ΓIAN BAN IMΣKΟT Θρησκευτική πρόκληση στη… βία

«Το ενδιαφέρον του κόσμου για τη θρησκεία σήμερα είναι πότε έτσι και πότε αλλιώς. Πολλοί νέοι, για παράδειγμα, υποδέχθηκαν τον νέο Πάπα ως ροκ σταρ κι ας είναι υπερσυντηρητικός», λέει ο Βέλγος ζωγράφος Γιαν Βαν Ίμσκοτ, μπροστά στα «ανατρεπτικά» έργα του που παρουσιάζονται στην Γκαλερί Bernier/Eliades

«Δεν με ενδιαφέρει όμως να προκαλέσω ή να ασκήσω κριτική στη Ρωμαιοκαθολική
Εκκλησία. Θέλω να αναδείξω στοιχεία όπως η βιαιότητα. Σε πολλούς αρέσει να
βλέπουν στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση σκηνές βίας. H σταύρωση του Χριστού
όμως δεν είναι μία από τις βιαιότερες εικόνες;», αναρωτιέται ο Γιαν Βαν
Ίμσκοτ, o Βέλγος ζωγράφος που με δεκαετή καριέρα στο ενεργητικό του μας φέρνει
την έκθεση«Forgotten Abstraction» («Ξεχασμένη έννοια»), στην Γκαλερί
Bernier/Eliades.

Άγιοι αφοσιωμένοι στα ιερά βιβλία τους περιστοιχίζονται από γυμνές καλλονές
στους τεράστιους καμβάδες του Βέλγου καλλιτέχνη. «Σε κάθε πίνακα διηγούμαι
διαφορετικές ιστορίες ταυτοχρόνως», εξηγεί στα «NEA» ο ζωγράφος για τη σειρά
των έργων που άρχισε να δουλεύει πριν από πέντε χρόνια. «Με ενδιαφέρει να δώσω
υπόσταση σε αφηρημένες έννοιες. Οι ήρωες μπορεί να προέρχονται από την Αγία
Γραφή, το Χόλιγουντ, το μουσικό στερέωμα και να συνυπάρχουν στον ίδιο καμβά,
ώστε να δώσουν ερεθίσματα στον θεατή να αρχίσει να τον “διαβάζει” από ό,τι τον
αγγίζει περισσότερο. Τα ερωτηματικά που θα του γεννήσει το έργο θα τον
οδηγήσουν σε βιβλία, σε αναζήτηση, θα ανακαλύψει λεπτομέρειες που αγνοούσε. Θα
μπορέσει να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στο “διαβάζω” και στο “μελετώ”. Το
αποτέλεσμα νομίζω πως είναι οξυγόνο για τη δημοκρατία».

Απωθημένα δεν υπάρχουν στους καμβάδες του. «Δεν μεγάλωσα ως αυστηρός
καθολικός. Πήγαινα σε μεικτό σχολείο, δεν πατούσα σχεδόν ποτέ στην εκκλησία…
Το ενδιαφέρον μου άρχισε όταν διαπίστωσα πως η ιστορία της Εκκλησίας και της
ζωγραφικής ακολουθούσαν παράλληλες πορείες και πως η Εκκλησία χρησιμοποίησε τη
ζωγραφική ως μέσο προπαγάνδας. Τότε άρχισα να ερευνώ σε βάθος. Να βλέπω, για
παράδειγμα, πως το γυμνό δεν ήταν σε όλες τις περιπτώσεις μη αποδεκτό. Ένα
γυμνό μωρό ήταν δείγμα αγνότητας ή ένας φτωχός, ρακένδυτος, σχεδόν γυμνός δεν
ενοχλούσε, αντίθετα με το αισθησιακό γυμνό που απαγορευόταν».

Οι αντιδράσεις που είχε το έργο τού συμπατριώτη του Τιερί Ντε Κορντιέ στη
διεθνή διοργάνωση «Outlook» (αποκαθηλώθηκε ως προσβλητικό τού θρησκευτικού
αισθήματος) στην Αθήνα δεν τον πτοούν. «Κάποιοι πιθανόν να αισθανθούν άσχημα,
αλλά είναι μια ευκαιρία να θέσουν κάποια ερωτήματα στον εαυτό τους. Οι
φανατικοί βέβαια δεν θα το κάνουν».

«H φαντασία πεθαίνει»

Για όσους θέλουν τη ζωγραφική άλλοτε να πεθαίνει και άλλοτε να ανασταίνεται,
ανάλογα με τη μόδα, ο Γιαν Βαν Ίμσκοτ υποστηρίζει: «H ζωγραφική παραμένει
ζωντανή. H φαντασία είναι εκείνη που πεθαίνει». H καρδιά του πρωτοχτύπησε για
τη ζωγραφική όταν, παιδί, προσπαθούσε να αντιγράψει έργα του Βαν Γκογκ. Τα
πρώτα του χρήματα όμως τα κέρδισε στην αυτοκινητοβιομηχανία Volvo! «Δεν ήθελα
να γυρνάω από γκαλερί σε γκαλερί δίχως χρήματα να ζήσω». Έγινε «άνθρωπος για
όλες τις δουλειές» σε ένα θέατρο έως ότου τον κάλεσε μια γκαλερί που είχε δει
έργα του.

INFO

«Forgotten Abstraction» στην Γκαλερί Bernier/Eliades (Επταχάλκου 11, τηλ.
210-3413.935), έως 18 Φεβρουαρίου.