Nέα τρομο-πρόκληση

Ακαδημαϊκή περιβολή αποκτά μέσω ενός βιβλίου-πρόκλησης η εμμονή σειράς
Αμερικανών πρέσβεων στην Αθήνα – συμπεριλαμβανομένου του νυν Νούμερο 3 του
Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Νίκολας Μπερνς – ότι η 17N είχε τη στήριξη των κυβερνήσεων
του ΠΑΣΟΚ και γι’ αυτό έμενε ασύλληπτη τόσα χρόνια.

«Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πλησίαζαν και το κόστος μιας επίθεσης από τη 17N θα ήταν πολύ μεγάλο», είναι η (απλοϊκή) εξήγηση του συγγραφέα για τη σύλληψη και τη δίκη των στελεχών της 17N επί κυβερνήσεως Σημίτη

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Deadly Connections – States That Sponsor Terrorism»
(«Θανατηφόροι δεσμοί – Κράτη που υποστηρίζουν την τρομοκρατία») που μόλις
κυκλοφόρησε, Ντάνιελ Μπάιμαν, υποστηρίζει ότι η στήριξη προς τη 17N από τις
ελληνικές κυβερνήσεις μπορεί να μην είχε τη μορφή των επίσημων σχέσεων – όπως
συμβαίνει με άλλα κράτη σπόνσορες της τρομοκρατίας. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι
αρχές δεν εξοπλίστηκαν ποτέ με τα απαραίτητα μέσα για να χτυπήσουν την
τρομοκρατική οργάνωση, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέσυρε τον αντιτρομοκρατικό
νόμο του 1978 και γενικώς δεν έγινε καμία προσπάθεια απομυθοποίησης των
τρομοκρατών στην ελληνική κοινή γνώμη, συνηγορεί – κατά τον κ. Μπάιμαν – πως
το κράτος «έκανε τα στραβά μάτια» για τη 17N για πάρα πολλά χρόνια.

«Οι σπόνσορες…»

Εύλογα προκύπτει το ερώτημα, βέβαια, πώς εφόσον οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ
«σπονσοράριζαν» την τρομοκρατία, τα στελέχη της 17N συνελήφθησαν και μάλιστα
επί κυβερνήσεως Σημίτη. H εξήγηση, κατά τον συγγραφέα, είναι απλή: οι
Ολυμπιακοί Αγώνες πλησίαζαν και το κόστος μιας επίθεσης από τη 17N θα ήταν
πολύ μεγάλο.

Άλλωστε, ο κ. Μπάιμαν επικαλείται και άλλες δύο βασικές αρχές, κατά την
ανάλυσή του, των σχέσεων κράτους και «σπονσοραρισμένης» τρομοκρατίας: Κατ’
αρχάς, «… πολλές τρομοκρατικές ομάδες δεν είναι μαριονέτες του σπόνσορά
τους, ορισμένες ομάδες μάλιστα στρέφονται εναντίον των υποτιθέμενων αφεντικών
τους». Και έπειτα, «τα κράτη περιορίζουν ή τερματίζουν την υποστήριξή τους για
τρομοκρατικές ομάδες, εξαιτίας αλλαγών στους στόχους τους, εξωτερικών πιέσεων
ή (σπανιότερα) διότι η ίδια η τρομοκρατική ομάδα αλλάζει».

Σκληροί κύκλοι

Υπενθυμίζεται ότι ανάλογες με τις απόψεις του κ. Μπάιμαν για τις σχέσεις του
ΠΑΣΟΚ με την τρομοκρατία είχαν δημοσιευθεί κατά το παρελθόν στον αμερικανικό
Τύπο (το διάστημα 1999-2000, κυρίως στην «Ουάσιγκτον Ποστ», όταν πρέσβης στην
Αθήνα ήταν ο κ. Μπερνς), ενώ έχουν εκφρασθεί και από σκληρούς συντηρητικούς
κύκλους όπως ο πρώην αρχηγός της CIA Τζέιμς Γούλσι. Αποκτά, όμως, ιδιαίτερη
σημασία – έλεγαν χθες διπλωματικοί κύκλοι – ότι σε αυτή τη συγκυρία, τρία
ολόκληρα χρόνια μετά την εξάρθρωση της 17N, σενάρια που εμπλέκουν την
τροκομοκρατία με το ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται και πάλι σε βιβλία που κυκλοφορούν στην
αμερικανική πρωτεύουσα.

Ποιος είναι ο συγγραφέας Ντάνιελ Μπάιμαν

Ο ΝΤΑΝΙΕΛ ΜΠΑΪΜΑΝ (φωτό) δεν είναι κάποιος τυχαίος, φαντασιόπληκτος
μυθιστοριογράφος, τύπου Ζεράρ ντε Βιλιέ, που παίρνει ως αφορμή πραγματικά
γεγονότα για να γράψει ευπώλητα βιβλία. Ακριβώς το αντίθετο: είναι καθηγητής
στο εξαιρετικό Πανεπιστήμιο της Τζορτζτάουν στην Ουάσιγκτον, γνωστό για τις
σχέσεις του με το αμερικανικό κατεστημένο (από τα σημαντικότερα ιδρύματα
στρατολόγησης πρακτόρων της CIA) και στέλεχος του Brookingks Institution –
ενός think tank που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν όλες οι αμερικανικές
κυβερνήσεις.

Ο κύριος όγκος του έργου του κ. Μπάιμαν – το οποίο είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί
στα γραφεία όλων των αρμοδίων για την τρομοκρατία, την εξωτερική πολιτική ή
τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις – επικεντρώνεται στον χώρο της Μέσης Ανατολής,
στο φαινόμενο της Αλ Κάιντα, στη Λιβύη κ.λπ. Αφιερώνει όμως ένα ξεχωριστό
κεφάλαιο σε τρεις «ιδιόρρυθμες» περιπτώσεις: H μία είναι οι ίδιες οι Ηνωμένες
Πολιτείες, για την υποστήριξη που παρείχαν στον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό.
H δεύτερη είναι η Σαουδική Αραβία και η Αλ Κάιντα. Και η τρίτη είναι η Ελλάδα
και η 17N.