H επιστροφή…

Πράματα και θάματα συμβαίνουν στην «Οδύσεια» του Νίκου Καζαντζάκη, που είχε
λείψει για καιρό από τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Επανεκδόθηκε χθες και μπορεί
κανείς να θυμηθεί τον Οδυσσέα να φεύγει ξανά από την Ιθάκη για ταξίδι χωρίς
γυρισμό. Να περνάει από τη Σπάρτη, να παίρνει μαζί του την Ελένη που
«πλαντούσε κι αυτή μέσα στη νέα ασήμαντη καθημερινή ζωή», να τραβάει για την
Κρήτη και να φεύγει και πάλι από ‘κεί χωρίς την Ελένη, που «δένει έρωτα μ’ ένα
ξανθό βάρβαρο». H «Οδύσεια» (με την καζαντζακική ορθογραφία) αποτελείται από
33.333 17σύλλαβους στίχους. Έπος ολόκληρο που πρωτοκυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο
1938 σε μεγάλο σχήμα. Και από εκείνη την έκδοση επανακυκλοφορεί τώρα (από τις
Εκδόσεις Καζαντζάκη του Πάτροκλου Σταύρου) σε ομοιοτυπία – το τυπωμένο κείμενο
κάθε σελίδας είναι ακριβώς το ίδιο με το αντίστοιχο της πρώτης έκδοσης, χωρίς
καμιά παρέμβαση και αλλαγή και ακριβώς στις ίδιες διαστάσεις.

… της «Οδύσειας»

Το βιβλίο γράφτηκε επτά φορές μέχρις ότου κατασταλάξει ο ποιητής στο τελικό
κείμενο. Κείμενο που το ύμνησε και ο Άρθουρ Μίλερ το 1958, όταν μεταφράστηκε
στα αγγλικά, κείμενο – άθλος της νεώτερης ιστορίας της λογοτεχνίας. H έκδοση
του 1938 είχε γίνει σε 301 αντίτυπα. H τωρινή γίνεται σε 3.000 και έχει
τσουχτερή τιμή (200 ευρώ), λόγω όγκου και σχήματος, αλλά και επειδή έχει
συλλεκτικό χαρακτήρα. Δεν θα ξαναβγεί σε αυτή τη μορφή και θα τυπωθεί ξανά το
καλοκαίρι σε δερματόδετη έκδοση ευρείας κυκλοφορίας. Κατά την παρουσίαση του
βιβλίου που έγινε στο Μουσείο Μπενάκη, πέραν των ομιλητών (Στυλιανός Αλεξίου,
Ελένη Πολίτου – Μαρμαρινού, Ελευθερία Γιακουμάκη) εντύπωση έκανε στην αίθουσα
(μικρή σε μέγεθος, γέμισε γρήγορα και είχε πολλούς ορθίους) η απαγγελία της
Άννας Συνοδινού που ζωντάνεψε αυτό το παλιό κείμενο και ανέδειξε την παντοτινή
φρεσκάδα του.