Πρόσωπα Mια ξεχασμένη όμηρος

H Αΐντα Ντυβαλτιέ επέμεινε να πάρει τη θέση του Γάλλου συζύγου της, όταν
ένοπλοι εισέβαλαν στο σπίτι τους για να τον απαγάγουν. Ήταν Μάρτιος του 2001.
Από τότε δεν την ξανάδαν ποτέ.

Αΐντα Ντυβαλτιέ. Οι κόρες της κρατούν φωτογραφίες της, πέρυσι τον Σεπτέμβριο στο Μεντεγίν

Την Κυριακή, η σορός της βρέθηκε στη Δυτική Κολομβία, 430 χιλιόμετρα δυτικά
της Μπογκοτά. H ανακάλυψή της κατέστη δυνατή χάρη στην κατάθεση ενός λιποτάκτη
από τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (EPL), μιας μικρής μαοϊκής οργάνωσης που
είχε σχεδόν διαλυθεί στη δεκαετία του 1990. Ο πρώην αντάρτης είπε στις αρχές
ότι η Αΐντα Ντυβαλτιέ πέθανε δέκα μήνες μετά την απαγωγή της. Το πώς δεν έχει
γίνει ακόμη γνωστό.

H απαγωγή πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2001. H Αΐντα, 67 χρόνων τότε,
βρισκόταν με τον σύζυγό της, τον Ζαν-Λουί Ντυβαλτιέ, στο αγρόκτημά τους στο
Άρμα, ένα χωριό της Δυτικής Κολομβίας που ζει από την παραγωγή καφέ. «Όταν οι
τρεις άνδρες με τα όπλα εισέβαλαν στο αγρόκτημά μας για να απαγάγουν τον
πατέρα μου, η μαμά μπήκε στη μέση φωνάζοντας, “πάρτε εμένα στη θέση του, ο
σύζυγός μου είναι άρρωστος”. Έτσι έφυγε με τους απαγωγείς», αφηγείται η κόρη
τους, η δικηγόρος Μαρία-Έλενα Ντυβαλτιέ, 43 χρόνων. «Την εποχή εκείνη
αντιμετώπιζε και η μαμά σοβαρά προβλήματα υγείας. Αλλά έλεγε πάντα ότι “ο
άνδρας μου είναι ο έρωτας της ζωής μου. Αν θελήσουν να τον απαγάγουν, θα πάω
στη θέση του”. Και αυτό ακριβώς έκανε».

Ο Ζαν-Λουί, 73 χρόνων σήμερα, και όλη η οικογένεια (με την Αΐντα είχαν πέντε
παιδιά και εννέα εγγόνια) έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Τρεις μήνες μετά την
απαγωγή, χρεοκόπησαν για να πληρώσουν λύτρα στους απαγωγείς, μίσθωσαν
αεροπλάνα για να αναζητήσουν ίχνη της Αΐντα, χωρίς όμως αποτέλεσμα. H γαλλική
κοινή γνώμη αγνοούσε για χρόνια πως, εκτός από την Ίνγκριντ Μπετανκούρ που
απήχθη πριν από τέσσερα χρόνια από τις Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της
Κολομβίας (FARC), υπήρχε και μια δεύτερη Γαλλοκολομβιανή όμηρος. «H απίστευτη
κινητοποίηση, πολιτική και επικοινωνιακή, που υπήρξε έναν χρόνο μετά για την
Ίνγκριντ Μπετανκούρ, μας ήταν οδυνηρή στην αρχή. H μητέρα μου ήταν επίσης
Γαλλοκολομβιανή», έλεγε πέρυσι η Μαρία-Έλενα. Αντίθετα όμως από την
Μπετανκούρ, η Αΐντα Ντυβαλτιέ δεν ήταν δημοσιογράφος ούτε υποψήφια για την
προεδρία της Δημοκρατίας ούτε φίλη του κ. Ντε Βιλπέν, συνεπώς ουδείς μιλούσε
γι’ αυτήν.

«Στην αρχή οι απαγωγείς μάς τηλεφωνούσαν ανά πάσα στιγμή στις πέντε το πρωί,
μέσα στη νύχτα, αλλά εδώ και δύο χρόνια δεν είχαμε τίποτε», λέει η
Μαρία-Έλενα. «Μας ζήτησαν ξανά λύτρα, αλλά αυτή τη φορά ο πατέρας μου δεν
πλήρωσε». Σύμφωνα με την κατάθεση του πρώην αντάρτη, η Αΐντα ήταν τότε ήδη
νεκρή. Αυτή τη στιγμή περισσότεροι από 2.000 άνθρωποι, ανάμεσά τους και η
Μπετανκούρ, κρατούνται όμηροι στην Κολομβία.