Για μια… σταγόνα πετρέλαιο

Μια παγκόσμια σύρραξη για την εκμετάλλευση των τελευταίων κοιτασμάτων
πετρελαίου εκτιμάται ότι θα ξεσπάσει τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με τη μελέτη
που παρουσίασαν χθες κορυφαίοι περιβαλλοντολόγοι, ο ανταγωνισμός για τον μαύρο
χρυσό αναμένεται να προσλάβει τεράστιες διαστάσεις εξαιτίας των έντονων
προσπαθειών που καταβάλλει η Κίνα να εξασφαλίσει κάθε ενεργειακό απόθεμα για
να καλύψει τις ανάγκες του υπερπληθυσμού της.

H έκθεση «The State of The World 2006» («H κατάσταση του κόσμου το 2006»), που
δόθηκε στη δημοσιότητα από το Ινστιτούτο Worldwatch, αναφέρει ότι στη διάρκεια
του 2005 η Κίνα αναδείχτηκε στον δεύτερο μεγαλύτερο εισαγωγέα πετρελαίου μετά
την Αμερική. Την ίδια χρονική περίοδο αύξησε την κατανάλωσή της σε χάλυβα
απορροφώντας το 26% της παγκόσμιας παραγωγής. Εκτόξευσε την κατανάλωσή της σε
ρύζι στο 32% της παγκόσμιας παραγωγής, σε βαμβάκι στο 37% και σε τσιμέντο στο
47%. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, η Κίνα αναμένεται να αποκτήσει
μέσα στην επόμενη δεκαετία τη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο.

Την ίδια στιγμή που οι περιβαλλοντολόγοι ανησυχούν για τις επιπτώσεις στην
παγκόσμια κλιματική αλλαγή που θα επιφέρει η υπερεκμετάλλευση και η
αποστράγγιση των ενεργειακών πόρων, ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές εκφράζουν
ζωηρούς φόβους ότι ο έντονος ανταγωνισμός γύρω από την ενέργεια και κυρίως για
τον έλεγχο του πετρελαίου θα αποσταθεροποιήσει τον πλανήτη και θα οδηγήσει σε
μια νέα σύρραξη.

Σύμφωνα με την έκθεση, η Κίνα μπορούσε να καλύψει από μόνη της τις ανάγκες της
σε πετρέλαιο μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Όμως από την περίοδο
εκείνη και μετά, η ζήτηση στο εσωτερικό της ασιατικής υπερδύναμης
διπλασιάστηκε και ξεπέρασε την Ιαπωνία στις εισαγωγές πετρελαίου. Μόνο το
2004, περνούσαν καθημερινά από τα κινεζικά σύνορα 3,2 εκατομμύρια βαρέλια. Οι
ειδικοί επιστήμονες που συνέταξαν την έκθεση διαβλέπουν ότι αν οι οικονομίες
της Ινδίας και της Κίνας συνεχίσουν να αναπτύσσονται με τους σημερινούς
ρυθμούς, τότε τα πετρελαϊκά αποθέματα δεν θα επαρκούν για να καλύψουν την
παγκόσμια ζήτηση μέχρι το 2050, όταν η ημερήσια κατανάλωση θα έχει εκτιναχθεί
από τα 85 εκατομμύρια σήμερα στα 200 εκατομμύρια βαρέλια.

Ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, η Κίνα έχει ήδη αρχίσει να αναζητεί
καινούργιους προμηθευτές για τις πετρελαϊκές της ανάγκες από τη Σιβηρία μέχρι
το Σουδάν, προχωρώντας σε συζητήσεις ακόμη και με περιώνυμα πολιτικά
καθεστώτα, όπως για παράδειγμα η χούντα της Μυανμάρ (πρώην Βιρμανία) με την
οποία οι δυτικές πετρελαϊκές εταιρείες διστάζουν να προχωρήσουν σε συμφωνίες.

Ανταγωνιστικά κράτη

Στις ανησυχίες των ειδικών επιστημόνων εντάσσεται και το ενδεχόμενο η ανοικτή
σύρραξη να ξεσπάσει ανάμεσα σε κράτη που ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των
ενεργειακών πηγών ή ανάμεσα σε χώρες που προστατεύουν τις οδούς εφοδιασμού
τους. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με τις ΗΠΑ που επιστρατεύουν για τον σκοπό αυτό το
Πολεμικό Ναυτικό τους.

Μάλιστα η έκθεση αναδεικνύει την αντιστοιχία της σημερινής Κίνας και της
Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια του 1930, όταν η Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου
αναγκάστηκε να συμμετάσχει στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή δεν είχε καταφέρει
να διασφαλίσει τις αρτηρίες εφοδιασμού της σε πετρέλαιο από την Νοτιοανατολική
Ασία. Το Πεκίνο σήμερα προχωρεί σε μεγάλες επενδύσεις για να ενισχύσει τις
ναυτικές του δυνάμεις και να προστατεύσει τον διά θαλάσσης εφοδιασμό του από
τεράστιες αποστάσεις.

Εν κατακλείδι, η έκθεση διαπιστώνει ότι ο έντονος ανταγωνισμός σε όλα τα μήκη
και τα πλάτη του πλανήτη για το πετρέλαιο σε συνδυασμό με τον φόβο της
διεθνούς τρομοκρατίας δεν αφήνουν περιθώρια σε κάποιον να πει ότι ο κόσμος μας
είναι ασφαλής.

LINK:

*http://www.worldwatch.org/press/news/2006/01/11/