ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα θέλαμε, ας τα «λουστούμε»

Πριν από λίγες μέρες έτυχε να παρακολουθήσω ένα ντοκιμαντέρ του BBC, που
μεταξύ άλλων αναφερόταν και στην εξέλιξη του αυτοκινήτου. Διαφήμιση εποχής
παρουσίαζε ξανθιά, καλοστημένη Αμερικανίδα, η οποία αυτοχαρακτήριζε τον εαυτό
της ανεξάρτητη.

Το αυτοκίνητο αποτελούσε το όπλο στο τσεπάκι της, όπως αποκάλυπτε η φωνή
τού… σπικάζ: «Πηγαίνει τα παιδιά στο σχολείο και κάνει τα καθημερινά της
ψώνια χωρίς να χάνει χρόνο στις μετακινήσεις. Έτσι το απόγευμα μπορεί να
επισκεφθεί το τένις κλαμπ της γειτονιάς και να χαλαρώσει. Δεν έχει άγχος.
Είναι σίγουρη πως θα είναι στην ώρα της σπίτι για να υποδεχθεί τον σύζυγο»…
Αυτό είναι να είσαι χειραφετημένος άνθρωπος!

Έμαθα κι άλλα… Τι δουλειά έχει το καθρεφτάκι στη θέση του οδηγού και το
ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο; Κι όμως είναι αλήθεια: το καθρεφτάκι τοποθετήθηκε
για να διορθώνουν οι σοφερίνες το μακιγιάζ τους – ακούσατε κύριε τροχονόμε;
(!) Και βέβαια το ραδιόφωνο για να τους κρατά… μελωδική παρέα.

Ας επιστρέψουμε τώρα στο 2006: η ουρά στη Λεωφόρο Καρέα μεγάλωνε διαρκώς και
απειλητικά. Ο προορισμός, αν και πολύ κοντινός, απείχε τουλάχιστον 40 λεπτά.
Κι όμως, θεωρητικά, θα μπορούσα να ήμουν εκεί σε ελάχιστο χρόνο: σκέψη
αρνητική και ψυχοφθόρος – όπως θα τη «βάφτιζαν» οι ψυχοθεραπευτές – κάτω από
τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Έφερα στο μυαλό μου τις εικόνες του ντοκιμαντέρ. Δεν είχα όρεξη ούτε να
διορθώσω το μακιγιάζ μου ούτε να το ρίξω στο τραγούδι. Άλλες εποχές, άλλες οι
ανάγκες, αλλά και… άλλες οι επιλογές που μας δωρίζει η τεχνολογία.

Μονόδρομος για να γλιτώσω από τη βαρετή – αν μη τι άλλο – αυτή κατάσταση, ήταν
να σηκώσω το κινητό. Εξήγησα στη Ρένα πού βρισκόμουν και γέλασε με
συμπάθεια… Διέκρινα όμως κι έναν τόνο ανακούφισης και ειρωνείας. Όχι, δεν
είναι κακός άνθρωπος – κάθε άλλο. Απλώς, προσφάτως, μετακόμισε στην Κρήτη.
Αυτό σημαίνει χειραφετημένος άνθρωπος. Οι υπόλοιποι ας τα «λουστούμε».