[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ερωτηματικά σε υπόθεση που έχει πάρει τον δρόμο της
Δικαιοσύνης, δεν είχαν προκύψει ποτέ. Πρώτο και μεγαλύτερο το πώς επί έντεκα
μήνες δεν διέρρευσε το παραμικρό. Πώς, αν και το θέμα της διερεύνησης των
υποκλοπών ήταν σε γνώση πολλών (εισαγγελικών λειτουργών, δικαστικών και
κρατικών υπαλλήλων, μαρτύρων), κανείς δεν άνοιξε το στόμα του προς καμιά
κατεύθυνση. Ήταν ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Σύμφωνοι. H εμπειρία ωστόσο μας
βεβαιώνει ότι όταν μια υπόθεση «ανοίγει», όταν δηλαδή τη γνωρίζουν
περισσότεροι από δύο ή το πολύ τρεις, το απόρρητο καταστρα-τηγείται. Ύποπτοι
καθίστανται όλοι. Αλλά ο δράστης δεν διατρέχει τον κίνδυνο να εντοπιστεί. Πού
οφείλεται λοιπόν η… άκρα του τάφου σιωπή; Οι πλέον καχύποπτοι – αλλά και
καλοί γνώστες των σχετικών διαδικασιών – στοιχηματίζουν το κεφάλι τους.
Αποκλείουν το ενδεχόμενο της ενδεκάμηνης διενέργειας μιας προκαταρκτικής
εξέτασης, που – ούτως ή άλλως – εκ προοιμίου φαινόταν ότι δεν θα κατέληγε
πουθενά. Άλλωστε ο εισαγγελέας δεν επεδίωκε την επιβεβαίωση της τέλεσης του
εγκλήματος. Αυτό ήταν δεδομένο. Έψαχνε τους δράστες. Πώς; Ο προϊστάμενος της
Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών κ. Γ. Παπαγγελόπουλος εξέτασε στο διάστημα αυτό
δεκατρείς μόνο μάρτυρες. Ποιο στοιχείο σηματοδότησε το πέρας της
προκαταρκτικής εξέτασης; Τι τον οδήγησε ξαφνικά σε μια δίωξη κατ’αγνώστων που,
ούτως ή άλλως, είχε τη δυνατότητα να ασκήσει εξ αρχής, αφού το αδίκημα είχε
αναμφισβήτητα τελεστεί; H απογοήτευση για το μάταιο της αναζήτησης των
δραστών; Μα δεν εξάντλησε τα περιθώρια. Και αν δεν διέθετε – όπως είναι
ευνόητο – τις τεχνικές γνώσεις για να ερευνήσει αυτό καθαυτό το θέμα των
υποκλοπών, διόρισε άραγε πραγματογνώμονες, όπως είθισται σε περιπτώσεις με
εξειδικευμένο αντικείμενο; Μία από τις πτυχές της υπόθεσης, ωστόσο, η
αυτοκτονία του στελέχους της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας μέσω της οποίας
γινόταν η παρακολούθηση των τηλεφώνων, μια ημέρα πριν από την ανακοίνωση του
ζητήματος στον Πρωθυπουργό, λογικά δεν θα δυσκόλευε τον κ. Παπαγγελόπουλο.
Γιατί δεν τη διερεύνησε; διερωτώνται οι πάντες. Από απειρία; Αδύνατον. Από
κακή εκτίμηση; Αποκλείεται. Από σεβασμό στη μνήμη του νεκρού, λέγεται. Μα
ακριβώς γι’ αυτό όφειλε να το κάνει. Οι σκιές μόνο τον τραγικό αυτόχειρα δεν
εξυπηρετούν πλέον…