Αποζημίωση; «Aς πρόσεχε…»

«Οι λαθρομετανάστες ευθύνονται για το αυξημένο κύμα εγκληματικότητας. Για
τον λόγο αυτό και προκειμένου να διαφυλαχθεί η έννομη τάξη, δεν συνιστούν
κατάφωρη προσβολή της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας οι εξευτελιστικές
συνθήκες κράτησης. Επιπλέον, δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε χρηματική
αποζημίωση όταν οι διωκτικές αρχές ξεπερνούν αυτά τα όρια».

Ο Ντεουάν Χαμπίμπ κρατήθηκε παράνομα στα κρατητήρια της Ελληνικής Αστυνομίας επί ένα χρόνο. Το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών αναγνώρισε ότι η κράτησή του ήταν παράνομη και του επιδίκασε αποζημίωση για αποκατάσταση ηθικής βλάβης ύψους 12.000 ευρώ. Τώρα το Ελληνικό Δημόσιο με έφεση που κατέθεσε ζητάει πίσω την αποζημίωση επικαλούμενο λόγους επικινδυνότητας των λαθρομεταναστών που επιτρέπουν ακόμη και την παραβίαση των νόμων!!!.

Την απίστευτη αυτή επιχειρηματολογία χρησιμοποιεί η έφεση που κατέθεσε ο
υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιώργος Αλογοσκούφης στο Διοικητικό
Εφετείο Αθηνών εκπροσωπώντας το Ελληνικό Δημόσιο, προκειμένου να πετύχει την
ακύρωση της απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών που
επιδίκασε αποζημίωση 12.000 ευρώ στον Ντεουάν Χαμπίμπ, μετανάστη από το
Μπανγκλαντές ο οποίος κρατήθηκε παράνομα επί ένα χρόνο στα κρατητήρια του
Τμήματος Αλλοδαπών Πειραιά και στα κρατητήρια της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

«Για έναν ολόκληρο χρόνο, από τις 22 Ιουλίου 2000 μέχρι τις 25 Ιουλίου 2001,
βρισκόμουν στα κρατητήρια, πρώτα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για περίπου ένα μήνα
και στη συνέχεια για 11 μήνες κλεισμένος σε ένα κρατητήριο στον Πειραιά, δίχως
να ξέρω το γιατί. Ξεχασμένος από τους πάντες, και κυρίως χωρίς να μπορώ να
πάρω απάντηση γιατί ένα χρόνο ήμουν φυλακισμένος», λέει ο 32χρονος από το
Μπανγκλαντές που με έκπληξη έμαθε ότι το Ελληνικό Δημόσιο ζητάει τώρα να
ακυρωθεί η αποζημίωση για την παράνομη κράτησή του.

Ο Χαμπίμπ βρέθηκε στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2000 μαζί με μια μεγάλη ομάδα
λαθρομεταναστών από το Μπανγκλαντές, το Πακιστάν, το Ιράκ, αρχικά μέσω
Τουρκίας, στη συνέχεια από τα περάσματα του Έβρου και τέλος στην Αθήνα. H
Ελλάδα ήταν γι’ αυτόν η διέξοδος από τη φτώχεια και τη δυστυχία της πατρίδας
του. Τα 3.000 δολάρια που πλήρωσε στους δουλεμπόρους που τον μετέφεραν
αντιστοιχούσαν στις οικονομίες πολλών ετών όλων των μελών της οικογένειας του
Χαμπίμπ.

Ένα χρόνο στα κρατητήρια

H Αστυνομία τον συνέλαβε στις 20 Ιουλίου 2000 στο κέντρο της Αθήνας στη
διάρκεια επιχείρησης για τη σύλληψη λαθρομεταναστών. Το δικαστήριο αποφάσισε
την απέλασή του στο Μπανγκλαντές, μια διαδικασία που απαιτούσε όμως την
παραμονή του στα κρατητήρια για 15 ημέρες μέχρις ότου ολοκληρωθούν όλες οι
απαραίτητες διαδικασίες.

Οι δυο εβδομάδες όμως έγιναν ένας ολόκληρος χρόνος μέσα σε κρατητήρια που τα
μοιράζονταν στοιβαγμένοι 40 – 50 άνθρωποι. Οι περισσότεροι ήταν
λαθρομετανάστες που περίμεναν την απέλασή τους μέσα σε συνθήκες λίγο πολύ
παρόμοιες σε όλα τα κρατητήρια αλλοδαπών: οι «παλιοί» δικαιούνται να κάθονται
στους πάγκους του κελιού, οι υπόλοιποι μοιράζονται το πάτωμα για να φάνε και
να κοιμηθούν, ενώ μαστίζονται από κολλητικές ασθένειες. «Μια μικρή σχισμή στον
τοίχο αποτελούσε τη μοναδική επικοινωνία μου με τον έξω κόσμο. Με όσα χρήματα
είχα, αγόρασα μια τηλεκάρτα για να μιλάω με τους δικούς μου. Τον ήλιο τον
ξαναείδα όταν με μετέφεραν από την Αλεξάνδρας στον Πειραιά…», λέει ο
Χαμπίμπ.

Ξενοδοχείο με ανέσεις 5 αστέρων τα κρατητήρια!

ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΗ του Ελληνικού Δημοσίου, τα κρατητήρια της Λεωφόρου
Αλεξάνδρας περιγράφονται περίπου ως ξενοδοχείο με ανέσεις… 5 αστέρων: δώδεκα
ντουζιέρες, κελιά με αιρ-κοντίσιον που καθημερινά καθαρίζονται, φαγητό κοινό
με αυτό που τρώει το προσωπικό της Λέσχης Διεύθυνσης Αστυνομίας Αθηνών, για 80
κρατούμενους. Ωστόσο, η πραγματική κατάσταση στα συγκεκριμένα κρατητήρια ήταν
διαφορετική με αποτέλεσμα να κλείσουν το 2003 για τους αλλοδαπούς που τελούν
υπό απέλαση με απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και ύστερα
από παρέμβαση της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ.

H υπόθεση του Χαμπίμπ έφτασε στα ελληνικά δικαστήρια στις 21 Μαρτίου 2002 μέσω
του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι και δικαιώθηκε από το
Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών.