Kόκκινο χαλί στη Xαμάς

Από τη μια η Ρωσία, από την άλλη η Τουρκία, η μια χώρα μετά την άλλη
τρέχουν να στρώσουν κόκκινο χαλί στη Χαμάς. Οι εξελίξεις στην περιοχή κάνουν
ακόμη και τους υποστηρικτές του προέδρου Μπους να αμφιβάλλουν αν η εκστρατεία
του για την «εξαγωγή» της δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή ήταν ορθή.

Ο ηγέτης. Στην Παλαιστίνη νέος πρωθυπουργός πιθανότατα θα είναι ο Ισμαήλ Χανίγιε, μολονότι εκείνος το διαψεύδει

Όταν θα ορκίζεται αύριο η νέα παλαιστινιακή Βουλή στη Δυτική Όχθη, οι πιο
σημαντικές νέες προσωπικότητες θα βρίσκονται στη Γάζα – και πιθανότατα νέος
πρωθυπουργός θα είναι ο Ισμαήλ Χανίγιε, μολονότι εκείνος το διαψεύδει. Μπορεί
ο Χανίγιε να έχει τη φήμη πραγματιστή πολιτικού, αλλά είναι γεγονός ότι η νίκη
της Χαμάς στις εκλογές σήμανε μετατόπιση της παλαιστινιακής ισχύος από τις πιο
φιλελεύθερες περιοχές της Δυτικής Όχθης στην πιο συντηρητική Λωρίδα της Γάζας,
που είναι το άντρο της ισλαμικής οργάνωσης.

Ο Παλαιστίνιος ηγέτης Μαχμούντ Αμπάς κάλεσε χθες τη Χαμάς να αποκηρύξει τη βία
και να αναγνωρίσει το Ισραήλ, αν θέλει να αναλάβει τη διακυβέρνηση της
Παλαιστίνης. Την ίδια ώρα όμως που αυτός απηύθυνε τελεσίγραφα προς την
ισλαμική οργάνωση, άλλοι έσπευδαν να απευθύνουν στην ηγεσία της προσκλήσεις.

H επίσημη πρόσκληση που απηύθυνε στην ηγεσία της Χαμάς ο πρόεδρος Πούτιν
ενόχλησε τους συμμάχους του στο λεγόμενο «κουαρτέτο»: την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα
Ηνωμένα Έθνη και πάνω απ’ όλους τις ΗΠΑ. Το Ισραήλ κατηγόρησε τη Μόσχα για
προδοσία. Μόνο η Γαλλία αντέδρασε θετικά.

Εκστρατεία… κύρους

Σημαντικός παράγοντας στην απόφαση του Πούτιν είναι ασφαλώς η εκστρατεία του
να αποκαταστήσει το παγκόσμιο κύρος της Ρωσίας, γράφει ο Νιλ Μπάκλεϊ στους
«Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». H Μόσχα δεν αρκείται στην προσπάθεια επίλυσης της κρίσης
που έχει δημιουργηθεί με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Θέλει να παίξει
μεσολαβητικό ρόλο και στη Μέση Ανατολή. Θέλει όμως να προκαλέσει και τις ΗΠΑ.
Μετά τη νίκη της Χαμάς στις παλαιστινιακές εκλογές, ο Πούτιν μίλησε για «πολύ
σοβαρό πλήγμα» στις αμερικανικές ειρηνευτικές προσπάθειες. Κι ύστερα έσπευσε
να καλέσει τους ηγέτες της ισλαμικής οργάνωσης στη Μόσχα.

Την ίδια ώρα, στην Ουάσιγκτον, οι συντηρητικοί υποστηρικτές του Τζορτζ Μπους
διερωτώνται κατά πόσον η εκστρατεία για την προώθηση της δημοκρατίας στη Μέση
Ανατολή ήταν ορθή. Στο αεροπλάνο που τη μετέφερε στο Λονδίνο, μετά την
εκλογική νίκη της Χαμάς, η Κοντολίζα Ράις είπε στους δημοσιογράφους ότι ζήτησε
να διερευνηθεί γιατί κανείς στην Ουάσιγκτον δεν είχε προβλέψει μια τέτοια
εξέλιξη. «Ίσως οι ΗΠΑ να μην ακούνε τον σφυγμό του παλαιστινιακού πληθυσμού»,
εξήγησε.

Εμφύλιος στις τάξεις των νεοσυντηρητικών

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ για την κυβέρνηση Μπους, γράφει ο Γκι Ντίνμορ στους
«Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», είναι ότι πρέπει να χαμηλώσει τους τόνους και να καταλάβει
ότι ο εκδημοκρατισμός αποτελεί μια μακρά διαδικασία. Ο Κλέιτον Σουίσερ,
αναλυτής στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής και παρατηρητής στις παλαιστινιακές
εκλογές, είχε γράψει πριν από μερικούς μήνες μια έκθεση για το Στέιτ
Ντιπάρτμεντ, όπου σημείωνε ότι ανέβαινε η δημοτικότητα της Χαμάς.

Δεν συμφωνούν

H νίκη της Χαμάς έχει προκαλέσει εμφύλιο και στις τάξεις των νεοσυντηρητικών.
Άλλοι θεωρούν το αποτέλεσμα θετικό και άλλοι κατηγορούν την κυβέρνηση για
«μυωπική στάση». Σύμφωνα με τον Τσαρλς Κράουταμερ, συντηρητικό σχολιαστή, η
Χαμάς πρέπει τώρα να απομονωθεί πλήρως.

Εκτός από τη Ρωσία δεν συμφωνεί μαζί του και η Τουρκία. Ο εξόριστος πολιτικός
αρχηγός της Χαμάς Χάλεντ Μεσάαλ έφτασε χθες στην Άγκυρα για συνομιλίες με την
ηγεσία της τουρκικής διπλωματίας. H Τουρκία έχει δηλώσει πρόθυμη να
μεσολαβήσει ανάμεσα στην ισλαμική οργάνωση και το Ισραήλ, προκειμένου να
εκτονωθεί η κρίση που έχει ξεσπάσει μετά την επικράτηση της Χαμάς στις
εκλογές. H Ισραηλινή υπουργός Τζίπι Λίβνι διαμαρτυρήθηκε χθες τηλεφωνικώς στον
Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιουλ για την επίσκεψη του Μεσάαλ στην
Άγκυρα.

XENPI ΚΙΣΙΓΚΕΡ

H Χαμάς πρέπει να ακολουθήσει τα βήματα του Σαρόν

Χένρι Κίσιγκερ. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επί Νίξον είναι σήμερα επικεφαλής εταιρείας συμβούλων

H ΧΑΜΑΣ πρέπει να ακολουθήσει τα βήματα του Αριέλ Σαρόν, υποστηρίζει ο
Χένρι Κίσιγκερ σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην «Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ
Τρίμπιουν». Για τον Κίσιγκερ, ο Σαρόν είναι «ένας μαχητικός στρατηγός ο οποίος
επέλεξε να χρησιμοποιήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου, που είχε κερδίσει με τις
μάχες του, για να ενθαρρύνει τον λαό του να κάνει τις θυσίες που χρειάζονται
για την ειρήνη». Και «αυτό που χρειάζεται από τη Χαμάς είναι μια εξέλιξη
παρόμοια με εκείνη του Σαρόν», τονίζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.
«Μια σοβαρή συνολική διαπραγμάτευση είναι αδύνατη, αν η Χαμάς δεν διαβεί τον
ίδιο Ρουβίκωνα που διέβη ο Σαρόν. Και, όπως και με τον Σαρόν, αυτό δεν θα
συμβεί ωσότου πειστεί η Χαμάς ότι δεν υπάρχει εναλλακτική στρατηγική». Σύμφωνα
με τον Κίσιγκερ, επικεφαλής σήμερα της εταιρείας συμβούλων «Kissinger &
Associates», όποιος και να κυβερνήσει το Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή, τα
μέρη θα είναι αναγκασμένα να έλθουν σε συνεννόηση σε ένα φάσμα θεμάτων –
σημεία διέλευσης, άδειες εργασίας, χρήση υδάτινων πόρων και άλλα. Αυτές οι ντε
φάκτο σχέσεις είναι δυνατό να διαμορφωθούν σε κάποιο συμφωνημένο διεθνές
πλαίσιο και στη διάρκεια της διαδικασίας «να ελεγχθούν παράλληλα οι ισχυρισμοί
της Χαμάς περί της προθυμίας της να συζητήσει μια εκεχειρία». Ένα πιθανό
αποτέλεσμα μιας τέτοιας προσπάθειας, σύμφωνα πάντα με τον Κίσιγκερ, μπορεί να
είναι μια προσωρινή συμφωνία αόριστης διάρκειας.

Προσωρινή συμφωνία

Αμφότερες οι πλευρές θα μπορούσαν να αναστείλουν μερικές από τις πιο
δυσεπίλυτες διεκδικήσεις τους όσον αφορά τα μόνιμα σύνορα, τους πρόσφυγες και
ίσως το τελικό καθεστώς του αραβικού τμήματος της Ιερουσαλήμ. Το Ισραήλ θα
μπορούσε να αποσυρθεί σε γραμμές βασισμένες σε διάφορες φόρμουλες που
αναπτύχθηκαν από το Καμπ Ντέιβιντ και μετά και υποστηρίχθηκαν από Αμερικανούς
προέδρους. H ελεγχόμενη από τη Χαμάς κυβέρνηση θα υποχρεωνόταν να απαρνηθεί τη
βία και θα συμφωνούσε να συμμορφωθεί προς τις συμφωνίες που έχουν γίνει ώς
τώρα με την ΟΑΠ. H υποστηριζόμενη από το κράτος προπαγάνδα για την υπονόμευση
του αντιπάλου θα έπαυε.

Το αν η Χαμάς θα συμφωνήσει στο αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης εξαρτάται σε
σημαντικό βαθμό από την ενότητα του κουαρτέτου που επινόησε τον οδικό χάρτη –
ΗΠΑ, ΟΗΕ, Ευρώπη και Ρωσία – και κυρίως από τον μετριοπαθή αραβικό κόσμο,
τονίζει ο Κίσιγκερ, προσθέτοντας πως θα πρέπει επίσης να διαπιστωθεί αν η
ισραηλινή κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 28ης Μαρτίου θα έχει
το κύρος του Σαρόν για να διασώσει τη στρατηγική του.