AΛEΞIA BΟYΛΓAPIΔΟY «Tο… μυαλό κάνει διεθνή καριέρα»

«Θα μου άρεσε πολύ η βάση μου, το σπίτι μου, να είναι η Ελλάδα και όχι η Γερμανία και η Ιταλία» λέει η Αλεξία Βουλγαρίδου – διατηρεί δύο σπίτια, στο Μανχάιμ και στην Πίζα, που σπάνια τα βλέπει… «Αλλά η Ελλάδα είναι αποκομμένη. Τα Μέγαρα Μουσικής στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη δεν μπορούν να σώσουν την κατάσταση. Δεν νοείται να υπάρχει χώρα που να μη διαθέτει μια αξιοπρεπή Λυρική Σκηνή. Ντρέπομαι, όταν με ρωτούν ξένοι συνάδελφοι “γιατί δεν τραγουδάς στην Ελλάδα;” να τους απαντώ “δεν υπάρχει Θέατρο”… Έκανα μια συναυλία στην Κωνσταντινούπολη και ντράπηκα ακούγοντας πόσα Λυρικά Θέατρα έχει η Τουρκία»

H Μιμή στην «Boheme» του Πουτσίνι που ερμήνευσε με εξαιρετική επιτυχία το 2001
αλλά και το 2002, στην πρεμιέρα, ντεμπουτάροντας στο εξαιρετικό Φεστιβάλ του
Μπρέγκεντς, στην Αυστρία, ήταν ο ρόλος που της άνοιξε την πόρτα για διεθνή
καριέρα.

Με τον ίδιο ρόλο η Ελληνίδα σοπράνο Αλεξία Βουλγαρίδου επιστρέφει στην Ελλάδα.
Για να τον τραγουδήσει στην παράσταση που ετοιμάζει η Όπερα Θεσσαλονίκης του
Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Στην Ελλάδα έχει τραγουδήσει μέχρι τώρα μόνο δύο φορές – στην Λυρική. Τον Μάιο
του 2001 Παμίνα στον «Μαγικό αυλό» και τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς στην
πρεμιέρα της «Τραβιάτα» – εξαιρετική Βιολέτα, ακόμα τη θυμάμαι, γι’ αυτό
επιδίωξα να μιλήσω μαζί της.

Στην Καβάλα γεννήθηκε και μεγάλωσε η Αλεξία Βουλγαρίδου. Εκεί ζουν ακόμα η
μητέρα και τα δύο αδέλφια της. Πολύ δεμένη με τον πατέρα της. «Ήταν το ίνδαλμά
μου. Κανέναν δεν αγάπησα τόσο. Τον έχασα πέρσι».

Ξεκίνησε με μαθήματα πιάνου στο Δημοτικό Ωδείο Καβάλας. «Πολύ περίεργο παιδί
ήμουν. Σπίτι – ωδείο, ωδείο – σπίτι. “Φυτό”»… Γελάει. Μιλάμε στο κινητό –
είναι στην Γαλλία, στο Μπορντό, για να κάνει «Τραβιάτα». «Το όνειρό μου, όμως,
ήταν να είμαι στη σκηνή. Μας πήγαιναν οι γονείς μας τα καλοκαίρια στους
Φιλίππους, έβλεπα τις τραγωδίες και παθιαζόμουνα. Όταν κατάλαβα ότι στην όπερα
η σκηνή μπορεί να συνδυαστεί με την μουσική ήταν το καλύτερο που μπορούσε να
συμβεί».

Άρχισε μαθήματα τραγουδιού στα δεκάξι. Στα δεκαοκτώ κατεβαίνει στην Αθήνα για
σπουδές – Τμήμα Διεθνούς Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών στην Νομική – ενώ
παράλληλα συνεχίζει τα μαθήματα τραγουδιού. Το 1992 φεύγει. Στο Μόναχο. «H
Μουσική Ακαδημία του Μονάχου είναι η καλύτερη». H δασκάλα που της συστήνουν ως
την καλύτερη για να την προετοιμάσει είναι Ελληνίδα: η μέτζο Δάφνη
Ευαγγελάτου. Γύρω στους τριακόσιους οι υποψήφιοι για επτά θέσεις. Θα περάσει.
Μιλάει για την Δάφνη Ευαγγελάτου με μεγάλη αγάπη: «Είναι η Δασκάλα μου πάντα.
Δεν κάνω κανένα ρόλο χωρίς να τη συμβουλευτώ και χωρίς να “τσεκάρω” το ρόλο
μαζί της. Της λέω: “έρχομαι να με… σιδερώσετε”». Γελάει.

Περνάει στο Στούντιο Όπερας του Μονάχου και τραγουδάει μικρούς ρόλους.
Ντεμπούτο με ρόλο πρωταγωνιστικό θα κάνει το 1994 στην Όπερα του Μονάχου:
Σουζάνα στον «Γάμο του Φίγκαρο» με μαέστρο τον σερ Κόλιν Ντέιβις.

Θα ακολουθήσει συμβόλαιο με την Όπερα του Μανχάιμ. Τραγουδάει πολλούς μεγάλους
ρόλους. H καριέρα της παίρνει πολύ σύντομα πορεία ανοδική. Πρόσφατα
κυκλοφόρησε από την Sony BMG και με την ετικέτα «Arte Nova Voices» και το
πρώτο της CD ενώ πρόκειται να ηχογραφηθεί από την ίδια εταιρεία «H μεγαλοψυχία
του Τίτου» του Μότσαρτ, όπερα στην οποία θα τραγουδήσει σύντομα τον επώνυμο
ρόλο και ζωντανά στο Μόναχο.

Κάνετε προσεκτικά την επιλογή των ρόλων σας;

«Καλλιτέχνης που κάνει διεθνή καριέρα είναι αυτός που έχει μυαλό – ο έξυπνος
καλλιτέχνης. Με το δεδομένο βέβαια ότι έχει φωνή. Μεγάλος τραγουδιστής είναι
αυτός που ξέρει να διαλέγει το ρόλο που θα τραγουδήσει ώστε και να μην τον
κουράσει και να του δώσει τα εφόδια για να γίνει καλύτερος. Εάν αποφασίσεις να
κάνεις καριέρα που θα κρατήσει όλο κι όλο πέντε χρόνια μπορείς να διαλέγεις
ό,τι να ‘ναι. Αλλά θα βγεις νοκ άουτ».

Θεωρεί τη συνάντησή της με τον Ιταλό μαέστρο Ρικάρντο Μούτι τη σημαντικότερη
στιγμή της καριέρας της. Τραγούδησε κάτω από τη διεύθυνσή του Μαργαρίτα στον
«Φάουστ» του Γκουνό στο Φεστιβάλ της Ραβέννας και, σε συναυλία που μεταδόθηκε
απευθείας από την RAI, Μαργαρίτα στον «Μεφιστοφελή» του Μπόιτο στην Ιταλία και
στην Τυνησία. «Στην Ιταλία είναι Ο Θεός… Του άρεσα πολύ. Με φωνάζει “La
Greca” (σ.σ.: H Ελληνίδα). Θα κάνουμε “Ιφιγένεια εν Ταύροις” του Γκλουκ στην
Φλωρεντία. Και υπάρχουν και άλλα σχέδια».

«Καθένας μας αγαπάει διαφορετικά»

Αυτοί οι χιλιοπαιγμένοι ρόλοι όπως η Μιμή στην «Boheme» αφήνουν περιθώρια
να τους δει κανείς με καινούργιο τρόπο ή, εκ των πραγμάτων, αναγκάζεται να
ακολουθήσει δρόμους πεπατημένους;

«Υπάρχουν μερικά πράγματα που πρέπει οπωσδήποτε να σεβαστούμε. Και είναι αυτά
που ζητάει ο συνθέτης. Για να ζητάει αυτό το χρωματισμό, αυτό το φόρτε, αυτό
το πιανίσιμο θα έχει λόγους. Και πρέπει να το ακολουθήσουμε. Αλλά το πώς θα το
ακολουθήσουμε είναι καθαρά προσωπικό. Όπως με την αγάπη. Μία είναι. Αλλά πώς
αγαπάει ο καθένας μας διαφέρει πολύ. Έτσι γίνεται και με τους ρόλους αυτούς
που τους έχουν τραγουδήσει τόσες μεγάλες φωνές. Λες: “Ωχ! Τι μπορώ να κάνω
τώρα;”. Και όμως! Το πώς θα πεις εσύ “Si, mi chiamano Mimi” (σ.σ.: “Ναι, με
λένε Μιμή”) από το πώς θα το πει ένας άλλος διαφέρει…».

INFO

«La Boheme» στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (Εθνικής Αμύνης 2,
Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310-288.000). Στις 11, 12, 15, 16, 17 και 18/2. H Αλεξία
Βουλγαρίδου ερμηνεύει Μιμή στις 11, 15 και 17/2. Εισιτήρια: 50, 40, 25, 20,
(φοιτητικά) 20, 15 ευρώ.