Πινακίδες – σπαζοκεφαλιά

Ανεβαίνοντας τη Συγγρού, στο ύψος της διασταύρωσης με τη Λεωφόρο Αμφιθέας,
οι οδηγοί βλέπουν μπροστά τους μια πινακίδα που αναφέρει «Νέα Σμύρνη, είσοδος
A». Σε μόλις είκοσι μέτρα υπάρχει μια δεύτερη πινακίδα που αναφέρει «Νέα
Σμύρνη, είσοδος Δ». Δύο χαρακτηρισμοί για την ίδια είσοδο προς τη γνωστή
περιοχή.

Δύο χρόνια ήταν αρκετά για να εγκαταλειφθεί πλήρως η «ολυμπιακή» προσπάθεια
αναβάθμισης των σημάτων οδικής κυκλοφορίας, τόσο στην Αθήνα όσο και στην
υπόλοιπη Ελλάδα. «TA NEA» με τη βοήθεια του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων
εντόπισαν κραυγαλέες περιπτώσεις σημάτων… εκτός τόπου και χρόνου.

Υπάρχουν πινακίδες, διάσπαρτες στην Αθήνα, που τοποθετήθηκαν… προσωρινά την
εποχή των μεγάλων έργων και παραμένουν στη θέση τους: Στην πλατεία Αγίας
Σοφίας, στο Νέο Ψυχικό, υπάρχει ακόμα μια ταμπέλα που αναφέρει ότι η πορεία
από την πλατεία προς τη Λεωφόρο Κηφισίας είναι κλειστή λόγω της κατασκευής του
ανισόπεδου κόμβου, ο οποίος όμως λειτουργεί εδώ και δύο χρόνια. Στη Γλυφάδα
πάλι, επί της οδού Μεταξά, υπάρχει ταμπέλα που προειδοποιεί τους οδηγούς για
τα έργα στο τραμ – που ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο του 2004.

«Αυτά είναι τα πιο ανώδυνα λάθη, που ωστόσο μπερδεύουν τους οδηγούς και τους
κοστίζουν χρόνο» αναφέρει ο πρόεδρος των Συγκοινωνιολόγων κ. Πάνος Παπαδάκος.
«Εκείνο που μπορεί να πει κανείς με την πρώτη ματιά στους δρόμους του
Λεκανοπεδίου είναι ότι υπάρχουν δεκάδες σήματα που δεν έχουν λόγο ύπαρξης.
Υπάρχει πλεονασμός σημάτων» συμπληρώνει και αναφέρει ως παράδειγμα τη
διασταύρωση της προέκτασης της Κατεχάκη προς τον περιφερειακό του Γαλατσίου.
«Σε διασταύρωση αυτού του δρόμου υπάρχει ταυτόχρονα σήμα που απαγορεύει τη
στροφή δεξιά, άλλο που απαγορεύει τη στροφή αριστερά και τρίτο που υποδηλώνει
υποχρεωτική πορεία ευθεία. Τα δύο από τα τρία σήματα είναι περιττά».

Προκαλούν και ατυχήματα

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης ένα ποσοστό 6%
των τροχαίων ατυχημάτων που συμβαίνουν στο Λεκανοπέδιο οφείλεται στη σύγχυση
που προκαλείται στους οδηγούς είτε από την πληθώρα σημάτων είτε από την ελλιπή
σήμανση. Υπάρχει μεγάλη αυθαιρεσία όσον αφορά την τοποθέτηση των σημάτων,
αναφέρει και ο συγκοινωνιολόγος κ. Στράτος Παπαδημητρίου. «Έρχεται το
υπουργείο και τοποθετεί μια πινακίδα. Ο δήμος της κάθε περιοχής προσθέτει τις
δικές του. Ιδιώτες χωρίς να ρωτούν κανέναν βάζουν και άλλες, με αποτέλεσμα να
υπάρχει το απόλυτο χάος». Ενδεικτικό παράδειγμα είναι η έξοδος της Εθνικής
Οδού προς τους Θρακομακεδόνες. Ο οδηγός έχει μπροστά του… 17 διαφορετικές
πινακίδες με ισάριθμες πληροφορίες, ενώ ακόμα και στην υπερσύγχρονη Αττική Οδό
υπάρχουν ταμπέλες που δεν είναι ακριβείς.

Οι συγκοινωνιολόγοι σημειώνουν ότι «σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο υπάρχουν
τριών ειδών σήματα. Οι πράσινες ταμπέλες τοπωνυμίων σηματοδοτούν διευρωπαϊκούς
άξονες ή αυτοκινητόδρομους. Οι μπλε, αστικούς άξονες και κεντρικές λεωφόρους
και οι λευκές ταμπέλες τοπικούς δρόμους και τα κέντρα των περιοχών. Έγιναν
κάποιες προσπάθειες στην αρχή, ωστόσο σταμάτησαν. Σήμερα δεν υπάρχει σε
εξέλιξη καμία εργολαβία μελέτης και αντικατάστασης των σημάτων. Και όμως
κάποιες από αυτές τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1960».