EΛENH KAΣTANH Ψάχνει καλό κείμενο με το… κιάλι

Ελένη Καστάνη: «Την αγαπώ την τηλεόραση. Αλλά είναι μεγάλη η έκπτωση στις κωμικές σειρές πια. Γενικώς, η εποχή μας είναι εκπτωτική… Μια φαστ φουντ εποχή – του εύκολου, του πρόχειρου και του φτηνού… Κι αυτό έχει περάσει παντού. Και στην τηλεόραση. Και στο θέατρο. Ψάχνω εναγωνίως και δεν βρίσκω να παίξω ένα καλό κείμενο. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα η κωμωδία. Και δεν είναι τόσο δύσκολο να την παίξεις, όσο να τη γράψεις»

Κοντούλα. «Στρογγυλούτσικη». Φύσει και θέσει κωμική ηθοποιός. Το στίγμα της
στο ελληνικό θέατρο η Ελένη Καστάνη το πρωτόδωσε το 1991 – ένα παιδάκι σε μια
επιθεώρηση του «Θεσσαλικού», που ο σκηνοθέτης της Κώστας Τσιάνος την είχε
φέρει και στην Αθήνα, στο «Πόρτα». Τότε την πρωτόδα. Ξεκαρδιστική! Φυσικό
επακόλουθο: «Εκτοξεύεται». Και δίκαια κατακτά σύντομα μια θέση στην πρώτη
σειρά των κωμικών ηθοποιών μας. Θέση κατοχυρωμένη πια.

Και ξαφνικά, δέκα χρόνια μετά, το 2001, προβάλλεται η ταινία του Κωνσταντίνου
Γιάνναρη «Δεκαπενταύγουστος». Και εμφανίζεται μια δραματική ερμηνεία κλάσεως:
η Ελένη Καστάνη! Το τράβελινγκ στο φινάλε με την Ελένη Καστάνη να τρέχει
μουσκεμένη απ’ τη βροχή, μάνα σπαρασσόμενη και σπαρακτική, προς το παιδί της
ακόμα με ακολουθεί.

«Όμηρος»: νέα ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη και η Ελένη Καστάνη
επιβεβαιώνει τις δυνατότητές της πέραν της κωμωδίας. Και, καπάκι, έρχεται, στο
τέλος της περσινής θεατρικής σεζόν, και «Ο μυστήριος Mr Love» – που
επαναλήφθηκε φέτος – στο θέατρο «Ιλίσια – Βολανάκης». H Ελένη Καστάνη με
σκηνοθέτρια την Έλλη Παπακωνσταντίνου και πλάι σε έναν ισάξιο Άλκι Κούρκουλο
αποδεικνύει ότι οι ερμηνείες της στις δύο ταινίες δεν ήταν απλώς «δουλειά τού
σκηνοθέτη». H Αδέλα της, μια ταπεινή, ανασφαλής καπελού στο Λονδίνο του 1912,
με κιλά περισσευούμενα, που νομίζει ότι βρίσκει τον έρωτα στο πρόσωπο ενός
απατεωνίσκου ζιγκολό, στο έργο τής Καρολάιν Λιτς γίνεται το όχημα για να δώσει
μια ερμηνεία εξαιρετική φεύγοντας από τα «όριά» της. Μία ερμηνεία η οποία
υπογραμμίζει πόσο λάθος είναι στο θέατρο οι «ετικέτες» που κολλάμε στους
ηθοποιούς.

Γέννημα – θρέμμα Κρητικιά είναι η Ελένη Καστάνη. Γεννήθηκε το 1960 και
μεγάλωσε στη Σητεία. Λύκειο θα κάνει στην Αθήνα όπου μετακόμισαν πια – το
Πέμπτο, στα Εξάρχεια. «H πρώτη σπουδαία παράσταση που είδα ήταν ο
“Ερωτόκριτος” του Ευαγγελάτου, όπου μας πήγε η φιλόλογός μας. Μεγαλειώδης
παράσταση! Είπα: Αυτό που γίνεται στη σκηνή θέλω να το ζήσω». Έτσι, αποφάσισε
να κάνει θέατρο.

Φεύγει για τις… απαραίτητες σπουδές στη Θεσσαλονίκη – στην Ανωτάτη
Βιομηχανική. Θα τις παρατήσει στο πτυχίο. Δραματική Σχολή Βεάκη και ο
καθηγητής της Κωνσταντίνος Μάριος τη βγάζει στη σανίδι το 1983, πρωτοετή
σπουδάστρια, στη «Θαυμαστή μπαλωματού» του Λόρκα που ανεβάζει για παιδιά με το
«Ασκητικό Θέατρό» του. Αποφοιτά το 1985. «Έδινα οντισιόν συνέχεια, δεν με
παίρνανε πουθενά. Έχω κλάψει άπειρες φορές στους δρόμους…». Βρίσκει
αποκούμπι στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης – επί διεύθυνσης Τηλέμαχου Μουδατσάκι. Πρώτη
«επαγγελματική» της παράσταση: καλοκαίρι του 1985, Αθηνά και στον Χορό στον
«Ίωνα» του Ευριπίδη. Θα μείνει εκεί πέντε χρόνια.

Ερωτεύεται στη Σητεία τον κατοπινό άντρα της – δεν είναι πια μαζί, αλλά έχουν
έναν γιο που πάει στην A’ Δημοτικού – και περνάει από το μυαλό της να
παρατήσει το θέατρο. Και τότε ο Μιχάλης Ρέππας, φίλος της αδελφικός από το
Λύκειο, την προτείνει στον Κώστα Τσιάνο για την επιθεώρηση «Μας πήρε το
ποτάμι», για την οποία θα έγραφε μαζί με τον Θανάση Παπαθανασίου τέσσερα
νούμερα. Θα «την πάρει το ποτάμι». Χειμώνας ’90-’91 και οι δρόμοι ανοίγουν για
την Ελένη Καστάνη. Περνάει στο «main stream». H κωμωδία την απορροφά.
Καθιερώνεται.

H τηλεόραση θα την κάνει γνωστή στο ευρύτερο κοινό. Με το «Τι ψυχή θα
παραδώσεις, μωρή» κάνει μπαμ.

Με το «Ιστορίες αιδοίου» της Ιβ Ένσλερ, όπου αποτολμά να επωμιστεί έναν
εξαιρετικά αθυρόστομο μονόλογο σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη,
επιχειρεί μια πρώτη «έξοδο» από τα τετριμμένα. Αφοπλιστική! Αλλά η συνάντηση
με τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη – θα τη δει στο «Safe sex» των Παπαθανασίου –
Ρέππα – είναι αυτή που την καθορίζει.

H κωμωδία συχνά, ειδικά στην Ελλάδα, ταυτίζεται με το εύκολο, το φτηνό, το
χυδαίο. Μπορεί ο ηθοποιός να αντισταθεί ή, αν έχει μπει σε μια διαδικασία
καριέρας, αναγκαστικά αφήνεται να παρασυρθεί;

«Πιστεύω ότι αν θέλεις μπορείς να το αποφύγεις. Και ότι όποιο θέαμα κι αν
υπηρετήσεις η ποιότητά σου, αν την έχεις, θα βγει».

Χωρίς εξυπνακίστικα αστεία

Νιώσατε εγκλωβισμένη στην κωμωδία;

«Ομολογώ ότι το ένιωσα. Όχι τόσο στην κωμωδία όσο στον ίδιο τύπο που μου
έδιναν συνέχεια να κάνω – την αφελή σουμπρέτα. Όταν, πάντως, παίζω κωμωδία το
μόνο που έχει σημασία για μένα είναι οι καταστάσεις. Να είναι αληθινές.
Εξυπνακίστικα αστεία δεν κάνω. Γιατί δεν τα καταλαβαίνω. Παίζω ξεκινώντας από
βάση δραματική».

INFO

«Ο μυστήριος Mr Love»: Στη Θεσσαλονίκη, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα
Μερκούρη» (τηλ. 2310-458.591) μέχρι 12 Φεβρουαρίου.