ΣE ΠPΩTO ENIKO Tα μικρά και τα μεγάλα παιδιά

Όλοι θέλουν να είναι τακτοποιημένο το δωμάτιο του παιδιού. Τα παιχνιδάκια στη
θέση τους, τα τετράδια στην τσάντα, τα νυχάκια κομμένα κοντά κοντά. Πριν από
το φιλάκι της καληνύχτας και οι «κλασικές» νουθεσίες:
Να ακούς τη δασκάλα. Να μη φωνάζεις όταν θέλεις κάτι. Να είσαι ευγενική με
τους φίλους σου. Προσεκτική στο μάθημα. Ήρεμη. Γελαστή. Γενναιόδωρη. (Μπορείς
σε παρακαλώ να είσαι τέλεια παντού και να κάνεις ό,τι δεν πέτυχα εγώ;)
Κοιτάζοντάς την να φοράει το σακίδιο στην πλάτη, απαστράπτουσα μέσα στο ροζ
πουλοβεράκι της και τις ροζ ελβιέλες της, λίγο προτού φτάσει το σχολικό,
σκέπτομαι πόσες από τούτες τις συμβουλές θα μπορούσαν να ήταν ανάποδα. «Να
φωνάζεις όταν θέλεις κάτι, αλλιώς κανείς δεν σε ακούει». Και τι θα πει
ευγενική και ήρεμη;
Πάντα ευγενική και ήρεμη; Πάντα ατσαλάκωτη;
Έχω αρχίσει και τα φοβάμαι τα άψογα και πολύ υπεύθυνα (για την ηλικία τους)
παιδιά. Σε κοιτάζουν ώρες ώρες με κάτι μάτια να, που μοιάζουν να σκέπτονται
ακόμα και όταν γελούν. Τα ευγενικά παιδιά που μαθαίνουν να είναι ευχάριστα
στους διπλανούς τους. Χαριτωμένα, έξυπνα, προσαρμόσιμα, συνετά. Που υποχωρούν
εύκολα στις απαιτήσεις των άλλων γιατί δεν έχουν μάθει να λένε όχι. Που τους
αγχώνει η παραμικρή αμφισβήτηση της καλής εικόνας τους. Τα παιδιά που ωθούνται
από το περιβάλλον τους (ίσως και από το κύτταρό τους) να βλέπουν τον εαυτό
τους πρώτο παντού. Μικρά παιδιά με άγχος και «στομάχι» μεγάλων. Μεγάλα παιδιά
(αργότερα) με κακοχωνεμένα προβλήματα μικρών. Με άπειρη δόση ανασφάλειας και
μπόλικο εγωκεντρισμό. Με θολά τα «θέλω» τους και ψαλιδισμένη τη μαγική δύναμη
που ωθεί τους ανθρώπους να δοκιμάσουν κι ας χάσουν. Ψαλιδισμένο κι εκείνο το
δυνατό και ολοστρόγγυλο όχι που αν είναι αληθινό, πέφτει με τη σιγουριά και τη
δύναμη σφυριάς. Γιατί όμως τα λέω εγώ τώρα όλα αυτά κοιτάζοντας (το ροζ
«σετάκι» της μικρής;).
Ξέρω ‘γώ; Πάντως στην ορθογραφία δεν θα είναι πρώτη ποτέ. Και το δωμάτιό της –
εδώ που τα λέμε – ψιλοχάος είναι αυτή τη στιγμή. Μάλλον είναι το κουτί με τα
εργαλεία Bob o μάστορας και έπεσε το μάτι μου στο σφυρί.













