EΓPAΨAN

Ιουλία Σκουνάκη

(η αρθρογράφος και τα ιδεολογικά διλήμματά της από πού να ψωνίσει…)

«Δύο λοιπόν τα ζητήματα: αν το «μεγάλο» Carrefour έχει καλύτερα τυριά,
αλλαντικά, κρέατα, αρτοσκευάσματα – που έχει -, εγώ γιατί να προτιμήσω τα
μικρομάγαζα της γειτονιάς μου; Αν το Marks and Spenser έχει καλά ρούχα, μέχρι
πότε θα ιδεολογικοποιώ τα ψώνια μου και θ’ αγοράζω παντελόνι με διάρκεια ζωής
ένα καλοκαίρι;

Κόστος: Και γι’ αυτό θα πάω στο μεγάλο σούπερ μάρκετ ή στη Zara. Πολύς κόσμος
δεν πάει από μόδα στα πολυκαταστήματα. Πάει γιατί οι τιμές είναι πιο προσιτές
και πάντως φαντάζουν πιο λογικές συγκριτικά με την ποιότητα που προσφέρουν.
Μπορούν οι μικροί να ανταγωνιστούν απόλυτα τους μεγάλους, τη μαζική παραγωγή
δηλαδή; Όχι, και δεν θα εξηγήσω γιατί, καθώς νομίζω ότι όλοι το γνωρίζουμε:
όση επιχειρηματική φαντασία και να έχεις, με τις εγγενείς ανισότητες του
συστήματος δεν μπορείς να τα βάλεις.

Αλλά δεν υπάρχει λόγος «οι μικροί» να σκάβουν τον λάκκο τους: να εξωθούν εμένα
που έχω κάθε καλή διάθεση (και σχετική οικονομική δυνατότητα) να απευθύνομαι
σ’ αυτούς, να τρέχω στα καταναλωτικά παζάρια. Να αποφασίσουν: Προσφέρουν
ποιότητα; Χαμηλές τιμές; Λίγο και απ’ τα δύο; Ό,τι και αν διαλέξει ο καθένας
είναι σίγουρα καλύτερο από το «τίποτα απ’ τα δύο». (…).

Δεν λέω, κακός ο καπιταλισμός, αλλά μέχρι τον σοσιαλισμό (όπου ως γνωστόν όλα
θα λυθούν με μεταφυσική ακρίβεια) να περιμένουμε κάτι καλύτερο»;

(«Αυγή»)