και βγαίνει – και κυρίως ισλαμιστές αγνώστων
προθέσεων, που δεν παρακολουθούνται επαρκώς.

Τέλος, δύσκολο θέμα και για τις δύο πλευρές είναι αυτό της ονομασίας των
Σκοπίων, καθώς η αμερικανική πλευρά έδειξε πως δεν έχει πρόθεση να συμβάλει
στην εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης, ενώ η Αθήνα – που έχει τη βούληση για
συμβιβασμό – χρειάζεται κάποιο «πάτημα» που ουδείς της προσφέρει αυτή τη
στιγμή.