διακοπές Xαράξτε πορεία… δυτικά

Ακολουθώντας με το αυτοκίνητο την ίδια διαδρομή που κάνει και ο
Μουντζούρης, το διάσημο τρενάκι του Πηλίου, τα μάτια σου γεμίζουν από
μοναδικές εικόνες και χρώματα. Ανακαλύπτεις ιστορικά χωριά με αναστηλωμένα
αρχοντικά και σημαντικά αξιοθέατα – όπως τη Βιβλιοθήκη στις Μηλιές -, βλέπεις
από κοντά τη γραμμή του τρένου που σχεδίασε ο Εβαρίστο Ντε Κίρικο και
απολαμβάνεις τη γόνιμη φύση του βουνού.

Άγιος Γεώργιος

Τράβα μια κλωστή απ’ τη δαντέλα του Παγασητικού και φτάσε τη μέχρι τον Άγιο
Γεώργιο: H εξαιρετική διαδρομή που ξεκινάει από τα Λεχώνια, περνάει από τη
Γατζέα, τις Μηλιές, τη Βυζίτσα, τις Πινακάτες και καταλήγει στον Άγιο Γεώργιο,
είναι γεμάτη εικόνες, εκπλήξεις και χρώματα.

Αφήνοντας πίσω σου την Αγριά ακολουθείς με το αυτοκίνητο το δρομολόγιο του
θρυλικού Μουντζούρη, του τρένου του Πηλίου. Οι δρόμοι είναι στενοί, η άσφαλτος
γλιστερή και οι στροφές πολλές. Κινείσαι προς τα Κάτω Λεχώνια, έχοντας δεξιά
σου τους γεμάτους ελαιώνες πρόποδες των λοφοσειρών που ξεχύνονται προς τον
Παγασητικό και αριστερά σου μπαξέδες με κηπευτικά. Τα Άνω Λεχώνια σε
υποδέχονται με ευωδιές καλλωπιστικών φυτών και σε κάποια σημεία ο δρόμος
μοιάζει να γίνεται ένα με την ακτή. Στη συνέχεια φτάνεις στην Κάτω Γατζέα
αφήνοντας αριστερά τη διασταύρωση για Άνω Γατζέα (3 χιλιόμετρα). Σε λιγότερο
από 500 μέτρα συναντάς τον παραθαλάσσιο οικισμό Καλά Νερά και μετά ανηφορίζεις
για τις Μηλιές, όπου τερματίζει και το τρενάκι. Οι αποστάσεις για τα επόμενα
χωριά είναι μικρές. Βυζίτσα, Πινακάτες, Άγιος Γεώργιος Νηλείας. Κάθε στάση και
εικόνα. Κάθε χωριό και ιστορία. Γυρίζεις βράδυ. Μαζί, επιστρέφεις την κλωστή
στη δαντέλα του Παγασητικού.

Αξίζει να δείτε

ΛΕΧΩΝΙΑ:

Σχεδόν ενωμένα τα Άνω και Κάτω Λεχώνια αποτελούν την «καρδιά» του πεδινού και
εύφορου τόπου ανάμεσα στον λόφο Νεβεστίκι και τη θάλασσα. Έχουν ανεπτυγμένη
αγροτική οικονομία και τα κύρια εισοδήματα των κατοίκων τους είναι από την
ανθοκομία, τους οπωρώνες και τα κηπευτικά. Περπατάς, μεθάς από τις μυρωδιές
και αμέσως καταλαβαίνεις γιατί τα παλιά χρόνια ολόκληρη η περιοχή είχε
γνωρίσει ακμή και δόξα. Οι πύργοι του Ολύμπιου και του Κοκοστή που σώζονται
από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, αλλά και τα νεοκλασικά αρχοντικά του Κοντού,
του Κασσιόπουλου και του Χατζηκυριαζή σε γυρνούν σε εποχές παλιάς αρχοντιάς.

ΜΗΛΙΕΣ:

(28 χιλιόμετρα από τον Βόλο) Τρως λίγο παραδοσιακό τυρόψωμο από τον φούρνο του
Κόρμπα και ξεκινάς τη βόλτα στο ιστορικό χωριό που βρέθηκε στο επίκεντρο των
γεγονότων στη διάρκεια της Επανάστασης του 21, του Μακεδονικού Αγώνα και της
γερμανικής κατοχής. Όπως θα δεις, τα παλιά πέτρινα σπίτια μπλέκονται με τα
καινούργια αρχοντικά (αρκετά από τα οποία έχουν κτιστεί από διάσημους
καλλιτέχνες και όχι μόνο) και ο τσιμεντένιος δρόμος ενώνεται με τα
καλντερίμια. Θα επισκεφθείς τη Βιβλιοθήκη που ίδρυσαν οι παιδαγωγοί Άνθιμος
Γαζής και Γρηγόριος Κωνσταντάς το 1814 και τον Ναό των Ταξιαρχών του 1741: στο
εσωτερικό του, που είναι πραγματικό ακουστικό θαύμα, υπάρχει ένα από τα
καλύτερα ξυλόγλυπτα τέμπλα. Οι υπόλοιποι λόγοι που θα σε κάνουν να εντάξεις
τις Μηλιές στη λίστα των αγαπημένων σου προορισμών είναι επίσης ενδιαφέροντες:
Οι παραδοσιακές βρύσες (με πρώτη τη στεγασμένη «Βάπτιση»), ο ανακαινισμένος
σταθμός του τρένου, η εντυπωσιακή σιδερένια καμπυλωτή γέφυρα-έργο του
μηχανικού Εβαρίστο Ντε Κίρικο (πάνω από τον χείμαρρο Μπελεγκρίνο), το σπήλαιο
όπου σύμφωνα με τον μύθο δίδασκε ο Κένταυρος Χείρωνας τους μαθητές του και η
Μονή του Αγίου Νικολάου του Γέρου.

TH ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΣΤΙΣ ΜΗΛΙΕΣ:

H προμετωπίδα της Βιβλιοθήκης αναγράφει «Ψυχής Άκος» (θεραπεία ψυχής)
περιγράφοντας… τα συναισθήματά σου όταν φεύγεις από το ιστορικό κτίριο των
Μηλεών γεμάτος εικόνες και διηγήσεις. H Σχολή των Μηλεών και η Βιβλιοθήκη
ξεκίνησαν εδώ την επίσημη λειτουργία τους στις 6 Αυγούστου του 1815.
Εμπνευστές, τρεις σπουδαίοι άνθρωποι: Ο Άνθιμος Γαζής, ο Δανιήλ Φιλιππίδης και
ο Γρηγόριος Κωνσταντάς. Σύντομα έγινε γνωστή για το υψηλό επίπεδο διδασκαλίας,
ενώ στην πλουσιότατη Βιβλιοθήκη της Σχολής υπήρχαν περισσότεροι από 10.000
τόμοι. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης και την αποτυχία της στο Πήλιο, η Σχολή
και η Βιβλιοθήκη υπέστησαν σοβαρές ζημιές και το 1844 η Σχολή έκλεισε
οριστικά. Το 1928 δίπλα στην πλατεία του χωριού χτίστηκε με έξοδα της
Κρυσταλλίας Οικονομάκη το νέο κτίριο της Βιβλιοθήκης όπου στεγάζονται όσα
βιβλία, έγγραφα και κειμήλια της Μηλιώτικης Σχολής σώθηκαν από τις
καταστροφές. Σήμερα έχει 1.658 τίτλους βιβλίων (τυπωμένων ανάμεσα στο 1497 και
το 1899), 3.000 τόμους, σπάνιες εκδόσεις, πρωτότυπα βιβλία του Διαφωτισμού
κ.ά. H Βιβλιοθήκη δεν έχει μόνο ιστορία. Αποτελεί κι ένα ζωντανό κύτταρο της
πνευματικής ζωής του τόπου – κάτι που επιβεβαιώνουν οι δεκάδες επισκέπτες του
δανειστικού τμήματος στο ισόγειο.

ΚΑΤΩ ΓΑΤΖΕΑ:

Εδώ… γαντζώνουν καλά οι άγκυρες των πλοίων αλλά και οι διαθέσεις σου!
Απλωμένη σε έναν μικρό κάμπο (με καρποφόρα και καλλωπιστικά δέντρα) υπήρξε
διαμετακομιστικό κέντρο της ελιάς. Τώρα είναι ένα αξιόλογο παραθεριστικό
κέντρο.

ΠΙΝΑΚΑΤΕΣ:

Με την πρώτη ματιά – ειδικά τώρα τον χειμώνα – το χωριό των Πινακατών μοιάζει
βουβό κι έρημο «καρφωμένο» καθώς είναι πάνω στην πλαγιά με τα αρχοντικά και τα
πυργόσπιτά του. Το χωριό τα παλιά χρόνια ήταν οικισμός του Αγίου Γεωργίου
Νηλείας, όμως με τον φόβο των πειρατών οι ντόπιοι τραβήχτηκαν ψηλότερα και από
τότε λες και οι κάτοικοί του (ασχολούμενοι σήμερα κυρίως με την
ελαιοκαλλιέργεια) έχουν ασκηθεί στη σιωπή… Δεν είναι αλήθεια! Αφήνοντας το
αμάξι και κάνοντας μια βόλτα στο χωριό θα δεις πως οι Πινακάτες είναι ένα
ολοζώντανο χωριό, όπου αξίζει να περπατήσεις και να επισκεφθείς το ναό του
Αγίου Δημητρίου, τον «Σταυρό» (1803) και τη Βρύση (1894).

ΒΥΖΙΤΣΑ:

Σε υψόμετρο 450 μέτρων η Βυζίτσα απλώνεται σε μια ήμερη λαγκαδιά. Αφήνεις το
αυτοκίνητο, χώνεσαι στο χιόνι και εντυπωσιάζεσαι από τα τρίπατα αρχοντικά
μακεδονικού τύπου που χτίστηκαν το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, αναπαλαιώθηκαν
– τα περισσότερα από τον ΕΟΤ – και λειτουργούν ως παραδοσιακοί ξενώνες. Κάνεις
μια βόλτα από την πλατεία με τη σκεπαστή βρύση «Μούσγα» του 1888, μπαίνεις
στον ναό της ζωοδόχου Πηγής (1725) με τον ξυλόγλυπτο άμβωνα και ύστερα στο
μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου που χτίστηκε το 1797 από τον λαϊκό
αρχιτέκτονα Δήμο Ζηπανιώτη.

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΗΛΕΙΑΣ:

Απλώνεται αμφιθεατρικά ανάμεσα σε δύο ράχες κι έχει χαρακτηριστεί από παλιούς
λόγιους «πολύτιμο πετράδι στη μετόπη του Πηλίου». Κτίστηκε γύρω από το παλιό,
ομώνυμο μοναστήρι, γύρω στα 1500, και έγινε τρανό κεφαλοχώρι κυρίως χάρη στην
καλλιέργεια ελιάς. Απολαμβάνεις το μπαλκόνι της Ράχης και τις εξοχές του
Αϊ-Λια. Μπαίνεις στο Εικαστικό Μουσείο του γλύπτη Νικόλα Παυλόπουλου, στην
πλατεία του χωριού. Επισκέπτεσαι τις τρίκλιτες βασιλικές του Αγίου Γεωργίου,
του Αγίου Αθανασίου (1795), την πρώτη που έχτισε ο λαϊκός αρχιτέκτονας Δήμος
Ζηπανιώτης και στόλισε με τα λιθανάγλυφά του ο Μίλιος Ζηπανιοπολίτης, και της
Κοίμησης της Θεοτόκου (1742). Γαληνεύεις με τη μαγευτική θέα από το παλιό
μοναστήρι των Ταξιαρχών, ενώ σε κερδίζει η παλιά μονή της Μεγάλης Σωτήρας στην
περιοχή Κανάλια και το Αρχοντικό Ιωαννίδη (1888) γεμάτο με ζωγραφιές του
ντόπιου Γιάννη Καρδάση.

tip

Να περπατήσεις κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής του «Μουντζούρη» από τα
Λεχώνια μέχρι τον οικισμό της Αγίας Τριάδας. Θα δεις από κοντά τις καμαρωτές
πέτρινες γέφυρες της γραμμής, τα «μπαράζια» της αντιστήριξης στα επικλινή
εδάφη, αλλά και το τούνελ («μούτ’κο») δίπλα στον σταθμό της Άνω Γατζέας. Θα
πιεις νερό από την πηγή «Ανάβρα», ένα καφεδάκι στον σταθμό και θα επιστρέψεις
ανανεωμένος.

Διαμονή

Στις Πινακάτες

«Αρχοντικό Αναστάση Ξηραδάκη» (24230 86375). Ένα αναστηλωμένο αρχοντικό
που έχει διατηρήσει ατόφια όλα τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του. Με 6 δωμάτια, 1
σουίτα, μεγάλο σαλόνι (ο οντάς στα πηλιορείτικα αρχοντικά) και διακόσμηση από
τη συλλογή των ιδιοκτητών.

Στον Άγιο Γεώργιο

«Αρχοντικό Δερελή» (24280-93163). Πυργόσπιτο με έξι δωμάτια κτισμένο
στα τέλη του 18ου αιώνα, κοντά στην κεντρική πλατεία.

«Ανωβολιός» (24280-86893, 24280-86898). Εντυπωσιακό, καινούργιο
συγκρότημα, με δεκαπέντε πολυτελή δωμάτια, μοναδική θέα στη θάλασσα και σαλόνι
με τζάκι.

«Αρχοντικό Τζώρτζη» (24280-94252) Κτίριο του 1864 Αιγυπτιωτών, που
αναπαλαιώθηκε το 1990 από τους σημερινούς ιδιοκτήτες. Έχει 7 δωμάτια και η κ.
Εύα σερβίρει εξαιρετικό πρωινό.

«Αρχοντικό Ιωαννίδη» (24280-94071). O πολυφωτογραφημένος ξενώνας με τα
υπέροχα ζωγραφιστά ταβάνια.

Στη Βυζίτσα

«Αρχοντικό Καραγιαννόπουλου» (24230-86717). Έξι δωμάτια τυπικής
πηλιορείτικης διαρρύθμισης και με παραδοσιακή διακόσμηση στους εσωτερικούς
χώρους.

«Αρχοντικό Κόντου»(24230-86030). Το αναστηλωμένο κτίριο του 1792 έχει
υποβλητική ατμόσφαιρα και κυρίαρχα στοιχεία την πέτρα και το ξύλο. Τα δωμάτια
είναι μικρά και χαριτωμένα (πρέπει να σκύψεις για να μπεις). Προνοήστε για
ελαφριές αποσκευές, γιατί το καλντερίμι είναι κάπως μακρύ και ανηφορικό.

«Αρχοντικό Μιχόπουλου» (24230-86860). Σπίτι του 1860 με μεγάλο ατού την
ευρυχωρία των δωματίων και των κοινόχρηστων χώρων.

«Αρχοντικό Σαντίκος» (24230-86765). Από τα πιο όμορφα διατηρητέα
αρχοντικά του χωριού με 7 δωμάτια, μία μεζονέτα και δύο εσωτερικά σαλόνια: στο
ισόγειο, όπου προσφέρεται το πρωινό, και στον ηλιόλουστο οντά στον επάνω
όροφο, με θέα στον Παγασητικό.

Φαγητό

Η TABEPNA «ΠΑΛΙΟΒΙΓΛΑ»:

Αν έχει ομίχλη, μεταξύ Αϊ-Γιώργη και Πινακατών ίσα που διακρίνεις την ξύλινη
ταμπέλα με το όνομα της ταβέρνας και την πληροφορία πως νοικιάζονται άλογα για
βόλτα. Αφήνεις το αυτοκίνητο και τραβάς τον ανηφορικό δρόμο πλάι στην άσφαλτο.
Στην κορυφή του λόφου είναι καρφωμένη η «αυτόνομη πολιτεία» του Γιάννη,
κτισμένη με τα χέρια του: μια γλυκύτατη ταβέρνα-φάρμα που μοιάζει βουτηγμένη
μες στο χιόνι. Δεν αργείς. Μπαίνεις, βολεύεσαι πλάι στο αναμμένο τζάκι και
πιάνεις τη χαλαρή κουβέντα με τον ιδιοκτήτη. Το ζεστό περιβάλλον και το λευκό
φόντο έξω, σε ηρεμούν. Πίσω από τη φάρμα βρίσκεται ο στάβλος με τα πέντε άλογα
(η βόλτα κοστίζει 5 ευρώ την ώρα, πάντα με τη συνοδεία του Γιάννη).

Στις Μηλιές

* «Ο Παλιός Σταθμός». Βρίσκεται στην τοποθεσία όπου καταλήγει το
τρενάκι του Πηλίου. Σπεσιαλιτέ της το μοσχάρι α λα χασάπα (υπέροχο μελωμένο
κρέας με τραγανή πετσούλα αρωματισμένο με σκόρδο και μυρωδικά του βουνού).
Επίσης θα δοκιμάσετε αγριογούρουνο στιφάδο και σούπα γίδα με τραχανά. *
«Το Αγνάντι». Δοκιμάστε γίδα στη λαδόκολλα, λαχανοντολμάδες και
εξαιρετική καρυδόπιτα της κυρίας Γιάννας. * «Σαλκίμι». Με όλες
τις τοπικές νοστιμιές και εξαιρετικές πίτες. * «Κυρία Μαρία».
Στέκι των επισκεπτών στην πλατεία.

Στις Πινακάτες

* «Οινοσίφιλος». Αυτή την περίοδο λειτουργεί κυρίως Παρασκευή,
Σάββατο και Κυριακή, μεσημέρι και βράδυ. Ξεχωρίζει η πικάντικη κουκιόφαβα, το
κατσικάκι λαδορίγανη και το χύμα κρασί παραγωγής του ιδιοκτήτη. *
«Πηλέας». Στην πλατεία, με μαγειρευτά και ψητά. *
«Δροσιά». Στον κεντρικό δρόμο, με ωραία αυλή.

Άγιος Γεώργιος

* «Ο Στέφανος». Θα δοκιμάσετε ό,τι υπάρχει εκείνη τη μέρα και θα είναι
σίγουρα πολύ καλό. * «Τσατιτζής». Ψησταριά στην κεντρική
πλατεία.

Άνω Λεχώνια

«Σταθμός Λεχωνίων». Ωραίος χώρος και εξαιρετικό φαγητό. Δοκιμάστε
χυλοπίτες.

Κάτω Γαντζέα

«Γιαλοπαρμένο». Ανοιχτά από το πρωί για καφέ και εξαιρετικά γλυκά με…
σπεσιαλιτέ το μπισκοτόγλυκο.