«Όχι λογοκρισία υπό την απειλή του εκφοβισμού»

H εφημερίδα αυτή σκέφτηκε πολύ αν έπρεπε ή όχι να αναδημοσιεύσει τις επίμαχες
γελοιογραφίες του Μωάμεθ. Σε ένα επίπεδο, η εμφάνισή τους θα ήταν μια
αρμόζουσα απάντηση στους φανατικούς που ζητούν την απαγόρευσή τους. Παράλληλα,
όμως, η αναδημοσίευση των σκίτσων αρκετούς μήνες αφότου πρωτοδημοσιεύτηκαν,
εμπεριέχει ένα στοιχείο επιδειξιομανίας. Αναζητώντας μια ισορροπία, οι «Times»
επέλεξαν να μη δημοσιεύσουν τις γελοιογραφίες, αλλά να δημοσιεύσουν links για
όσους επιθυμούν να τα δουν. Το σημαντικό, εδώ, είναι η δυνατότητα επιλογής. H
αλήθεια είναι πως το να θέτει κανείς τα όρια, σε περιπτώσεις όπως αυτή, δεν
είναι εύκολη υπόθεση.

Οι οπαδοί μιας θρησκείας δεν μπορεί να λένε ότι επειδή οι ίδιοι θεωρούν τις
εικόνες του Προφήτη ειδωλολατρία, το ίδιο πρέπει να ισχύει και για όλους τους
άλλους. Από την άλλη μεριά, η απεικόνιση του Μωάμεθ με ένα τουρμπάνι σαν βόμβα
είναι εμπρηστική. Οι «Times», για παράδειγμα, θα δίσταζαν να δημοσιεύσουν μια
γελοιογραφία που θα απεικόνιζε τον Χριστό με ναζιστική στολή. Οι μουσουλμάνοι
έχουν δικαίωμα να διαμαρτυρηθούν για τα σκίτσα και, αν θέλουν, να μποϊκοτάρουν
τα έντυπα που τα δημοσιεύουν.

Οτιδήποτε άλλο, όμως, ξεφεύγει από τη σφαίρα της νόμιμης διαμαρτυρίας και
άπτεται της σφαίρας μιας λογοκρισίας που επιβάλλεται υπό την απειλή του
εκφοβισμού.