ΣE ΠPΩTO ENIKO Aυτό αποκλείεται, δεν μπορεί να συμβεί…

Να το. Άρχισε. Πανικόβλητοι Γάλλοι, λέει, εγκαταλείπουν τις γάτες τους. Αιτία,
μια αδέσποτη γάτα που βρέθηκε νεκρή στη Γερμανία, από τον ιό της γρίπης των
πτηνών. Και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα. Μακάρι να βγω ψεύτρα, μακάρι να
αποδειχθώ παρανοϊκή, αλλά έχω την εντύπωση πως το επόμενο διάστημα, στο άμεσο
μέλλον, θα βγει στην επιφάνεια, απενεχοποιημένη, όλη η ανθρώπινη κτηνωδία. Και
αυτό όχι σε χώρες «υπανάπτυκτες», «απολίτιστες», αλλά εδώ, στον Πολιτισμό,
στην ήπειρο που πρόσφατα παρέδωσε μαθήματα «ελευθερίας της έκφρασης» και
«δικαιωμάτων των πολιτών» και «ανέλιξης του πνεύματος» και «δημοκρατίας» και
απλής, καθαρής, αρχέγονης υποκρισίας σε εκείνους τους άλλους, τους
τριτοκοσμικούς. Όχι μόνο εγκαταλελειμμένα αλλά και εκτελεσμένα με συνοπτικές
διαδικασίες γατιά και σκυλιά θα δούμε στους δρόμους. Θα μου πείτε «Εδώ ο
κόσμος καίγεται». Σωστά. Εν αρχή ην ο πανικός. H παραφροσύνη. Πας ψύχραιμος
άνθρωπος να περιθωριοποιηθεί πάραυτα. H ψυχραιμία δεν πουλάει άλλωστε – η
τρομολαγνεία αντιθέτως… Κινδυνεύουμε, λέει. Από τη γρίπη των πτηνών. Ίσως να
εξελιχθεί σε πανδημία. Πρέπει να «πνίξουμε τη γάτα» από νωρίς – στην
κυριολεξία. Πάω πάσο. Ποια είμαι εγώ να κρίνω; Εγώ ακούω προσεχτικά τους
ειδικούς, κρέμομαι από τα χείλη τους περιμένοντας με το δίκαννο, υπό το
απορημένο βλέμμα του σκύλου μου. Και καθώς ακούω, θυμάμαι άθελά μου μια φράση
του Πίτερ Ουστίνοφ, την οποία, αν θέλεις, την εννοείς και ανάποδα: «Αν ο
κόσμος μια μέρα ανατινασσόταν, η τελευταία φωνή που θα ακουγόταν θα ήταν η
φωνή ενός ειδικού να λέει “αυτό αποκλείεται, δεν μπορεί να συμβεί”».